">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Η παράσταση «Βάκχες» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη θα παιχθεί απόψε στην πόλη μας, στο Θέατρο Δάσους. Μια δουλειά που δεν πέρασε απαρατήρητη στους μέχρι τώρα σταθμούς της.
«Έχει μια ουσιαστική και τελετουργική προσέγγιση των Βακχών με έναν εξαιρετικό χορό που θα συζητηθεί», μας είπε η Μαρία Κίτσου που ερμηνεύει την Αγαύη.
Η ηθοποιός που κέρδισε το βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2012 για την ερμηνεία της στα «Ορφανά» του Ντένις Κέλι, παράσταση που την είδαμε και στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη», τώρα θα υποδυθεί έναν ρόλο διαφορετικό. Έναν ρόλο - πρόκληση όπως τον χαρακτήρισε η ίδια. Πολύτιμος βοηθός της στάθηκε ο σκηνοθέτης της παράσταση, που όπως μας τόνισε η ίδια την καθοδήγησε, ενώ παράλληλα της άφησε και την ελευθερία να ανακαλύψει πτυχές της Αγαύης.
Για το έργο μας είπε πως αναφέρεται στο ότι «ο άνθρωπος πρέπει να είναι ανοιχτός στις νέες ιδέες και να μην είναι απόλυτος και στενόμυαλος».
Έπλεξε το εγκώμιο των συναδέλφων της με τους οποίους μοιράζεται τη σκηνή και απαντώντας σε ερώτησή μας για την συνεργασία με τον Σάκη Ρουβά, ο οποίος υποδύεται τον θεό Διόνυσο, εξήρε τον επαγγελματισμό του και την ενέργειά του.
-Πείτε μας δυο λόγια για το έργο.
-Ο Δημήτης Λιγνάδης έκανε μια ουσιαστική προσέγγιση των Βακχών και στηρίχθηκε στην μετάφραση του Γιάννη Λιγνάδη. Είναι μια παράσταση που δεν έχει φαντεζί στοιχεία, αλλά έχει μια ουσιαστική και τελετουργική προσέγγιση των Βακχών με έναν εξαιρετικό χορό που θα συζητηθεί. Για μένα ο χορός είναι πρωταγωνιστής.
Μέχρι τώρα και η ανταπόκριση του κόσμου μας έχει δείξει ότι ξαφνιάζεται και του αρέσει πολύ η παράσταση.
-Ο ρόλος της Αγαύης τον οποίο υποδύεστε είναι καθοριστικός στην εξέλιξη της υπόθεσης. Μιλήστε μας για αυτόν. Πώς γίνεται η Αγαύη υποχείριο του θεού;
-Εφόσον έχει διαπράξει ύβρη απέναντι στο Διόνυσο αυτός έρχεται και εκδικείται όλη την γενιά του και σπέρνει μανία και τρέλα στις γυναίκες της Θήβας ανάμεσα στις οποίες είναι και η μητέρα του βασιλιά Πενθέα, η Αγαύη. Όλες μαζί πηγαίνουν στα βουνά και εκεί γίνονται Μαινάδες. Δεν έχουν δηλαδή επίγνωση αυτών που κάνουν, ενώ οι Βάκχες, οι ακόλουθοι δηλαδή του Διόνυσου, έχουν πλήρη συναίσθηση του τι κάνουν, θυμούνται τα πάντα και συμμετέχουν στα όργιά του με τη λογική τους.
Κάτω υπό την επήρεια του θεού οι γυναίκες του Κιθαιρώνα, και φυσικά και η Αγαύη, κάνουν πράγματα που δεν τα συνειδητοποιούν. Και η τελευταία δολοφονεί τον γιό της καθώς, μέσα στην τρέλα που της έχει σπείρει ο θεός, τον περνά για λιοντάρι του βουνού και όχι για άνθρωπο. Στη συνέχεια γυρνά πίσω στη Θήβα με το κεφάλι του παιδιού της καμαρώνοντας για το κατόρθωμά της και ο πατέρας της σιγά σιγά την βγάζει από την μανία του θεού και συνειδητοποιεί την φρικαλέα πράξη που έχει κάνει.
