Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πολιτισμός

Χάρης Φραγκούλης: «Η “Γκόλφω” μιλά για τη μάχη ανάμεσα στον πραγματιστή και τον ερωτευμένο»

Χάρης Φραγκούλης: «Η “Γκόλφω” μιλά για τη μάχη ανάμεσα στον πραγματιστή και τον ερωτευμένο»
Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google Google Logo">

Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ

Στο ορεινό χωριό που κυλούν τα νερά της Στύγας, εκεί όπου σύμφωνα με τους αρχαίους μύθους ήταν η πύλη για τον Κάτω Κόσμο και όπου θνητοί και αθάνατοι έπαιρναν τον ιερότερο όρκο, η Γκόλφω και ο Τάσος, δύο νεαρά παιδιά, ορκίζονται αιώνια αγάπη. Η Γκόλφω, πιστή στον όρκο της, αρνείται τον άρχοντα που θέλει να την παντρευτεί, αλλά ο Τάσος, αψηφώντας τον δικό του, δέχεται να πάρει γυναίκα του την πλούσια νέα που του προξενεύουν. Όταν αλλάξει γνώμη, θα είναι πολύ αργά…

Η ιστορία γνωστή. Όμως η σκηνοθεσία που έκανε ο Νίκος Καραθάνος στην «Γκόλφω» έδωσε νέα πνοή στο έργο του Σπυρίδωνος Περεσιάδη. Κοινό και κριτικοί τη λάτρεψαν, ενώ στις 10 και 11 Οκτωβρίου θα έχουμε την ευκαιρία να τη δούμε και στην πόλη μας, στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και στο πλαίσιο των Δημητρίων. Σε συνδιοργάνωση του Εθνικού Θεάτρου με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Ο Χάρης Φραγκούλης που στην παράσταση υποδύεται τον Τάσο σε νεαρή ηλικία μίλησε στον «Τ.Θ.».

-Στην παράσταση που έφτιαξε ο κ. Καραθάνος τρεις ηθοποιοί υποδύεστε τον Τάσο και τρεις την Γκόλφω. Πώς εξελίσσεται αυτό επί σκηνής;

-Το έργο κανονικά έχει ένα Τάσο και μια Γκόλφω. Ο Νίκος (σημ. Καραθάνος) ουσιαστικά το έχει δει κάπως αντίθετα. Γι’ αυτό και βάζει τρεις Τάσους και τρεις Γκόλφω και εμφανίζει πρώτα τους μεγάλους.

Έτσι δεν υπάρχει μια γραμμική αφήγηση για το τι θα γίνει. Είναι γνωστό το έργο. Αλλά και πέρα από αυτό βάζει ένα πράγμα κοντά στο θάνατο από την αρχή ώστε να ξέρεις τι θα γίνει και απλά να το γιορτάσεις και να το θρηνήσεις μαζί. Γι’ αυτό και έχει κάτι τεράστια μαύρα πουφ που μοιάζουν με βουνά, μαύρες τεράστιες φουστανέλες και μαύρα ρούχα, οπότε με ένα τρόπο αυτό το πράγμα είναι ένα ρέκβιεμ.

Στη σκηνή υπάρχουν τρεις κεντρικοί ήρωες που διαδοχικά αλλάζουν. Και παράλληλα αλλάζει αυτό που φέρει ο νέος, αυτό που φέρει ο ώριμος άνθρωπος, που ξέρει και δεν παραμυθιάζεται, και μετά αυτό που φέρει ένας μεγάλος. Το τραγικό βέβαια σε όλη αυτή την υπόθεση είναι η Γκόλφω που δεν αλλάζει. Παρόλο που γίνεται μεσήλικας ή γριά παραμένει ερωτευμένη, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία μας, όπου μεγαλώνοντας απομυθοποιούμε κάποια πράγματα. Και αυτό είναι η ουσία του έργου.

Φυσικά μιλά για τον έρωτα, αλλά και γι’ αυτή τη σύγκρουση. Αυτή τη μάχη μεταξύ ενός πραγματιστή, ενός ανθρώπου που βλέπει μόνο ό,τι υπάρχει και δεν τον ενδιαφέρουν τα αόρατα πράγματα, και ενός ανθρώπου που είναι ερωτευμένος.

Αυτή είναι η βασική σύγκρουση που διεξάγεται περίπου στη μέση του έργου. Είναι η αλλαγή του Τάσου που γίνεται η σκηνή με τον Γιάννο που προσπαθεί να του πει «ξέχνα τα αυτά, δεν έχει σημασία ο έρωτας». Νομίζω αυτή είναι η πιο χαρακτηριστική σκηνή.

-Αυτή είναι η σύνδεση με το τώρα;

-Ναι. Το τώρα μας είναι πιο κοντά σε αυτό. Εμείς είμαστε πιο κοντά στον Γιάννο που λέει «έλα τώρα ο έρωτας είναι χαζομάρες. Σημασία έχουν τα λεφτά και να περνάμε καλά, να μπορούμε να εκπαιδευτούμε αν έχουμε χρήματα, να φάμε…». Αυτό είναι το δύσκολο νομίζω και για τον θεατή και για το κοινό. Εμείς είμαστε πιο κοντά στην κυνική πλευρά, στην πραγματιστική.

-Και όχι το ρομαντικό που νιώθει η Γκόλφω…

-Ακριβώς! Οπότε είναι πιο δύσκολο και για τον ηθοποιό να υποστηρίξει αυτό και δύσκολο και για τον θεατή, αλλά και ελκυστικό, γιατί είναι ένα πράγμα που έχει χαθεί, όπως και ο ίδιος ο λόγος.

