">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Η Καλλιόπη έρχεται από την επαρχία και πιάνει δουλειά ως καμαριέρα στο σπίτι της μεγαλοαστικής οικογένειας Γεωργιάδη. Η έλευσή της θα παρασύρει στην απιστία όλα τα αρσενικά της οικογένειας και όχι μόνο.
Αυτά συμβαίνουν στο έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου «Ο Πειρασμός» που παίζεται στο φουαγιέ του Βασιλικού Θεάτρου. Ο Ένκε Φεζολλάρι που το σκηνοθετεί μας είπε πως θέλησε να κάνει στο ανέβασμα αυτό «ένα σχόλιο στην μπουρζουαζία και μια σάτιρα στον νεοπλουτισμό».
Έναν νεοπλουτισμό που μπορεί να καταρρέει, αλλά δεν έχει εξαλειφθεί. Ίσως για τα άτομα που ζούσαν αυτόν τον τρόπο ζωής να είναι πιο δύσκολη η τωρινή πραγματικότητα, μας εξήγησε ο σκηνοθέτης. Όπως και να ‘χει όλοι μας σήμερα προσπαθούμε να επιβιώσουμε.
Και αν νέα μέτρα συνεχίζουν να προστίθενται, «δεν μπορούν να πάρουν τον ήλιο, δεν μπορούν να πάρουν τη θάλασσα, να πάρουν τον αέρα και να τα φορολογήσουν», σημείωσε.
«Για μένα όταν ήρθα εδώ η Ελλάδα ήταν η χώρα των ονείρων μου. Και είναι η χώρα όπου πραγματοποίησα τα όνειρά μου. Σίγουρα βιώνουμε σκοτεινές εποχές, αλλά είμαι αισιόδοξος», μας είπε ο κ. Φεζολλάρι.Όσο για τα επόμενά του σχέδια; Μετά από δύο σκηνοθετικές δουλειές στο ΚΘΒΕ («Τζοκόντα vs Ντα Βίντσι» και «Ο πειρασμός») θα κατηφορίσει στην Αθήνα όπου όπως μας αποκάλυψε την άνοιξη του 2014 θα ανεβάσει ένα έργο του Λόρκα.
-Πείτε μας δυο λόγια για το έργο.
-Ο Ξενόπουλος γράφει το 1910 τις περιπέτειες μιας καμαριέρας θέλοντας ουσιαστικά να σατιρίσει την αστική τάξη η οποία τότε ήταν ανερχόμενη και κάνει ένα σχόλιο στην κοινωνία των πλουσίων και των φτωχών. Επιλέγει μια κοπέλα που έρχεται από ένα χωριό και αναστατώνει τις ζωές τους. Φέρνει τα πάνω κάτω και μετά τίποτα δεν είναι το ίδιο. Με την έλευσή της είναι σαν να ανοίγει το κουτί της Πανδώρας και να έρχονται οι καταστροφές.
Σε όλο το έργο είναι κυρίαρχο το παιχνίδι του έρωτα και οι πειρασμοί, η αντρική απιστία.
-Γράφτηκε σχεδόν 100 χρόνια πριν. Πόσο επίκαιρο μπορεί να είναι σήμερα;
-Θεωρώ ότι μπορεί να είναι επίκαιρο. Θα είχε ίσως νόημα αν ανεβάζαμε πριν κάποια χρόνια αυτό το έργο και κάναμε έναν παραλληλισμό με τις ξένες υπηρέτριες και πως ξελογιάζουν τους εργοδότες τους. Να γίνονταν ένα σχόλιο πάνω στην εργατική τάξη. Θα είχε ένα ενδιαφέρον να το δούμε μέσα από μια πολιτική χροιά.
Ωστόσο όπως και να ανεβεί ένα έργο η τέχνη το κάνει επίκαιρο. Το καθετί εξαρτάται από ποια σκοπιά το πιάνεις. Εγώ προσπάθησα να κάνω ένα σχόλιο στην μπουρζουαζία και μια σάτιρα στον νεοπλουτισμό.
