">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Ζει μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής. Δεν βλέπει τηλεόραση και είναι υπέρ του διαδικτύου, ενώ λατρεύει τα καλογραμμένα βιβλία και τη μουσική. Ο Χρήστος Τερζίδης, ιδιοκτήτης της Ελληνικής εταιρίας μουσικού management «Rock Management», συνέταιρος στην «Terret Entertainment» και συγγραφέας, επισκέφθηκε πρόσφατα τη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο «Franklin - killer on the road» (κυκλοφορεί από την Εμπειρία Εκδοτική). Παράλληλα υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου του σε εκδήλωση εντός της 81ης ΔΕΘ.
Με αφορμή τις δύο παραπάνω εκδηλώσεις τον συναντήσαμε από κοντά και μιλήσαμε μαζί του για τη Νέα Υόρκη, τη Θεσσαλονίκη, τη λογοτεχνία και τη μουσική.
-Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο;
-Ζώντας στην Αμερική τα τελευταία έξι χρόνια έχω κάνει τουλάχιστον 4 road trips εκεί. Και είμαι σε μια περίοδο της ζωής μου που βρέθηκα πιο κοντά σε ερεθίσματα με τα οποία μεγάλωσα: την αμερικάνικη λογοτεχνία, τη μουσική. Είμαι σε μια πλευρά πιο σκοτεινή του εαυτού μου και όλο αυτό το έδεσα σε μια ιστορία με δύο δημοσιογράφους οι οποίοι ξεκινούν ένα ταξίδι για να βρουν έναν κατά συρροήν δολοφόνο. Αυτό είναι απλώς η σκηνογραφία. Ο βασικός πυρήνας του βιβλίου είναι η καταγραφή της Αμερικής όπως την έχω γνωρίσει με μια σχετικά ανόθευτη ματιά. Ο δεύτερος πυρήνας είναι όλα αυτά τα θέματα που διαχρονικά θεωρούνται καυτές πατάτες στις ΗΠΑ και όχι μόνο. Πχ. η θρησκεία, η σεξουαλικότητα, η παιδική κακοποίηση/ εκμετάλλευση, η πορνεία, ο κόσμος των ναρκωτικών, το περιθώριο των μεγαλουπόλεων. Οι δύο ήρωές μου είναι λίγο άσπρο-μαύρο.
-Σαν το καλό και το κακό;
-Όχι ακριβώς. Απλώς είναι τελείως διαφορετικοί και συγκρούονται μόνιμα.
Ο ένας είναι πιο συντηρητικός στις απόψεις του και ο άλλος είναι ένας τύπος που έχει αποφασίσει να ξεπεράσει τα όρια και δεν έχει ηθικούς φραγμούς. Και προσπαθώντας να εξιχνιάσουν κάποια εγκλήματα από ένα σημείο και μετά φαίνεται πως κινδυνεύει και η δική τους επιβίωση.
-Γιατί επιλέξατε δημοσιογράφους; Πόσο επηρέασε το γεγονός ότι έχετε υπηρετήσει κι εσείς το χώρο των ΜΜΕ;
-Λίγο πολύ πάντοτε ταυτίζομαι. Αν θυμηθώ τα προηγούμενα τρία μυθιστορήματά μου, ο ήρωας του πρώτου ήταν συγγραφέας, του δεύτερου ήταν μάνατζερ, κάτι από το οποίο βιοποριζόμουν και εν μέρει βιοπορίζομαι και σήμερα, και στο αμέσως επόμενο ήρωας ήταν ένας δημοσιογράφος που ήθελε να γίνει συγγραφέας. Γράφω αυτοβιογραφικά και θέλω να είμαι ειλικρινής με τα συναισθήματα που νιώθω. Ουσιαστικά εγώ κρύβομαι σε ένα μεγάλο κομμάτι πίσω από τους ήρωές μου.
-Και ο τίτλος πώς γεννήθηκε;
-Στα περισσότερα από τα βιβλία μου την έμπνευση για τον τίτλο την βρίσκω μέσα από τραγούδια με τα οποία έχω μεγαλώσει. Πχ στο «Και το τέλος πάντα κοντά» ήταν από ένα κομμάτι των Doors που λέει «The Future is uncertain and the end is always near». Το «Άδεια δωμάτια» είναι από το «Empty rooms» του Gary Moore. Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το βιβλίο μου ήρθαν ξανά στο νου οι Doors και το τραγούδι τους «Riders on the storm» και το ονόμασα «Killer on the road». Ολοκληρώνοντας όμως το γράψιμο και λίγο πριν την έκδοση έκανα μια έρευνα και είδα πως ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, ο James Ellroy, είχε γράψει ένα βιβλίο πριν να γίνει γνωστός και λεγόταν «Silent Terror» και η εκδοτική του εταιρεία όταν γνώρισε μεγάλη επιτυχία με το «The Black Dahlia» και το «L.A. Confidential» το επανακυκλοφόρησε με τίτλο «Killer on the road».
