">
Οι περισσότεροι έχετε συνδέσει το όνομά του με τη μουσική. Είτε σόλο, είτε παρέα με τη Ραχήλ Τσελεπίδου ή ως μέλος των Polkar. Ο Γιάννης Κυρατσός εδώ και λίγους μήνες μάς ταξιδεύει όμως και μέσα από το λόγο του.
Και πιο συγκεκριμένα από τα ποιήματά του. Στο βιβλίο του «ΗΧΟΣ ΒΡΑΔΙΝΗΣ ΒΟΛΤΑΣ – Μικρά ερωτικά κείμενα» (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν) έχουν δημοσιευτεί δύο ενότητες ποιημάτων που έγραψε ο ίδιος με θέμα τι άλλο; Τον έρωτα όπως προδιαθέτει και ο τίτλος.
Στην πρώτη ενότητα κυριαρχούν τα ανεκπλήρωτα πάθη και η ρομαντική αγάπη της νεότητας κάτω από το φως του φεγγαριού. Και τη μουσική να κάνει πάντα αισθητή την παρουσία της. Άλλοτε με το πιάνο, άλλοτε με βιολιά, άλλοτε απλά με ήχους και χορδές.
Στη δεύτερη ενότητα τα ποιήματα είναι πιο μεστά, πιο ώριμα. Ο λόγος πιο πυκνός και πιο σύνθετος.
Ο ίδιος αναφέρει πως η ενασχόλησή του με τη μουσική δεν βοήθησε στη συγγραφή των ποιημάτων γιατί πιστεύει πως είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Όμως προσθέτει πως ως τέχνες του αρέσουν πολύ και οι δύο.
Όσο για το αν θα τον δούμε να μεταπηδά αλλού τονίζει τα εξής: «Το βιβλίο αυτό δεν έρχεται να αλλάξει την πορεία που έχω σαν μουσικός. Δεν πρόκειται να γίνω ποιητής και δεν με βλέπω έτσι. Είμαι μουσικός και τραγουδάω. Αν παρόλα αυτά αισθανθώ ότι θέλω να γράψω κάτι καινούριο θα το κάνω, αλλά όχι με πρόγραμμα».