Ο Ξενόπουλος είναι ψυχογράφος και δεν κάνει καρικατούρες. Γράφοντας τα αστικά δράματα της Ζακύνθου, τη «Στέλλα Βιολάντη», το «Μυστικό της Κοντέσσας Βαλαίρενας» δέχτηκε κριτική και αποφάσισε να γράψει μια ανάλαφρη κωμωδία. Και με έναν έξυπνο τρόπο κλείνει το μάτι στους θεατές του 1910 και αλλά και στους θεατές του 2013, διότι το έργο είναι επίκαιρο. Ούτως η άλλως ακόμη και στα χρόνια της χολέρας ο έρωτας είναι κυρίαρχος.
-Στον «Πειρασμό» στο τέλος νικήτρια βγαίνει η αγάπη. Σήμερα μπορεί να ισχύσει το ίδιο; Ή στην πρώτη δυσκολία όλα χαλάνε;
-Νομίζω ότι επειδή ζούμε σε μια εποχή ταχύτητας, σε μια εποχή των social media και της “ανάπτυξης” το τελευταίο καταφύγιο που δεν μπορούν να μας φορολογήσουν είναι ο έρωτας. Από την άλλη σίγουρα ο έρωτας περνά από το στομάχι…
-Είπατε πριν ότι θα μπορούσε ίσως να γίνει αναφορά σε γυναίκες που έρχονται στην Ελλάδα και δουλεύουν ως υπηρέτριες. Γιατί δεν το εντάξατε στο έργο;
-Νομίζω ότι ζούμε σε μια εποχή που δεν ξέρουμε ποιος είναι μετανάστης και ποιος είναι γηγενής με την ταξική έννοια πάντα. Βιώνουμε εποχές που έχουν καταρρεύσει ήθη και έθιμα. Θέσεις εργασίας χάνονται….
Και η κοπέλα αυτή στον «Πειρασμό», η Καλλιόπη, καταφέρνει να επιβιώσει μέσα από κωμικές καταστάσεις. Όλοι αυτό προσπαθούμε να κάνουμε τώρα: να επιβιώσουμε. Δεν θα είχε ενδιαφέρον τώρα να γίνει ένα διαφορετικό ανέβασμα. Τώρα πια οι κάτω και οι πάνω έχουν αλλάξει.
-Όλοι είμαστε στην ίδια ευθεία;
-Εσείς πώς βλέπετε τα πράγματα δεδομένου ότι έχετε έρθει από μια άλλη χώρα; Η Ελλάδα από όνειρο κατέληξε να είναι εφιάλτης για εσάς;
-Όχι δεν έγινε ποτέ εφιάλτης γιατί για μένα η Ελλάδα που αγαπώ είναι το γαλάζιο του Αιγαίου, ο Σεφέρης, ο Ελύτης… Αν μιλήσω για αυτούς δεν θα μπορώ να σταματήσω γιατί θεωρώ ότι η ποίηση δεν έχει χαθεί ακόμη.
Δεν μπορούν να πάρουν τον ήλιο, δεν μπορούν να πάρουν τη θάλασσα, να πάρουν τον αέρα και να τα φορολογήσουν. Για μένα όταν ήρθα εδώ η Ελλάδα ήταν η χώρα των ονείρων μου, η χώρα όπου πραγματοποίησα τα όνειρά μου. Σίγουρα βιώνουμε σκοτεινές εποχές, αλλά είμαι αισιόδοξος. Το ότι κάνουμε τέχνη μας δίνει τη δυνατότητα να αντιστεκόμαστε λίγο στο σύστημα. Και έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε για 2-5 ώρες πρόβα.