Η μορφή του λόγου είναι ένα πράγμα που χάνεται. Οι άνθρωποι μιλάνε πολλή ώρα για πράγματα, το οποίο τώρα πια δεν το χρειαζόμαστε. Μιλάμε απλά για να συνεννοηθούμε, για να κάνουμε τη δουλειά μας. Τότε οι άνθρωποι μιλούσαν με πολλά λόγια, είχανε χρόνο.

-Το κείμενο είναι αυτούσιο;

-Ναι. Δεν έχει αλλάξει ούτε λέξη.

-Είπατε πριν ότι ο Γιάννος είναι ο καπιταλιστής. Τον Τάσο πώς θα τον βλέπαμε σήμερα;

-Είναι ένας άνθρωπος που μπερδεύεται και παρασέρνεται. Είναι μια αναλογία του Αίμονα και της Αντιγόνης. Προς στιγμήν δεν έχει την ορμή και τη σταθερότητα που έχει η Γκόλφω. Η φύση του είναι αυτή. Απλά δεν έχει τη δύναμη να την υποστηρίξει και κάπου χάνεται.

Γι΄ αυτό είναι και τραγικό πρόσωπο. Γιατί δεν κάνει εν τέλει αυτό που θέλει, αλλά όταν πια το καταλαβαίνει η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Το παράσιτο, το κακό και το δηλητήριο έχει μπει και έχει λειτουργήσει και όταν πια το αποβάλει ο οργανισμός είναι αργά. Η Γκόλφω είναι νεκρή.

-Ένα βουκολικό δράμα μπορεί να είναι επίκαιρο;

-Με τα λόγια που έχει και το θέμα που θίγει, τον έρωτα δηλαδή, είναι ένα κείμενο που παραμένει επίκαιρο.

Η ουσία του έργου δεν είναι φολκλόρ. Η δικιά σου ματιά μπορεί να το κάνει φολκλόρ και να πεις δεν με αφορά αυτό το πράγμα για το πώς θα γίνει η παράσταση. Αλλά αν είναι μια ματιά στην ουσία του έργου που είναι ο έρωτας και η ποίηση, τότε φυσικά και σε αφορά, εκτός αν δεν σε αφορά η ποίηση και ο έρωτας που είναι κάτι προσωπικό.

Αλλά αυτό που λέμε ότι η Γκόλφω είναι φολκλόρ είναι μια ιδεοληψία. Αφορά τον τρόπο ανεβάσματος. Είναι διαφορετική η εντύπωση που έχουμε για ένα πράγμα από αυτό που είναι στην πραγματικότητα.

-Η περσυνή χρονιά ήταν αρκετά σημαντική για εσάς με βραβεύσεις, παραστάσεις, συνεργασίες. Τι κρατάτε από αυτήν;

-Έχω την τύχη μέχρι στιγμής να έχω συναντήσει ανθρώπους πολύ σημαντικούς όπως τον Λευτέρη Βογιατζή, τον Ακύλλα Καραζήση, τον Νίκο Χατζόπουλο. Δεν δουλεύω πολλά χρόνια στο χώρο, αλλά αυτά που εργάζομαι ήταν με ανθρώπους που εκτιμώ πάρα πολύ ώστε να γίνονται και δουλειές που είναι καλές και επειδή ακριβώς έχω αυτές τις συναντήσεις έχει τύχει και να βραβευτούν. Οπότε νιώθω πολύ τυχερός που συνάντησα την καλή πλευρά και όχι αυτή του πώς θα βρω δουλειά και των συμβιβασμών.

-Τι σχεδιάζετε για το επόμενο διάστημα;

-Το χειμώνα θα ανεβάσουμε ξανά το «Ζ» και τη «Γκόλφω». Μετά θα παίξω με την Ηρώ Μπέζου, τον Αργύρη Πανταζάρα και τον Γιάννη Παπαδόπουλο, και το καλοκαίρι θα είμαι με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου στη Στέγη των Γραμμάτων.

Γκόλφω: Εύη Σαουλίδου / Λυδία Φωτοπούλου / Αλίκη Αλεξανδράκη

Τάσος: Χάρης Φραγκούλης / Νίκος Καραθάνος / Γιάννης Βογιατζής

Σταυρούλα (κόρη του Ζήση): Μαρία Διακοπαναγιώτη

Δήμος (εξάδελφος της Γκόλφως): Γιάννης Κότσιφας

Αστέρω (τσοπάνισσα, μάνα της Γκόλφως): Χριστίνα Μαξούρη

Θανάσουλας (τσοπάνος): Γιώργος Μπινιάρης

Ζήσης (τσέλιγκας): Άγγελος Παπαδημητρίου

Γιάννος (φίλος του Κίτσου): Μιχάλης Σαράντης

Κίτσος (ανιψιός του Ζήση): Άγγελος Τριανταφύλλου

Άγγλοι περιηγητές: Αλίκη Αλεξανδράκη, Χριστίνα Μαξούρη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Λυδία Φωτοπούλου.

Χρήσιμα

Είσοδος: 15 ευρώ (Πλατεία και Θεωρεία), 12 εκπτωτικό, 12 ευρώ (Α και Β Εξώστης) και 10 εκπτωτικό.

Τηλέφωνα κρατήσεων- Πληροφορίες: 2315 200200 & www.ntng.gr

Ακολουθήστε το Typosthes στo Google news Google News

Περισσότερα από Πολιτισμός

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ
Stone Group International: Τα “Μυθικά μάρμαρα” στις διεθνείς αγορές

Ανάλυση της 7ης αγωνιστικής - Προϊστορία αναμετρήσεων