Skip to main content
Menu

Θανάσης Ραφτόπουλος: «Η πείνα είναι κάτι που “συν-κινεί” άπαντες»

Ο ηθοποιός υποδύεται τον Τρουφαλντίνο στο έργο του Κάρλο Γκολντόνι «Υπηρέτη δύο Αφεντάδων»

Συνέντευξη στη Λεμονιά Βασβάνη

 

Ο παμπόνηρος, μα ενίοτε και γκαταφατζής, Τρουφαλντίνο, τρέχει και δεν φτάνει. Πεινάει και δεν μία στην τσέπη, πέρα από λίγο ψωμάκι. Αποφασίζει να γίνει υπηρέτης δύο αφεντάδων για να χορτάσει την πείνα του. Όμως στην πορεία μπερδεύει πρόσωπα και καταστάσεις. Την αλληλογραφία του ενός αφεντικού, τη δίνει στο άλλο. Στο μπαούλο του ενός, βάζει τα ρούχα του άλλου. Οι δικαιολογίες που βρίσκει, φέρνουν ανατροπές, ταράζουν τη ζωή των αφεντάδων του. Ο Θανάσης Ραφτόπουλος υποδύεται με μαεστρία τον Τρουφαλντίνο στην νέα μεγάλη παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος: τον «Υπηρέτη δύο Αφεντάδων». Το έργο του Κάρλο Γκολντόνι ανεβαίνει σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ και σκηνοθεσία Μιχάλη Σιώνα στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών(Εθνικής Αμύνης 2).

Ο ηθοποιός του ΚΘΒΕ, που πέρυσι χάρισε μια ξεχωριστή ερμηνεία ως Λάκυ στο «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ, έχει αυτή τη φορά ρόλο πρωταγωνιστικό. Παίζει με άνεση τον υπηρέτη, η κίνησή του είναι καλοδουλεμένη, και ο ίδιος φαίνεται πως απολαμβάνει κάθε στιγμή που είναι πάνω στη σκηνή.

Μας εξήγησε πως από την πρώτη του επαφή με το έργο η σωματικότητα που βγάζει η φιγούρα του Αρλεκίνου τον ιντρίγκαρε πολύ. «Μου αρέσει που βρίσκεται μόνιμα σε εγρήγορση», δήλωσε ο ηθοποιός, απαντώντας στις ερωτήσεις μας. Αναφέρθηκε στη θέση του έρωτα στο έργο, ενώ μιλώντας για συγκρίσεις που θα μπορούσαν να γίνουν σε αυτά που έγραψε ο Γκολντόνι με την εποχή μας είπε ότι: «Σήμερα υπάρχουν άπειροι υπηρέτες με δυο αφέντες και ίσως παραπάνω, που και αυτοί δεν θέλουν να παίζουν διπλό ταμπλό. Να επιβιώσουν θέλουν».

rafopoulos3.jpg

-Ο υπηρέτης δύο αφεντάδων παίζει σε διπλό ταμπλό. Παρά αυτό το γεγονός είναι μια συμπαθής φιγούρα. Γιατί;

-Γιατί ο υπηρέτης πεινάει. Να σβήσει το γουργουρητό του θέλει. Αυτό προσπαθεί. Στη πορεία αυτής της προσπάθειας, βρέθηκε να υπηρετεί δυο αφέντες. Και μάλλον η πείνα είναι κάτι που “συν-κινεί” άπαντες.

 

-Ποιο το σχόλιο του Γκολντόνι στην κοινωνία της εποχής του και ποιες συγκρίσεις μπορούν να γίνουν με το σήμερα;

-Ο Γκολντόνι ίσως δεν σχολίασε κάτι. Η Κομέντια ντελ Άρτε είχε κάνει ήδη τα σχόλια της με τη σάτιρα, την καρικατούρα και τη μεγέθυνση των καταστάσεων και των τάξεων της κοινωνίας εκείνης της εποχής (υπηρέτες, αφέντες, έμποροι, γάμος, έρωτας, κλπ.). Ο Γκολντόνι διαμόρφωσε δραματουργικά αυτές τις καταστάσεις. Όσον αφορά το σήμερα νομίζω πως υπάρχουν άπειροι υπηρέτες με δυο αφέντες και ίσως παραπάνω, που και αυτοί δεν θέλουν να παίζουν διπλό ταμπλό. Να επιβιώσουν θέλουν.

raftopoulos.jpg

-Ποια η θέση του έρωτα στο έργο;

-Ο έρωτας χτυπάει την πόρτα σε όλες τις κοινωνικές τάξεις που βλέπουμε στο έργο. Στους υπηρέτες, στα παιδιά των εμπόρων, και στους αφέντες. Έρχεται για να αλλάξει τα σχέδια, να παιδέψει τους ήρωες και να τους κινητοποιήσει να βγουν έξω από τα όρια τους. Ό,τι θέση έχει και στη ζωή.