Έχω ζήσει την πείνα και την ζω και την βλέπω και δίπλα μου. Ίσως για αυτούς που είχαν πολλά χρήματα και τα χάσανε ή για αυτούς που είχαν συνηθίσει στο lifestyle να είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Αλλά νομίζω πως είναι καλό το ότι καταρρέει το lifestyle, αν και δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς. Πχ στα μπουζούκια ακόμη υπάρχει.Από την άλλη όμως υπάρχει μια μερίδα κόσμου που έχει αλληλεγγύη. Μέρα με τη μέρα γινόμαστε πιο κοινωνικοί με την έννοια ότι προσφέρουμε, βοηθάμε τον διπλανό μας χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάνουμε ελεημοσύνη. Το κάνουμε επειδή το θέλουμε.
-Ένα σχόλιο για τη νέα διοίκηση και τον νέο καλλιτεχνικό διευθυντή. Το τελευταίο διάστημα υπήρχε ένα τεταμένο κλίμα. Πώς βλέπετε το μέλλον του ΚΘΒΕ;
-Είμαι πάντα αισιόδοξος. Είδα και το ρεπερτόριο του κύριου Βούρου. Βέβαια δεν είμαι άξιος να κρίνω αν το έργο του εκάστοτε διευθυντή είναι καλό ή κακό. Αυτό θα το κρίνει η ιστορία και ο κόσμος.
Προσωπικά, επειδή έχω μάθει να κάνω τέχνη στο υπόγειο και στο 1x1, αισθάνομαι ασφαλής ότι το θέατρο το ΚΘΒΕ με στήριξε. Η πρώτη μου εμπειρία σε αυτό ήταν πολυτελής. Με αγκάλιασαν όλοι, από τον διευθυντή μέχρι την μοδίστρα. Ξέρετε είναι πολύ σημαντικό να σε στηρίζουν οι ηθοποιοί και οι άνθρωποι του θεάτρου να στηρίζουν το όραμα του εκάστοτε σκηνοθέτη.
-Ποια τα επόμενα σχέδιά σας;
-Ετοιμάζω για την άνοιξη του 2014 ένα έργο του Λόρκα στην Αθήνα.
Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι, Σκηνικά – Κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη, Κίνηση: Αναστασία Θεοφανίδου, Μουσική επιμέλεια: Ένκε Φεζολλάρι, Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιάννης Σαμψαλάκης, Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου.
Διανομή (με αλφαβητική σειρά): Μαίρη Ανδρέου (Πολυξένη, Θοδώρα), Ιφιγένεια Δεληγιαννίδη (Κλειώ Γεωργιάδου), Θανάσης Δισλής (Κρίτων Γεωργιάδης), Τζένη Θεωνά (Καλλιόπη), Γιάννης Καραμφίλης (Νίκος Παπαστάμου), Ανδρέας Κοντόπουλος (Κοσμάς), Γιώργος Παπαγεωργίου (Αφηγητής-Μήτσος), Αστέρης Πελτέκης (Γεώργιος Δρογκάς), Σπύρος Σαραφιανός (Μενέλαος Γεωργιάδης), Εύη Σαρμή (Πολυξένη Δρογκά), Πολυξένη Σπυροπούλου (Αγγέλα Παπαστάμου).
Παραστάσεις: έως Κυριακή 4 Αυγούστου, από Τετάρτη έως Κυριακή, στις 21.00 και από 21 έως 30/8 από Τετάρτη έως Παρασκευή, στις 21.00.
Γενική είσοδος: 10 ευρώ, Εκπτωτικό: 8 ευρώ, Οικογενειακό: 10 ευρώ, Κάρτα ανεργίας: 5 ευρώ για όλες τις ημέρες παραστάσεων, Κάθε Πέμπτη: 8 ευρώ. Ισχύουν εισιτήρια ΟΓΑ 2013-2014.
Προπώληση: Ταμεία και ιστοσελίδα ΚΘΒΕ www.ntng.gr, Eκδοτήρια Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης (Πλατεία Αριστοτέλους), Viva Τηλ. 11876 & www.viva.gr, Kαταστήματα Public Θεσσαλονίκης (Τσιμισκή 24 – Μητροπόλεως 33 και Εμπορικό Κέντρο Mediterranean Cosmos), Καταστήματα Seven Spots.
