">
Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
Μια μεγάλη γιορτή έγινε το βράδυ της Δευτέρας στην πόλη μας με τη συναυλία του Manu Chao που σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητη.
Από νωρίς το Λιμάνι ήταν το σημείο προορισμού για χιλιάδες θεατές. Ακόμα και αυτοί που δεν ήξεραν αναρωτιόντουσαν τι γίνεται και τόσος κόσμος πηγαίνει στο συγκεκριμένο σημείο. Οι καντίνες είχαν δουλειές με φούντες, όπως και οι πλανόδιοι πωλητές με τα μπλουζάκια.
Καθυστερήσεις σημειώθηκαν στην είσοδο και έξοδο των θεατών. Και δεν υπήρχε αυστηρός έλεγχος στην είσοδό τους με αποτέλεσμα να μπουν και αντικείμενα όπως πυρσοί, πέτρες και μπουκάλια στο συναυλιακό χώρο.
Περισσότεροι από 35.000 ήταν αυτοί που επέλεξαν να δουν τον Manu Chao και λίγο μετά την έναρξη του Live άνοιξαν οι πόρτες για όσους δεν είχαν προμηθευτεί τα δικά τους εισιτήρια. Η Προβλήτα 2 γέμισε τόσο που σε πολλούς θύμισε τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσει τη συναυλία των U2 το 1997, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Ο Manu όντας πολιτικοποιημένος, έδωσε βήμα σε εκπροσώπους που τίθενται ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, εκπροσώπους από το Σώστε το νερό (ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού) και άτομα που τίθενται υπέρ του κινήματος των Ζαπατίστας, ενώ στο συναυλιακό χώρο υπήρχε και πανώ των απολυμένων σχολικών φυλάκων.
Μελανό σημείο της βραδιάς ήταν ο τραυματισμός ενός 40χρονου άνδρα σε επεισόδια που έγιναν λίγο μετά την έναρξη της συναυλίας μεταξύ οπαδών διαφορετικών ομάδων. Η αιτία παραμένει άγνωστη.
Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι την ώρα που σημειώνονταν ο τραυματισμός ο Manu ερμήνευε το τραγούδι «La Vida Tómbola»(το οποίο είναι αφιερωμένο στον Ντιέγκο Μαραντόνα). Είναι ένα κομμάτι με το οποίο ο γνωστός τραγουδιστής ήθελε να μεταφέρει την αντίθεσή του την εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου – εξάλλου ένα από τα κεντρικά μηνύματα της φετινής περιοδείας του είναι το «Fuck FIFA» (το έτερο είναι ενάντια στα μεταλλαγμένα «No A Monsanto»).
Χθες ο διοργανωτής της συναυλίας οδηγήθηκε στον εισαγγελέα.
Πάντως το περιστατικό του τραυματισμού δεν έγινε αντιληπτό από την πλειοψηφία των ατόμων που βρίσκονταν στο συναυλιακό χώρο.
Ο Manu Chao και οι La Ventura σε δυόμισι ώρες ερμήνευσαν κομμάτια από το Mala Vida μέχρι το Bongo Bongo και το Clandestino. Τραγούδια ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά. Σειρήνες ακούγονταν συχνά πυκνά – ήχος πολύ γνώριμος στους δίσκους του Manu Chao- και στις δύο οθόνες που βρίσκονταν εκατέρωθεν της σκηνής προβάλλονταν τόσο στιγμιότυπα από τον κόσμο, όσο και από τον τραγουδιστή και τους μουσικούς του.
Και κάθε τόσο ο Manu φώναζε «ευχαριστώ Σαλονίκη!», «sing Σαλονίκη». Μαζί με τους La Ventura χοροπηδούσαν στη σκηνή και παρέσερναν το κοινό στο ρυθμό τους. Ένα κοινό που απαρτίζονταν κυρίως από νέους, ενώ δεν έλλειπαν και οι κάπως μεγαλύτεροι. Και που δεν περιορίστηκε στο έδαφος, αλλά ανέβηκε πάνω σε κοντέινερ και σε χημικές τουαλέτες, και φυσικά στα κάγκελα. Χόρεψε, γέλασε, κάπνισε (ίσως όχι μόνο απλά τσιγάρα…), έζησε για λίγο ανέμελα.
Προηγήθηκαν οι ομάδες κρουστών Κρούση, Paranauê και ΒΒ5 Percussion System και οι μουσικές από τη DJ Spery, τους δικούς μας Baildsa και τους Active Member.
