Skip to main content
Menu Αναζήτηση
espa-banner

Γρηγόρης Φρέσκος: «Ο δανεισμός έχει ριζωθεί μέσα μας ως κοινωνία»

Google Logo Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Ο ηθοποιός μίλησε για «Το Δάνειο», παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί, που έχει πρεμιέρα απόψε στο Θέατρο Τ

*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"

Ένας νεαρός τραπεζικός υπάλληλος θα βρεθεί στα όριά του όταν μια πελάτισσα που θέλει να πάρει ένα δάνειο, απειλήσει να εισβάλλει στην προσωπική του ζωή.

«Το Δάνειο» του Τζόρντι Γκαλθεράν έχει πρεμιέρα απόψε στο Θέατρο Τ (Αλεξάνδρου Φλέμιγκ 16) σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλάκου.

«Με χιούμορ και με μία δόση υπερβολής, που όμως μοιάζει αληθινή, ο Γκαλθεράν μάς θυμίζει πως όσο τα νούμερα μεγαλώνουν, οι άνθρωποι μικραίνουν», σχολίασε στο «ΤyposThes» ο ηθοποιός Γρηγόρης Φρέσκος. 

Σχετικά με τον δανεισμό είπε πως αποτελεί μια γνώριμη κατάσταση στη χώρα μας που όμως μετά την κρίση έχει μετατραπεί «σε ένα βαρύ φορτίο». «Ο δανεισμός δεν είναι απλώς για μια οικονομική πράξη αλλά μετατρέπεται και σε μια σχέση δύναμης, φόβου, απελπισίας και βαθιάς ανάγκης που έχει ριζωθεί μέσα μας ως κοινωνία», δήλωσε.

Παράλληλα μιλώντας για το θέατρο και την υποκριτική αναφέρθηκε στα πρώτα του βήματά του στη σκηνή και είπε πως δεν θα μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του να κάνει άλλο επάγγελμα πέραν αυτού.

freskos3.jpg

-Τι θα δούμε επί σκηνής;

παράσταση εστιάζει στη ζωή ενός υπάλληλου τράπεζας. Μία φαινομενικά συνηθισμένη ημέρα στη δουλειά του θα εξελιχθεί σε μία εφιαλτική συνάντηση που θα αλλάξει την μέχρι τώρα ήρεμη ζωή του, όταν μια πελάτισσα, στην προσπάθειά της να πάρει ένα δάνειο αξίας τριών χιλιάδων ευρώ, απειλεί να εισβάλει στην προσωπική του ζωή, πυροδοτώντας έτσι μια αλυσίδα καταστροφικών συζητήσεων και συμβάντων που θα φέρουν τον νεαρό υπάλληλο στα όριά του.

-Γιατί ο ήρωας που υποδύεστε βγαίνει εκτός εαυτού;

-Πρόκειται για έναν χαρακτήρα ο οποίος έχει “χτίσει” την ιδανική, για εκείνον, καθημερινότητα, έχει μια σταθερή δουλειά, έναν πετυχημένο γάμο και καλές σχέσεις με την οικογένειά του. Είναι ένας άνθρωπος με μια ιδιαίτερη αγάπη απέναντι στην τάξη και την οργάνωση, και όταν η καθημερινότητά του και η καλά “στρωμένη” ζωή του διαταράσσονται από τον ερχομό αυτής της άγνωστης γυναίκας, δεν μπορεί παρά να βγει εκτός εαυτού, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να διατηρήσει την ακεραιότητα της ζωής που “έχτισε”, αλλά και της ψυχικής του υγείας που ώρα με την ώρα καταρρέει.

-Πώς σχολιάζει ο συγγραφέας την νοοτροπία του δανεισμού, τον καπιταλισμό, αλλά και το τραπεζικό σύστημα;

-Το έργο αυτό γράφτηκε το 2013, από τον Τζόρντι Γκαλθεράν, σε μια περίοδο όπου τόσο η Ισπανία όσο και η Ελλάδα χτυπήθηκαν πολύ από την οικονομική κρίση. Ο Γκαλθεράν δεν κάνει κάποιου είδους “κήρυγμα”, χρησιμοποιεί όμως το χιούμορ ως ένα μέσο κριτικής απέναντι στον καπιταλισμό και το τραπεζικό σύστημα. Το έργο θίγει το τραπεζικό σύστημα, μέσω του οποίου η “αξία” του ανθρώπου μετριέται σε νούμερα, εγγυήσεις και χαρτιά. Η ανθρώπινη υπόσταση ορίζεται πλέον από αριθμούς και εγγυητές. Η τράπεζα στο έργο παρουσιάζεται όχι μόνο ως οργανισμός, αλλά σχεδόν ως ένας “θεσμός εξουσίας” που αποφασίζει το ποιος αξίζει και ποιος όχι, μας δείχνει ότι όσο ζούμε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα η οικονομική αξιοπιστία θα υπερτερεί πάντα της ανθρώπινης ανάγκης. Με χιούμορ και με μία δόση υπερβολής, που όμως μοιάζει αληθινή, ο Γκαλθεράν μας θυμίζει πως όσο τα νούμερα μεγαλώνουν, οι άνθρωποι μικραίνουν. 

