Συνέντευξη στην Λεμονιά Βασβάνη
Δύο επιτυχημένοι δικηγόροι εξαφανίζονται μυστηριωδώς, αφήνοντας πίσω τους τα εντεκάχρονα τότε παιδιά τους (ένα αγόρι και ένα κορίτσι), καθώς και κάποιους ακατάληπτους στίχους σε ένα μoβ τετράδιο.
Έντεκα χρόνια μετά, τα δύο παιδιά, που πια είναι γύρω στα είκοσι δύο, επιχειρούν να ξανασκεφτούν εκείνη τη νύχτα — να την αναπαραστήσουν — με μια αυτοσχέδια τελετή.
Το παιχνίδι ρόλων ξεκινά. Ο Κ (το αγόρι) και η Ρ (το κορίτσι) επιλέγουν να υποδυθούν τους γονείς τους εκείνη τη νύχτα. Με αυτήν την πράξη προσπαθούν να κατανοήσουν τι συνέβη, ποια ήταν τα αίτια της εξαφάνισης, ποιοι ήταν οι γονείς τους — και τι σχέση είχαν με τα παιδιά που ήταν τότε.
Τα παραπάνω συμβαίνουν στην παράσταση “Lacrimosa ή το Απέπρωτο” του Θανάση Τριαρίδη, που ανεβαίνει για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη στο θέατρο Αυλαία από 29 Μαΐου και για τρεις βραδιές.
Κατά τον σκηνοθέτη Χρήστο Καρασαββίδη πρόκειται για «ένα κείμενο-κραυγή· μια ακραία ελεγεία πάνω στη θυσία, το σώμα, την ενοχή και την ατέρμονη βία που μας πληγώνει σαν ξύστρα της ιστορίας. (…). Στόχος μου είναι να δημιουργήσουμε (…) μια παράσταση που δεν ζητά παρηγοριά ούτε εξιλέωση, αλλά στήνει μπροστά μας το αίνιγμα της ανθρώπινης σκληρότητας. Το “Lacrimosa ή το Απέπρωτο” γίνεται, έτσι, όχι ένα ακόμη έργο προς θέαση, αλλά μια εμπειρία ριζικής αποσταθεροποίησης».
«Στην παράστασή μας, εξαρχής μπορείς να καταλάβεις, από τα πρώτα κιόλας λεπτά ότι υπάρχει μια άρνηση ως προς την απώλεια», ανέφερε η ηθοποιός Κάτια Νεκταρίου στο «ΤyposThes» που μοιράζεται τη σκηνή με τον Βασίλη Τριανταφύλλου.
Η ίδια σχολίασε πως και στην παράσταση, όπως και στην πραγματική ζωή, «Μας ιντριγκάρει να πάρουμε κάτι ημιτελές και να το ολοκληρώσουμε, ακόμα και κάτι τελειωμένο που θεωρούμε πως χρήζει βελτίωσης, αν έχουμε την δικαιοδοσία το αλλάζουμε, το προσαρμόζουμε σε εμάς».
Παράλληλα αναφέρθηκε στο πώς μπήκε στην ζωή της η υποκριτική.
-Το έργο αναφέρεται στην απώλεια, στην πληγή. Πώς την προσεγγίζει;
-Στην παράστασή μας, εξαρχής μπορείς να καταλάβεις, από τα πρώτα κιόλας λεπτά ότι υπάρχει μια άρνηση ως προς την απώλεια. Ακόμα κι όταν οι ήρωες, είτε ως γονείς είτε ως παιδιά, έρχονται αντιμέτωποι με αυτή, ποτέ δεν την αποδέχονται στο 100% μέχρι το τέλος που την αποδέχονται, την αγκαλιάζουν και παίρνουν την τελική τους απόφαση.
-Ο Μότσαρτ δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο, κάτι που το έκανε ο μαθητής του. Τα παιδιά αναπαριστώντας την τελευταία νύχτα των γονιών τους επιχειρούν κατά κάποιο τρόπο να ολοκληρώσουν την ιστορία; Ποια η αναφορά στον τίτλο;
-Τώρα με ρωτάτε κάτι που μόνο ο Θανάσης Τριαρίδης θα μπορούσε να σας το απαντήσει. Όμως θεωρώ πως είναι αλληλένδετα αυτά τα δύο. Αλλά έτσι συμβαίνει και στην αληθινή ζωή. Μας ιντριγκάρει να πάρουμε κάτι ημιτελές και να το ολοκληρώσουμε, ακόμα και κάτι τελειωμένο που θεωρούμε πως χρήζει βελτίωσης, αν έχουμε την δικαιοδοσία το αλλάζουμε, το προσαρμόζουμε σε εμάς. Τα παιδιά αυτά πήραν μια ιδέα και μια απώλεια και τα έκαναν τελετή. Για τον γιο είναι σκοπός ζωής ενώ για την κόρη είναι ο τρόπος να αποδείξει την αγάπη της.
-Πώς βιώνει το κοινό την παράσταση;
-Εγώ πάντα προϊδεάζω τους θεατές να πάνε με την ροή μας. Αν σου πω ότι είμαι η κόρη, ΕΙΜΑΙ, αν σου πω ότι είμαι η μάνα, ΕΙΜΑΙ, αν σου πω πως ο γάιδαρος πετάει, ΠΕΤΑΕΙ. ΕΑΝ καταφέρουν να μας εμπιστευτούν και μας ακολουθήσουν στην ιστορία χωρίς κρατήματα και αμφιβολίες, βιώνουν τα πάντα μαζί μας. Συχνά ακούω μύτες να ρουφιούνται, χαρτομάντιλα να βγαίνουν βιαστικά από την τσάντα, αλλά και πολλά γέλια που καταλήγουν σε κάτι μεγαλύτερο. Όμως αυτό θα το βιώσετε κι εσείς με έναν δικό σας μοναδικό τρόπο.
-Πόσο απαιτητικό είναι το κείμενο;
-ΠΟΛΥ! Αλλά όχι μονάχα το κείμενο ως κείμενο. Αυτό οφείλω να ομολογήσω πως διόλου δεν με δυσκόλεψε. Το να αλλάξεις όμως σε μια αναπνοή τόσους ρόλους, τόσα συναισθήματα, τόσες συνθήκες… Αυτό ήταν το δύσκολο και παράλληλα συναρπαστικό κομμάτι. Να τηλεμεταφερθείς ψυχικά και μαζί σου να πάρεις κι όλους εκείνους που σε επέλεξαν για να τους ταξιδέψεις.
-Πώς μπήκε το θέατρο στην ζωή σας;
-Η μαμά μου από όταν ήμουν μικρή είχε διακρίνει ένα ταλέντο και μια αγάπη που είχα για τις τέχνες αλλά πιο έντονα για την υποκριτική και με ώθησε να το σπουδάσω, να το μάθω, να πειραματιστώ και να φάω και τα μούτρα μου. Βέβαια η πρώτη επαγγελματική παράσταση που πρωταγωνίστησα ήταν από λάθος μου. Όταν ήμουν 16 πήγαινα σε ένα μάθημα για λάτιν χώρο κι έμπλεξα το δεξιά με το αριστερά (κλασική Κάτια). Μπήκα σε λάθος αίθουσα, στην οποία έκαναν ακρόαση. Όταν με ρώτησαν αν ήμουν εκεί για τον ρόλο είπα «Ναι». Δεν μου αρέσουν τα ψέματα αλλά στην προκειμένη έπρεπε να αρπάξω την ευκαιρία.
-Ποιο το μεγαλύτερο όνειρό σας;
-Δεν κάνω μεγάλα όνειρα. Βάζω στόχους. Και τους πετυχαίνω μέχρι στιγμής. Η αλήθεια είναι ότι έρχεται μια αρκετά μεγάλη αλλαγή στην εμφάνισή μου για ένα προσωπικό πρότζεκτ. Οπότε αν πρέπει να πω ότι ονειρεύομαι κάτι, αυτό θα είναι το να πετύχει το πλάνο μου.
Συντελεστές
Κείμενο: Θανάσης Τριαρίδης, Σκηνοθεσία: Χρήστος Καρασαββίδης, Δραματουργική επεξεργασία: Δανάη Δημοπούλου, Χρήστος Καρασαββίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Δανάη Δημοπούλου, Σκηνογραφία: Στέφανος Λώλος, Μουσική επιμέλεια: Χρήστος Καρασαββίδης, Σχεδιασμός φώτων: Χρήστος Καρασαββίδης, Βασίλης Κοντογιάννης, Σχεδιασμός αφίσας, βίντεο, φωτογραφίες: Βαγγέλης Ευαγγελίου, Υπεύθυνη Επικοινωνίας Θεσσαλονίκη: Μαρία Τότσκα, Υπεύθυνη Επικοινωνίας Αθήνα: Κατερίνα Γρυλλάκη, Εκτέλεση Παραγωγής: Νίκος Τριανταφύλλου, Παραγωγή: Θέατρο Noūs - Creative Space.
Χρήσιμα
Η παράσταση είναι κατάλληλη μόνο για θεατές άνω των 18 ετών.
Παίζεται: Παρασκευή 29 Μαΐου και Σάββατο 30 στις 21:00, Κυριακή 31 Μαΐου στις 20:00.
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος: 15€, Μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ): 12€, Ατέλεια: 8€.
Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/avlaia-lacrimosa-h-to-apeproto/
Τηλεφωνικές κρατήσεις: 2310 230013, 6984219399.