-Ήταν ένας δύσκολος ρόλος;
-Ήταν διαφορετικός. Το καλό ήταν ότι ο Δημήτρης Λιγνάδης σε καθοδηγεί. Ξέρει ακριβώς τι θέλει. Από την άλλη σου αφήνει μια τεράστια ελευθερία για να ανακαλύψεις, να αφεθείς και να εκτεθείς. Με βοήθησε τρομερά, ίσως περισσότερο από άλλα έργα που έχω παίξει.
Γενικά είμαι ενθουσιασμένη που έχω αυτό τον ρόλο. Μπορεί να είναι κόντρα στην ηλικία μου, αλλά αυτό για μένα ήταν μεγάλη πρόκληση. Όπως πρόκληση ήταν το να παίξω μια γυναίκα που τρελαίνεται και δεν έχει επίγνωση των πράξεών της. Είναι μεγάλη μου χαρά που έχω μπει σε αυτό το ταξίδι.
-Τι μας μεταφέρει το έργο στο σήμερα;
-Πιστεύω ότι το ηθικό δίδαγμα είναι πως ο άνθρωπος πρέπει να είναι ανοιχτός στις νέες ιδέες και να μην είναι απόλυτος και στενόμυαλος. Να προσπαθεί να μαθαίνει και να ανανεώνεται γιατί το αντίθετο φέρνει τραγικά αποτελέσματα. Δεν μπορείς να συμπλεύσεις με τους συμπολίτες σου, απομονώνεσαι.
-Η συνύπαρξη στη σκηνή με τον Σάκη Ρουβά πώς είναι;
-Κατ’ αρχάς θέλω να πω ότι αυτή η παράσταση έχει τρομερά ετερόκλητα στοιχεία. Από τη μία έχω την χαρά και την τιμή να συνεργάζομαι με την κυρία Πατεράκη, τον κύριο Καρατζογιάννη, την κυρία Βέη, που έχουν να σου διδάξουν τόσα πολλά. Από την άλλη υπάρχει ο χορός που είναι εξαιρετικός. Και ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται και ο Σάκης Ρουβάς ο οποίος έχει μια υπέροχη ενέργεια και μια απίστευτη δοτικότητα. Είναι ένας εξαιρετικός επαγγελματίας και ένας πολύ εργατικός καλλιτέχνης.
Νιώθω πολύ ευτυχισμένη σε αυτή τη δουλειά. Έχουμε γίνει όλοι φίλοι, έχει ταιριάξει η χημεία όλων των συντελεστών, μεγάλων, μικρών, νέων, παλαιότερων. Και πιστεύω πως αξίζει κάποιος να παρακολουθήσει την παράσταση. Φέρνει κάτι καινούριο και ο Δημήτρης Λιγνάδης έχει κάνει τρομερή δουλειά.
-Σε ενημερωτικό κείμενο για την παράσταση αναφέρεται ότι «η μουσική κυριαρχεί επί του λόγου». Δηλαδή; Δίνεται περισσότερη έμφαση στο χορό ή αυτό γίνεται επειδή υπάρχει ο Διόνυσος και οι Βάκχες;
-Η αφρικανική μουσική παίζει κυρίαρχο ρόλο, αλλά δεν υπερέχει του λόγου σε καμία περίπτωση. Δρα ενισχυτικά και δίνει ένα έντονο ρυθμό και μια έκσταση, και σε μας που το παίζουμε, αλλά και στο κοινό που το ξεσηκώνει.
-Ποια τα επόμενα σχέδιά σας;
-Θα συνεχίσουμε τις «Βάκχες» μέχρι τις 19/9. Θα δώσουμε 47 συνολικά παραστάσεις. Από το χειμώνα θα είμαι σε κάποιο θέατρο αλλά δεν μπορώ να ανακοινώσω κάτι ακόμα.
