ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 01/03/2026 08:50

Δημήτρης Αποστολάκης: Οι πατρίδες είναι μέσα μας, όχι γύρω μας

Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Το ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος - κολεκτίβας Χαΐνηδες μίλησε στο «ΤyposThes» με αφορμή το live τους στην πόλη μας

*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"

Ένα μουσικό ταξίδι που συνδυάζει κρητική παράδοση, ροκ, τζαζ και βαλκανικά μοτίβα έχουν ετοιμάσει οι Χαΐνηδες που επιστρέφουν στον Πολυχώρο WΕ το Σάββατο 14 Μαρτίου για μια μοναδική συναυλία.

«Μια συναυλία είναι αληθινή τέχνη, μόνο όταν γίνεται τελετουργικό δρώμενο», ανέφερε ο Δημήτρης Αποστολάκης το ιδρυτικό μέλος του σχήματος. Ο ίδιος μίλησε στο «ΤyposThes» για την πρώτη του επαφή με τη μουσική, αλλά και για ομαδικό πνεύμα που υπάρχει στους Χαΐνηδες.

Σημείωσε πως «Η δυστυχία του σημερινού ανθρώπου εδράζεται στην αίσθηση του ότι είναι εκτός παρέας, εκτός ομάδας, αποσυνάγωγος».

Είπε πως η τέχνη και η επιστήμη «είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος». Μίλησε για την εμπειρία του στο CERN, όπου διετέλεσε ερευνητής, λέγοντας πως «ήταν συναρπαστικά γιατί ένοιωθες τον παλμό των αφιερωμένων ανθρώπων που θέλουν να ανακαλύψουν το σχέδιο του ‘Θεϊκού νου’».

Τέλος απαντώντας σε ερώτησή μας για την Κρήτη σημείωσε πως «Οι πατρίδες είναι μέσα μας, όχι γύρω μας».

-Οι Χαΐνηδες είναι ένα ξεχωριστό σχήμα που συνεχίζει να δημιουργεί. Πώς καθορίζει την δουλειά σας η έννοια της ομάδας;

-Ομάδα σημαίνει συναπόφαση και ισονομία. Αυτό αλλάζει όλο το σύμπαν της εργασίας. Το κέντρο βάρους, από τον ανταγωνισμό και το ένστικτο αυτοσυντήρησης, μετατίθεται στην σύνθεση και στην ελευθερία. Σε μια ομάδα οι σχέσεις είναι ποιοτικές. Ο μεμονωμένος καλλιτέχνης έχει σχέσεις ποσοτικές. Αυτή είναι θεμελιακή διαφοροποίηση.

-Πόσο η συνύπαρξη βοηθάει τους ανθρώπους;

-Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναπτύχθηκε λόγω των πολλαπλών κοινωνικών του σχέσεων. Οι ουσιαστικές σχέσεις είναι απαραίτητες. Οι άνθρωποι αλλάζουν καθρεπτιζόμενοι στα μάτια του απεναντινού τους. Ο αληθινός εαυτός μας είναι αυτός που αλλάζει. Ό,τι αλλάζει είναι ζωντανό.

-Στις μέρες μας νιώθετε πως πολλοί έχουν χάσει αυτή την ανάγκη; Του «μαζί»;

-Η ανθρώπινη ζωή ήταν, είναι και θα είναι αγελαία. Στις μέρες μας έχει κατακυριαρχήσει ο ατομισμός. Ο ‘ατομικός’ άνθρωπος καταναλώνει περισσότερο και νιώθει αδύναμος να υψώσει το ανάστημά του, ανήμπορος να επαναστατήσει. Αυτή τη στιγμή ο πόλεμος είναι κοινωνία εναντίον κοινοτήτων. Η κοινωνία παράγει φοβισμένα μοναχικά καταναλωτικά αντίτυπα. Η κοινότητα δημιουργεί ελεύθερες διακριτές μοναδικότητες. Η δυστυχία του σημερινού ανθρώπου εδράζεται στην αίσθηση του ότι είναι εκτός παρέας, εκτός ομάδας, αποσυνάγωγος.

-Ποια η σχέση της με την τεχνολογία; Πώς βλέπετε την χρήση της από μικρούς και μεγάλους;

-Για να καταλάβετε, τον φορτιστή του κινητού τονε λέω ‘ταΐστρα’. Το κινητό μου, μετά από ενδελεχή έρευνα αγοράς, το αγόρασα 14ευρώ και το ανοίγω σπάνια. Δεν έχω επαφές για να μην χάνω το στοιχείο της εκπλήξεως και για να μην κάνω face control. Το κινητό το ανοίγω όταν έχω όρεξη να κεράσω. Ξέρω όμως να σφάζω, να γδέρνω, να αρμέγω, να μιλώ με τσι κάτες και να νοιώθω τον καιρό απ’ τα πουλιά. Η τεχνολογία είναι σωτήρια στην χρήση της και καταστροφική στην κατάχρησή της. Στις μέρες μας, η τεχνολογία έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο, αλλά η ανθρώπινη συνειδητότητα έχει μείνει πολύ πίσω. Σαν να δίνεις στον χιμπατζή ένα γεμάτο καλάσνικοφ και ένα σωρό χειροβομβίδες.

-Πέρα από την τέχνη ασχολείστε και με τις επιστήμες. Πώς συνδυάζονται οι δύο διαφορετικές πλευρές;

-Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η μια παίρνει υλικά από τον έξω κόσμο για να κατασκευάσει το εσωτερικό σύμπαν και η άλλη, υλικά από τον μέσα κόσμο, για να κατασκευάσει το εξωτερικό σύμπαν. Η διαδικασία όμως είναι πανομοιότυπη.

-Τι έχει προσφέρει στην ζωή σας η φυσική; Και πώς ήταν η συμμετοχή σας ως ερευνητής στο περίφημο πείραμα CERN;

-Είμαι ένα μπάσταρδο κατασκεύασμα από τρεις θέαινες:

α) η πολεμική τέχνη του Taiji chuan με εξελίσσει με βάση το σώμα μου.

β) η μουσική, με κέντρο την καρδιά μου

γ) η φυσική, με άξονα το μυαλό μου.

Όσον αφορά τη φυσική, σημαίνει πολλά πράγματα, αλλά κυρίως παιγνίδι, αντιδογματισμός, ιερή περιέργεια.

Στο CERN ήταν συναρπαστικά γιατί ένοιωθες τον παλμό των αφιερωμένων ανθρώπων που θέλουν να ανακαλύψουν το σχέδιο του ‘Θεϊκού νου’.

-Ως λαός ποια η σχέση μας με την φυσική; Πώς θα μπορούσαμε να την προσεγγίσουμε περισσότερο;

-Με την ομάδα χορού και ακροβασίας ‘Κι όμΩς κινείται’, κάναμε την παράσταση ‘Το σωματίδιο του Θεού’. Βραβεύτηκε και εντός και εκτός Ελλάδας. Συνδύαζε διάλεξη φυσικής, μουσική, σύγχρονο χορό και ακροβατικά. Σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα.

-Η μουσική σας είναι συνδεδεμένη με την Κρήτη. Τι σηματοδοτεί για εσάς το νησί σας;

-Οι πατρίδες είναι μέσα μας, όχι γύρω μας.

-Ποιες οι πρώτες σας αναμνήσεις από τη μουσική;

- Στο χωριό, στις παρέες, στα γλέντια, στις βαφτίσεις, στους γάμους.

-Πώς μάθατε να παίζετε λύρα;

-Με το αφτί. Δεν είχαμε κασετόφωνο στο σπίτι μας, ούτε λυράρη στο χωριό μας εκείνη την εποχή. Περιμέναμε πότε θα γενεί ένα γλέντι να ‘ ρθεί ο λυράρης, να τον κοιτάζομε όλη νύχτα σαν τον Ιησού Χριστό και μετά, για μήνες, να προσπαθούμε να παίξομε ό,τι ακούσαμε, σπάζοντας κυριολεκτικά τα νεύρα των γειτόνων.

-Τι σας εμπνέει;

- Δεν ξέρω, ούτε και με αφορά να μάθω.

-Στις μέρες μας που η μουσική υπάρχει παντού, αλλάζει η εμπειρία της ζωντανής θέασης, της συναυλίας; Αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα;

-Σήμερα οι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν την μουσική, καταναλώνουν τη μουσική. Η συναυλία έχει γίνει καταναλωτικό προϊόν, έχει εκχυδαïστεί. Μια συναυλία είναι αληθινή τέχνη, μόνο όταν γίνεται τελετουργικό δρώμενο. Ο θάνατος των τελετουργιών οδηγεί σε απομάγευση την ζωή μας. Η απομαγεμένη ζωή είναι δυστοπική, μίζερη, ανέραστη, ανθυγειινή.

-Τι νιώθετε όταν ανεβαίνετε στη σκηνή; Ποια η σχέση με το κοινό;

-Νοιώθω σαν να κάνω έξοδο του Μεσολογγίου ή νοιώθω σαν τον μονομάχο στην αρένα. Στο ακροατήριο, απευθυνόμενος του λέω : ΄Ave Caesar οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν’.

-Ποιο το μεγαλύτερο όνειρό σας;

- Το μεγαλύτερό μου όνειρο είναι αυτό που ζω τώρα. Τα μελλοντικά όνειρα δεν είναι όνειρα, είναι επιθυμίες, δηλαδή εγωιστικές επιδιώξεις, συνεπώς ανήθικα και επικίνδυνα.