*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"
Η θυσία της Ιφιγένειας (Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Ευριπίδης), ο άδικος θάνατος του Αστυάνακτα (Τρωάδες, Ευριπίδης) και η καταδίκη της Αντιγόνης (Αντιγόνη, Σοφοκλής) βρίσκονται στο επίκεντρο της performance «To ισοκράτημα ενός παιδιού» που θα παρουσιαστεί από τις 28 μέχρι και τις 31 Ιουλίου στο φουαγιέ του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.
Οδηγός μας στα τρία αποσπάσματα από γνωστές τραγωδίες ένας performer που χορεύει και αφηγείται τις ιστορίες.
Αλλά και η μουσική σύνθεση του Γιώργου Κουμεντάκη.
Ο Κωνσταντίνος Χατζής που υπογράφει την σκηνοθεσία-Απόδοση της παράστασης ανέφερε στο «ΤyposThes» πως «ο τίτλος του ορχηστρικού έργου του Κουμεντάκη και η ίδια η μουσική τον οδήγησαν στο να κάνει ένα βήμα προς αυτή την χορογραφία που θα δούμε στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Βλέποντας την Perrofmance ο θεατής νιώθει πως πρόκειται για το ισοκράτημα ενός παιδιού».
Ο ίδιος ασχολείται χρόνια με την αρχαία τραγωδία. Μιλώντας για τους τρεις ήρωες του έργου είπε πως «βλέπουμε η Ιφιγένεια οδηγείται στο θάνατο για να γίνει ο πατέρας της αρχηγός της εκστρατείας στην Τροία. Και στην απόφαση συντελεί και ο στρατός Είναι συγκλονιστικό πώς ένα κορίτσι μιλά στους Έλληνες λέγοντάς τους πως χαρίζει το κορμί της για την πατρίδα της. Είναι μια τοποθέτηση στα όρια της ειρωνείας. Από την άλλη στην περίπτωση του Αστυάνακτα τον θανατώνουν για να μην μείνει τίποτα ζωντανό από την Τροία. Και τέλος η Αντιγόνη παραβλέπει τον Κρέοντα και αποφασίζει να θάψει τον Πολυνείκη. Διαπιστώνουμε και στις τρεις ιστορίες πως υπάρχει μια εμμονή. Πρέπει να σκεφτόμαστε διαφορετικά. Και το θέατρο σου δίνει την ευκαιρία να σκεφτείς κάποια πράγματα αλλιώς. Ο Ευριπίδης λέει “οι καλότυχοι πια είναι. οι νεκροί. Αυτή η ιστορία τραγούδι θε να γίνει για τις γενιές που θε να έρθουν”. Τα μεγάλα κλασσικά έργα σου αποκαλύπτουν εκείνα την εποχή που ζεις. Τα όσα συμβαίνουν στην Ιφιγένεια φέρνουν στο νου την γενοκτονία που συμβαίνει στη Γάζα».
Ο Κωνσταντίνος Χατζής παρουσιάζει δουλειά του για 2η χρονιά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. «Είναι ένας χώρος που αγαπώ. Για μένα το βασικότερο πράγμα είναι ο χώρος. Δεν μπορώ να λειτουργήσω χωρίς αυτόν. Στο ΑΜΘ υπάρχουν θραύσματα και αγάλματα. Μοιάζει σαν να βγαίνεις από το παρελθόν, όμως υπάρχει και σύνδεση με το παρόν. Είναι σαν να υπάρχει επαφή των αγαλμάτων με το χώρο του μουσείου και με το σώμα του περφόρμερ», εξήγησε.
Αναφερόμενος στη μουσική δήλωσε χαρούμενος που συνεργάζεται με τον Κουμεντάκη. «Ο Γιώργος δίνει πάντα ελευθερία ως συνθέτης στους σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Παράλληλα ήταν μια πολύ ωραία συνθήκη η συνεργασία με τον Θάνο Κόνιαρη που κάνει την χορογραφία και την ερμηνεία».
Φεύγοντας ο θεατής θα προβληματιστεί για γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας. «Θα αναρωτηθούν αν αυτό που ζούμε μπορεί να χωρέσει μέσα μας», σχολίασε ο σκηνοθέτης.
Δηλώνει λάτρης των αρχαίων τραγωδιών. Όσο για το ποιος είναι ο αγαπημένος του τραγωδός, δίχως δισταγμό είπε πως είναι ο Αισχύλος: «Γιατί γράφει περισσότερο σπλαχνικά, οι ρυθμοί του πιο στακάτοι. Και ίσως επειδή ήταν και πολεμιστής, έχει βαθιά φιλοσοφική τοποθέτηση για τον άνθρωπο, την εξουσία και τον πόλεμο. Για μένα από θέμα δομής και πολιτικής τοποθέτησης είναι ο πιο ολοκληρωμένος», σημείωσε.
Τι λέει ο Γιώργος Κουμεντάκης για το έργο
Ο Γιώργος Κουμεντάκης αναφέρει για το έργο: «Στο πρώτο μέρος του έργου μια μελωδία, καβάλα σ’ έναν αυτοσχέδιο χορό, έρχεται από την Ανατολή ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο. Τα όργανα στροβιλίζονται σε απίθανους συνδυασμούς ηχοχρωμάτων και σε ατελείωτους ρυθμικούς καλπασμούς. Οι νότες μεταμορφώνονται σ’ ένα τρυφερό κύμα νοσταλγίας. Στο δεύτερο μέρος, οι μουσικοί της ορχήστρας παίζουν με το φωνήεν όμικρον και διάφορους συνδυασμούς συμφώνων, κάνοντας το ισοκράτημα να φαίνεται σαν ένα κομμάτι βγαλμένο από τους ήχους της φύσης. Γύρω του τυλίγονται μελωδίες που περιστρέφονται σε αέναους κύκλους και ταξιδεύουν από όργανο σε όργανο με συνεπιβάτη την παιδική φαντασία. Ένας πολεμικός χορός από τον Πόντο είναι το θέμα του τρίτου μέρους. Οι μουσικοί γίνονται πολεμιστές. Φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις και ξεπερνούν τα προσωπικά τους όρια σε μια μάχη με τον χρόνο, προσβλέποντας σ’ ένα καλύτερο μέλλον».
Θα δοθούν τέσσερις παραστάσεις στο φουαγιέ του ΑΜΘ στις 28, 29, 30 και 31 Ιουλίου ώρα 20.30.
Είσοδος ελεύθερη.
Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση στο 2313 310 201 (Δευτ.- Παρ., 09:00 έως 14:00).
Η παράσταση πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.
