*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"
Ήταν 1993 όταν ο Μποστ έγραψε την «Μήδεια». Ένα έργο που μιλάει για τα κακώς κείμενα της κοινωνίας εποχής που μάλλον δεν διαφέρει και πολύ από την δική μας.
Ψέματα, απάτες, δόλος κυριαρχούν. Σχέσεις σε κρίση. Ενήλικες που εκμεταλλεύονται παιδιά. Παιδιά που με την σειρά τους διαπράττουν εγκλήματα. Και στο τέλος η Μήδεια θα τους στερήσει την ζωή για να τα τιμωρήσει.
Όλα αυτά φυσικά με χιούμορ, με την μαγική ροή του δεκαπεντασύλλαβου. Και σε μια παράσταση που θα σας κάνει να εκτιμήσετε λίγο παραπάνω τις κωμωδίες.
Ο Παντελής Καναράκης με χάρη, άνεση και μπρίο, μας χάρισε μια Μήδεια που συμπονάει τον διπλανό της, αρκεί αυτός να μην είναι ψαράς που διαλαλεί για τα μύδια του, δεν ανέχεται όμως και πολλά πολλά, μιλάει με έπαρση και πετάει το ένα φραστικό λάθος μετά το άλλο.
Είναι αφελής, την ξεγελούν ο σύζυγός της που την απατάει, η καλόγρια που δουλεύει στο σπίτι της, αλλά και τα παιδιά της που της λένε ψέματα.
Χορεύει, τραγουδάει και κερδίζει το χαμόγελό μας.
Ο ηθοποιός απέδειξε ακόμη μια φορά πόσο του ταιριάζει η κωμωδία. Είχε στο πλευρό του πολύτιμους συνοδοιπόρους. Την Ηρώ Λούπη που έκανε την παιχνιδιάρα καλόγρια Πολυξένη, τον απολαυστικό και αεικίνητο Αντώνη Αντωνάκο που υποδύθηκε με μαεστρία τον Ευριπίδη, τον Γιάννη Καραμφίλη που έπαιξε τον ακριβοθώρητο Ιάσωνα. Και έναν χορό πανταχού παρόν.
Με προσεγμένα κοστούμια και σκηνικά της Δανάης Πάνα (μας άρεσε ιδιαιτέρως το πλακάτ με το I love Volos!), και την μοναδική μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη, η καλοκαιρινή παραγωγή του ΚΘΒΕ, που σκηνοθετεί επάξια η Εύη Σαρμή, αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή για όσους αγαπούν το θέατρο. Μην την χάσετε αν είστε κοντά σε ένα από τα θέατρα της χώρας που περιοδεύει η παράσταση!