 

-Πρόκειται για έναν απαιτητικό ρόλο. Τι σας αρέσει σε αυτόν και τι ενδεχομένως φοβάστε;

-Από τότε που διάβασα το έργο μόνο και μόνο η σωματικότητα που βγάζει η φιγούρα του Αρλεκίνου με ιντρίγκαρε πολύ. Μου αρέσει που βρίσκεται μόνιμα σε εγρήγορση. Τον βλέπουμε συνέχεια να κάνει γκάφες και έπειτα να προσπαθεί να τις κρύψει. Είναι ένας κλόουν που πεινάει. Δεν φοβάμαι κάτι, πεδίο έρευνας είναι, πωρώνομαι.

 

-Τι θα δούμε στη σκηνή του ΚΘΒΕ; Πού εστιάζει τη ματιά του ο κ. Σιώνας;

-Θα δείτε τι “xαχαχα-χάος"μπορεί να προκαλέσει ο έρωτας και το γουργουρητό!

raftopoulos4.jpg

-Πότε, πού και πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την υποκριτική;

-Το πώς είναι μάλλον μια μεγάλη ιστορία. Ίσως ήταν μια ανάγκη που μεγάλωνε και μεγάλωνε και εγώ δεν έπαιρνα χαμπάρι και κάποια στιγμή, δεν άντεξε, έσκασε. Βρισκόμουν τελευταίο έτος στη σχολή μου στα Γιάννενα. Άνοιξα να διαβάσω το συντακτικό, το έκλεισα, και έψαξα να δω πως μπαίνω σε δραματική σχολή.

 

-Ποιο το μεγαλύτερό σας όνειρο;

-Προς το παρόν θέλω να ταξιδέψω παντού.

 

fatopoulos2.jpg

Συντελεστές

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές, Διασκευή-Σκηνοθεσία: Μιχάλης Σιώνας, Σκηνικά-Κοστούμια: Γιάννης Κατρανίτσας, Μουσική: Αλέξανδρος Ιωάννου, Κίνηση: Έντγκεν Λάμε, Φωτισμοί: Jörg Schuchardt, Μάσκες-Κατασκευή μασκών: Μάρθα Φωκά, Βοηθός σκηνογράφου: Ελένη Κανακίδου, Βοηθοί σκηνοθέτη: Σταυρούλα Κουλούρη, Ευτυχία Σπυριδάκη, Βοηθός σκηνογράφου: Ελένη Κανακίδου, Φωτογράφιση παραγωγής: Τάσος Θώμογλου, Οργάνωση παραγωγής: Marleen Verschuuren

Παίζουν: Λίλα Βλαχοπούλου (Μπριγκέλλα), Γιώργος Δημητριάδης (Ντοττόρε), Χρήστος Διαμαντούδης (Σερβιτόρος), Θανάσης Δισλής (Σερβιτόρος), Στεφανία Ζώρα (Κλαρίσσα), Γεωργία Κυριαζή (Σερβιτόρος), Ειρήνη Κυριακού (Σμεραλντίνα), Φανή Ξενουδάκη (Σερβιτόρος), Νίκος Ορτετζάτος (Πανταλόνε), Τίμος Παπαδόπουλος (Σίλβιο), Θανάσης Ραφτόπουλος (Τρουφαλντίνο), Τάσος Ροδοβίτης (Καμαριέρης, Σερβιτόρος), Άννα Σωτηρούδη (Μπεατρίτσε), Γιάννης Τσεμπερλίδης (Φλορίντο), Άννυ Τσολακίδου (Αχθοφόρος)

Μουσικός επί σκηνής: Αλέξανδρος Ιωάννου.

 

Χρήσιμα

Παραστάσεις: Τετάρτη στις 18:00, Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00. Είσοδος από 5 έως 13 ευρώ. Με υπέρτιτλους στα αγγλικά κάθε Σάββατο.Προπώληση: ΤΑΜΕΙΑ ΚΘΒΕ (Τ.2315 200 200), VIVA.gr, Τ. 11876.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