Η τηλεόραση και ο κινηματογράφος
-Έχετε παίξει και σε τηλεοπτικές σειρές. Πώς σχολιάζετε την σημερινή τηλεοπτική πραγματικότητα;
-Είναι κι αυτό αποτέλεσμα της γενικότερης κρίσης που υπάρχει. Δυστυχώς τα κανάλια προτιμούν να δίνουν χρήματα σε σειρές ξένες που είναι δοκιμασμένες, παρά να επενδύσουν σε κάτι ελληνικό που δεν θα ξέρουν και τι ανταπόκριση θα έχει.
Αναμένουμε βέβαια και τις εξελίξεις στο θέμα της ΕΡΤ….
Αλλά είναι δυσοίωνη η κατάσταση και φοβάμαι ότι θα αργήσει να βελτιωθεί.
-Και ο κινηματογράφος τι θέση έχει στη ζωή σας; Θα το σκεφτόσασταν να παίξετε ξανά σε ταινία;
-Μέχρι τώρα έχει τύχει να είμαι πιο πολύ στο θέατρο. Έχω κάνει μια ταινία και κάποιες μικρού μήκους, αλλά πάντα κάθε φορά που μου κάνουν μια φοβερή πρόταση συμπίπτει να έχω ήδη κλείσει δουλειά στο θέατρο (γέλια). Το έχω παράπονο αυτό το πράγμα. Και πιστεύω πως ειδικά τα τελευταία χρόνια γίνονται άλματα στον ελληνικό κινηματογράφο.
Μετάφραση: Γιάννης Λιγνάδης, Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης, Σκηνικά - κοστούμια: Εύα Νάθενα, Μουσική: Γιώργος Πούλιος, Κίνηση Χορού: Δημήτρης Λιγνάδης - Δάφνη Ασημακοπούλου, Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Βολιώτη, Κρουστά: Μιχάλης Αφολαγιάν, Παραγωγή: Θέατρο «ΑΡΓΩ» Αιμιλία Υψηλάντη, Δ/νση παραγωγής: Λευτέρης Πλασκοβίτης.
Διόνυσος: Σάκης Ρουβάς, Τειρεσίας: Ρούλα Πατεράκη, Κάδμος: Γιάννης Καρατζογιάννης, Πενθέας: Δημήτρης Πασσάς, Θεράπων: Στέφανος Μουαγκέ, Α' Αγγελιοφόρος: Μιχάλης Αφολαγιάν, Β' Αγγελιοφόρος: Δημήτρης Λιγνάδης, Αγαύη: Μαρία Κίτσου.
Χορός: Γιώτα Βέη (κορυφαία), Αντιγόνη Ψυχράμη, Άννα Μενενάκου, Λούσα Μαρσέλλου, Ευαγγελία Συριοπούλου, Ντάνη Γιαννακοπούλου, Δανάη Κατσαμένη, Ζαφειρία Δημητροπούλου - Delangel, Ιωάννα Κουντικέ, Ναταλί Ερνέστα, Γκρέις Νουοκέ.
Μουσικοί κρουστών: Μιχάλης Αφολαγιάν, Σαμουήλ Ακίνολα, Στέφανος Μουαγκέ.
Προπώληση: Tickethour.gr, Καταστήματα ΓΕΡΜΑΝΟΣ, Τράπεζα ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
Να σημειωθεί ότι η παράσταση υποστηρίζει, στην πανελλαδική της περιοδεία, τους σκοπούς του Συλλόγου Φίλων παιδιών με καρκίνο ΕΛΠΙΔΑ και το νέο του έργο, την Τράπεζα Εθελοντών Δοτών Μυελού των Οστών, προσφέροντας μέρος των εσόδων από τα εισιτήρια τους.