-Πόσο γνώριμη είναι η εικόνα του δανεισμού στη χώρα μας; Και πώς αυτό μας έχει επηρεάσει; 

-Η εικόνα του δανεισμού στη χώρα μας θυμίζει μια πολύ γνώριμη κατάσταση. Πριν την κρίση ένα δάνειο ήταν σχεδόν αυτονόητο, ήταν μια εύκολη και απλή λύση για να χτίσεις το σπίτι σου, να πας διακοπές με άνεση, να σπουδάσεις τα παιδιά σου. Μετά την κρίση, τα δάνεια μετατράπηκαν σε ένα βαρύ φορτίο, κάτι που κανείς δεν ήταν σίγουρος αν εν τέλει μπορεί να σηκώσει. Οι εμπειρίες με τις τράπεζες, οι καθυστερήσεις και το άγχος που περιβάλλει πλέον τα δάνεια μάς έχουν κάνει επιφυλακτικούς, καχύποπτους και έχουν γραφτεί μέσα μας τόσο οικονομικά, όσο και ψυχολογικά. Στην παράστασή μας “Το Δάνειο” η αίτηση του δανείου παρουσιάζεται με έναν κωμικοτραγικό τρόπο. Η ανάγκη μιας νεαρής γυναίκας να εξασφαλίσει το δάνειο την αναγκάζει, όπως αναφέρει και το κείμενο, “να κάνει πράγματα που ούτε καν θα φανταζόταν ότι θα μπορούσε να κάνει”, κάτι το οποίο μπορεί να κάνει το κοινό να γελάσει, αλλά ταυτόχρονα να νιώσει ότι βλέπει κάτι πολύ αληθινό. Ο δανεισμός δεν είναι απλώς για μια οικονομική πράξη αλλά μετατρέπεται και σε μια σχέση δύναμης, φόβου, απελπισίας και βαθιάς ανάγκης που έχει ριζωθεί μέσα μας ως κοινωνία.

 

-Πώς μπήκε το θέατρο στη ζωή σας; Και τι αγαπάτε περισσότερο σε αυτό;

-Το θέατρο μπήκε στην ζωή μου με έναν αρκετά απότομο τρόπο. Όταν ήμουν ακόμη μαθητής στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης, σε ηλικία 16 ετών, μια από τις καθηγήτριές μου με πρότεινε σε έναν συνεργάτη της και σκηνοθέτη, τον Ηλία Μαλανδρή, ο οποίος έψαχνε τότε ένα αγόρι νεαρής ηλικίας για να ερμηνεύσει τον ρόλο του Ισαάκ στην παράσταση “Η θυσία του Αβραάμ” στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού. Έκανα την ακρόαση και ξαφνικά βρέθηκα στη σκηνή να υποδύομαι τον Ισαάκ ανάμεσα σε μεγάλες προσωπικότητες του θεάτρου, όπως ο Νικήτας Τσακίρογλου και η Δέσποινα Μπεμπεδέλη. Η συναναστροφή μου με αυτά τα σπουδαία άτομα του χώρου, αλλά και όλη η μαγεία που, ως νεαρό παιδί, βίωσα στον χώρο του θεάτρου με οδήγησε στην ενασχόλησή μου με αυτό. Το θέατρο για εμένα είναι ένα μέσο επικοινωνίας, ένας ζωντανός οργανισμός από τον οποίο μαθαίνω πολλά πράγματα για τον εαυτό μου και για τον κόσμο γύρω μου. Κοιτώντας πίσω στον χρόνο σε εκείνη την πρώτη ευκαιρία που μου δόθηκε, αλλά και στο πώς έχω εξελιχθεί τώρα, δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα πέραν αυτού.

freskos.jpg

Συντελεστές

Κείμενο: Τζόρντι Γκαλθεράν, Σκηνοθεσία: Γιώργος Μιχαλάκος, Σκηνογραφία/Ενδυματολογία: Νίκη Λεδάκη, Φωτισμοί: Αριστοτέλης Αρμάντο Μέμα, Πρωτότυπη μουσική: Θάνος Αυγερινός, Βοηθός σκηνοθέτη: Άγγελος Μανωλίδης-Τζημινόπουλος, Κατασκευή σκηνικού: Gresof-Soul of the wood, Επικοινωνία - Δημόσιες σχέσεις: Μαρία Τότσκα, Γραφιστικά: Λοΐζος Θεοδώρου, Βοηθός οργάνωσης παραγωγής: Μπαχαρίδου Παναγιώτα

Παραγωγή: Γιώργος Μιχαλάκος και ΣΙΑ.

Παίζουν: Ελίνα Αντωνίου, Γρηγόρης Φρέσκος

Πληροφορίες

Πρεμιέρα Παρασκευή 21 Νοεμβρίου. Παίζεται Παρασκευή και Σάββατο στις 21:30, Κυριακή στις 20:00. Διάρκεια 75’. Κατάλληλη άνω των 12 ετών.

Είσοδος: Κανονικό: 16€, Φοιτητών, ανέργων, ΑμεΑ, πολυτέκνων, άνω των 65 & ομαδικά άνω των 8 ατόμων: 13€, Ατέλειες: 10€ (μόνο από το ταμείο του θεάτρου, εφόσον υπάρχουν διαθέσιμα εισιτήρια).

Κρατήσεις: 6987055479 και 2310 854333.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