Στο βιβλίο μου τον δολοφόνο τον έχουν βαφτίσει Franklin γιατί στα θύματά του αφήνει στην παλάμη ένα νόμισμα των 10 σεντς όπου απεικονίζεται ο Franklin Roosevelt. Έτσι πρόσθεσα και το όνομα αυτό στον τίτλο.
-Τι σας ελκύει στις ΗΠΑ;
-Είμαι ερωτευμένος με την αμερικάνικη κουλτούρα και τις ΗΠΑ. Είναι μια υπέροχη χώρα γεμάτη αντιφάσεις που οφείλονται και στα διαφορετικά δημογραφικά ανά πολιτεία. Είναι διαφορετικό να ζεις πχ στη Φλόριντα σε ένα σχεδόν τροπικό περιβάλλον όπου κυριαρχεί η κουλτούρα των ΗΠΑ και εντελώς διαφορετικό να ζεις σε ένα συντηρητικό περιβάλλον όπως στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια. Αυτό είναι μαγικό! Και αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο και πηγή έμπνευσης για το βιβλίο.
-Πώς αποφασίσατε να πάτε εκεί;
-Κυρίως επειδή ερωτεύτηκα τη Νέα Υόρκη σε ένα παλιότερο ταξίδι μου και ένιωσα πώς κάποτε θα ήθελα να ζήσω σε αυτή την πόλη.
Και πιστεύω πως βρέθηκα εκεί λόγω του τρόπου που μεγάλωσα. Προέρχομαι από μια μεσοαστική οικογένεια, μεγάλωσα τη δεκαετία του ’80, τα παιδιά ήταν το κέντρο της οικογένειας, η οποία παρέμενε δεμένη, δεν υπήρχε ανεργία και οι ανάγκες των ανθρώπων ήταν μικρότερες, δεν είχαμε το διαδίκτυο και την τηλεόραση. Στο σπίτι μας υπήρχε μια τεράστια βιβλιοθήκη και έμαθα να διαβάζω από πολύ μικρός. Θυμάμαι πχ πως στις διακοπές ων Χριστουγέννων που έπρεπε να είμαστε στο σπίτι όταν βράδιαζε, δεν υπήρχαν δραστηριότητες, και έπαιρνα ένα βιβλίο του Ιούλιου Βερν και το ξεκοκάλιζα. Μεγαλώνοντας, όταν ήρθε η ώρα και προσπάθησα να χειραφετηθώ, το πιο φυσιολογικό ήταν να ανακαλύψω τη δική μου μουσική και λογοτεχνία. Εκεί παράτησα τον Καζαντζάκη που διάβαζα στα γυμνασιακά μου χρόνια και έπιασα του Αμερικάνους, Μπουκόφσκι, Κέρουακ, όλους τους μπίτνικ. Ταυτόχρονα αφιερώθηκα στη ροκ μουσική.
-Η μουσική είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σας… Πώς εξελίχθηκε την πορεία του χρόνου;
-Το πάθος μου για τη μουσική πάντα με κατηύθυνε. Από μικρός ασχολήθηκα με το κομμάτι των μουσικών εκδηλώσεων. Την πρώτη μου συναυλία τη διοργάνωσα το Μάη του 1989 στον Ελλήσποντο (σημ. ο χώρος που τώρα βρίσκονται οι Μούσες), και κάθε Σάββατο γίνονταν ροκ και metal συναυλίες. Δώδεκα χρόνια δούλεψα με ροκ συγκροτήματα, είχα και το free press «In Rock», όμως ένιωσα πως η Θεσσαλονίκη δεν είχε να μου δώσει πια κάποια πράγματα και αυτό με οδηγούσε σε αυτοκαταστροφικές τάσεις.
Απέκτησα ένα ροκ μπαρ, έπινα, έκανα ασωτίες….
Ήταν μια αντιπαραγωγική περίοδος που με οδήγησε σε ένα οικονομικό τέλμα και με βοήθησε να πάρω κάποιες αποφάσεις και να κατέβω στην Αθήνα το 2001. Η μουσική βιομηχανία με κατηύθυνε από το ροκ στο χιπ χοπ και σε πιο εμπορικά είδη. Και σε κάποια στιγμή ανακάλυψα πως αν δεν ασχοληθώ με λαϊκά δεν θα μπορούσα να επιβιώσω από τη μουσική. Οπότε το 2010 αντέδρασα, και με ιδίους πόρους και με δυσκολία, πήρα την απόφαση να πάω στην Αμερική και να ιδρύσω εκεί την εταιρεία μου. Η Νέα Υόρκη με έκανε πιο ολοκληρωμένο άνθρωπο. Και όσο σκληρή και αν είναι η πόλη, είναι και ανθρώπινη.
Και πιστεύω πως το μοναδικό μέρος που είναι κοντά στο Μανχάταν είναι η Θεσσαλονίκη.
-Αν παίρνατε βίζα θα μένατε εκεί;
-Όχι. Δεν μπορώ να καθίσω σε ένα μέρος. Για μένα σκέφτομαι τον εαυτό μου σε μια δεκαετία και αν έχω λύσει βασικά βιοποριστικά ζητήματα να γυρίσω και να μείνω κάπου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η Θεσσαλονίκη για μένα είναι μαγική. Δεν την χορταίνω!
-Και η μουσική τι θέση έχει τώρα στη ζωή σας;
-Η ενασχόλησή μου με τη μουσική συνεχίζεται αλλά σε πιο χαμηλούς ρυθμούς. Η μουσική βιομηχανία έχει προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάποτε λέγαμε πώς ήταν all about fun and money. Τώρα είναι no fun no money. Είναι απλώς ένας αγώνας επιβίωσης.
Η μουσική βιομηχανία που νοσεί παγκόσμια είναι ένα δείγμα της γενικότερης κοινωνίας. Δεν ζούμε σε καλές εποχές.
Ο Franklin ταξιδεύει στα παγκάκια και στο εξωτερικό
Η υπεύθυνη επικοινωνίας της Εμπειρίας Εκδοτικής κα Αναστασία Κορινθίου σημείωσε στο typosthes.gr πως στο πλαίσιο παρουσιάσεων του βιβλίου ετοιμάζουν ένα ιδιαίτερο ταξίδι σε όλη την Ελλάδα. «Θέλουμε να έρθει ο Χρήστος Τερζίδης κοντά στους αναγνώστες του, όχι όμως σε ένα συνηθισμένο πάνελ. Θέλουμε να δείξει την προσωπικότητά του σε όσους παρευρεθούν στις διαφορετικές παρουσιάσεις… serial killer». Ανάμεσα στις πρωτοποριακές δράσεις που θα γίνουν είναι και το «ο συγγραφέας σε ένα παγκάκι». «Στους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης συγγραφείς μας θα βρίσκονται τα Σαββατοκύριακα να συζητούν με αναγνώστες τους και να έρχονται κοντά στο κοινό με εναλλακτικούς τρόπους. Την αρχή θα κάνει ο κ. Τερζίδης την πρώτη βδομάδα του Οκτώβρη, αρχικά στην Αθήνα και έπειτα στη Θεσσαλονίκη. Ξέρετε πολλές φορές είναι δύσκολο να πας σε μια βιβλιοπαρουσίαση, να πρέπει να πάρεις τον καφέ ή το ποτό σου και μετά να αγοράσεις και το βιβλίο. Θέλουμε να βγούμε κοντά στους αναγνώστες μας».
Με βλέμμα προς τη διεθνή αγορά
Ο Franklin όμως ετοιμάζει και ένα πιο μεγάλο ταξίδι: στο εξωτερικό, καθώς ήδη ετοιμάζεται η μετάφρασή του στα αγγλικά. Η κα Κορινθίου μάς δήλωσε σχετικά: «Έχω διαβάσει πολλά βιβλία στη ζωή μου και ως υπεύθυνη επικοινωνίας ενός εκδοτικού οίκου. Συνήθως μαντεύω εύκολα το τέλος. Όμως σε αυτό το βιβλίο ήταν η πρώτη φορά που δεν μπορούσα να μαντέψω το τέλος. Ο Franklin είναι ένα ανατρεπτικό μυθιστόρημα και έρχεται να μας δείξει πως δεν είναι ανάγκη να εισάγουμε σουηδική λογοτεχνία στην Ελλάδα. Για την Εμπειρία Εκδοτική ήταν πρόκληση να αναλάβει αυτό το βιβλίο, γιατί στη χώρα μας πια δεν ρισκάρουμε εύκολα. Είμαστε υπέρ των εισαγωγών αλλά και υπέρ των εξαγωγών. Και πιστεύουμε ότι ο Χρήστος μπορεί να βγει και στο εξωτερικό με αυτό το βιβλίο. Είναι κάτι το οποίο ήδη δουλεύουμε. Τη στιγμή που μιλάμε γίνεται μετάφραση στα αγγλικά. Τι πιο σημαντικό να εξάγουμε έναν δικό μας συγγραφέα με ένα δικό μας μυθιστόρημα: τον Franklin».
Κερδίστε αντίτυπο του βιβλίου
Στείλτε μας email στο [email protected] με θέμα ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ μέχρι αύριο Παρασκευή 16/9/2016 ώρα 21.00 γράφοντας το ονοματεπώνυμό σας και ένα τηλέφωνο επικοινωνίας και μπείτε σε κλήρωση για να κερδίσετε αντίτυπο του βιβλίου. Ο νικητής θα ειδοποιηθεί τηλεφωνικά.
