Συνέντευξη στην Λεμονιά Βασβάνη
Οι κάτοικοι του πλανήτη μετατρέπονται σε καλλιτέχνες μετά από το ξέσπασμα ενός περίεργου ιού. Οι ταξιτζήδες αρχίζουν να αγαπούν το μπαλέτο, οι νοικοκυρές την υποκριτική και οι ποδοσφαιριστές τα χαϊκού. Μπορεί αυτό αρχικά να φαντάζει ωραίο όμως στην πορεία η καθημερινότητα δεν είναι καθόλου λειτουργική και η κοινωνία αποδιοργανώνεται…
Στο νέο μυθιστόρημά του με τίτλο «Η νόσος των ουρητηρίων» (εκδ. Νήσος), ο Μιχάλης Αλμπάτης μάς μεταφέρει σε ένα δυστοπικό σύμπαν σε ένα πυκνογραμμένο βιβλίο.
Ο ίδιος μιλώντας μαζί μας με αφορμή την παρουσίαση του νέου του συγγραφικού πονήματος στην 22η ΔΕΒΘ είπε πως η ιδέα προηγήθηκε της πανδημίας του κορωνοϊού, όταν διάβασε το «Εγκόλπιο Ανασκολοπισμού» του Εμίλ Σιοράν.
Αντικείμενο του βιβλίου «δεν είναι μόνο η τέχνη ή οι καλλιτέχνες αλλά η ανθρωπότητα, συνολικά», συμπλήρωσε ο ίδιος. Περισσότερα στην συνέντευξη που ακολουθεί.
-Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο;
-Η ιδέα είναι προγενέστερη της πανδημίας του κορονοϊού. Ήταν Δεκέμβρης του 2017 όταν έπεσε στα χέρια μου ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, το Εγκόλπιο Ανασκολοπισμού του Εμίλ Σιοράν, ενός ρουμάνου φιλοσόφου. Η ανάγνωση της φράσης που υπάρχει σαν προμετωπίδα στο βιβλίο ήταν αρκετή για να πυροδοτήσει την έμπνευση.
-Η νόσος ξεκινά από δημόσια ουρητήρια στην Αθήνα και εξαπλώνεται σε όλο τον πλανήτη. Γιατί επιλέξατε αυτό τον τόπο αφετηρίας (πόλη και μέρος);
-Ένας χώρος απ’ όπου διέρχονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι για να ικανοποιήσουν τις «φυσικές ανάγκες τους» είναι ιδανικός για την εκκόλαψη και διάδοση μιας επιδημίας. Είναι και ο πάγκος του βιβλιοπωλείου μπροστά από τα ουρητήρια, στα Κτελ του Κηφισού, που έκανε το σκηνικό να μοιάζει ιδανικό.
-Τι αλλάζει η νόσος σε όσους προσβάλλονται από αυτήν;
-Εμμονική ενασχόληση με τα προϊόντα της κουλτούρας, όξυνση της ευαισθησίας, μανιώδης επιθυμία για έκφραση, μαζί με την βεβαιότητα ότι έχουν κάτι σπουδαίο να πουν.
-Μεταξύ άλλων οι ταξιτζήδες αρχίζουν να αγαπούν το μπαλέτο, οι νοικοκυρές την υποκριτική και οι ποδοσφαιριστές τα χαϊκού. Πώς επιλέξατε το είδος τέχνης ανά κατηγορία εργαζομένων;
-Αυτό είναι ένα παιχνίδι αντιθέσεων και αντιφάσεων. Το γέλιο συχνά προκαλείται από τον απροσδόκητο συνδυασμό χαρακτηριστικών ή ιδιοτήτων. Δεν υπάρχει εδώ η επιθυμία κάποιου βαθύτερου συμβολισμού, κι ο αναγνώστης, αμφισβητώντας τον συγγραφέα, θα μπορούσε να προτείνει δικούς του, περισσότερο ευφάνταστους συνδυασμούς.
-Οι ήρωες του βιβλίου στρέφονται στην τέχνη ως αποτέλεσμα του ιού. Επί κορωνοϊού οι καλλιτέχνες ήταν μια από της κατηγορίες που επλήγησαν περισσότερο με αρκετούς από της να μένουν επί μήνες δίχως δουλειά. Γιατί επιλέξατε να κάνετε την ενασχόληση με την τέχνη ως μια από της επιπτώσεις της ασθένειας;
-Η επιθυμία μου να μιλήσω για την τέχνη, τον καλλιτέχνη και τη θέση του στον κόσμο, ήταν που αναζήτησε και βρήκε το σχήμα της επιδημίας για να εκφραστεί, κι όχι το ανάποδο.
-Πώς σχολιάζετε την σημερινή πραγματικότητα και κάποια κακώς κείμενα στην τέχνη;
-Η αρρώστια είναι ήδη εδώ, προφανώς, είναι μια μπανάνα κολλημένη με ταινία στον τοίχο, που εκτιμάται σε εκατομμύρια δολάρια, κάτι τόσο κούφιο όσο το πλήθος των μηδενικών που καταμετρούν την αξία της.
-Τι θέση έχει το χιούμορ στο έργο αυτό;
-Το βιβλίο είναι μια σάτιρα, φάρσα, αλληγορία, όλα αυτά μαζί, και μια σάτιρα που δεν είναι ικανή να προκαλέσει το γέλιο είναι μια σάτιρα αποτυχημένη. Αντικείμενό της ωστόσο δεν είναι μόνο η τέχνη ή οι καλλιτέχνες αλλά η ανθρωπότητα, συνολικά, και το γέλιο που προκύπτει από μια συνολική θεώρηση της κατάστασης της ανθρωπότητας σήμερα, δεν μπορεί παρά να είναι πικρό.
-Παρουσιάσατε το βιβλίο σας στην φετινή ΔΕΒΘ. Τι ξεχωρίζετε στον θεσμό αυτό;
-Είναι η τρίτη φορά που παρουσίασα βιβλίο μου στη ΔΕΒΘ, και η φετινή ήταν απ’ τις πιο πετυχημένες θεωρώ, με ενδιαφέρουσες συζητήσεις, πολλούς επισκέπτες, συγγραφείς, εκδότες, μεταφραστές. Είναι ένα σημείο συνάντησης για όσους αγαπάνε το βιβλίο, και φέτος έφυγα από εκεί με δυο συμφωνίες για μετάφραση του μυθιστορήματός μου «Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους» στα Ρουμάνικα και στα Τούρκικα.
- Χωρίς νερό για 3 ώρες αύριο μεγάλη περιοχή στην Θεσσαλονίκη – Έργα από την ΕΥΑΘ
- Θεσσαλονίκη: Προς «λουκέτο» το Αστυνομικό Τμήμα στον Εύοσμο - 24 αντί 39 αστυνομικοί
- Θεσσαλονίκη: «Άδειαζαν» σπίτια με κατοίκους μέσα – Ποιες ώρες έμπαιναν, πώς τα διάλεγαν
- Θεσσαλονίκη: 20 άτομα φροντίζουν 235 ηλικιωμένους – «Σαν τα παιδιά που δεν έχουν»
