Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πολιτισμός

Ο Πάνος Σόμπολος μιλάει στο TyposThes και ανοίγει τον φάκελο των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα

PANOS_SOMPOLOS_GYNAIKOKTONIES
Ο Πάνος Σόμπολος μιλάει στο TyposThes και ανοίγει τον φάκελο των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα
Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google Google Logo">
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου «Οι γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο» - Συνέντευξη στον Γιώργο Παπαδημητρίου

Την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, στον πάντα φιλόξενο χώρο της αίθουσας συνεδρίων της ΕΣΗΕΜ-Θ, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Πάνου Σόμπολου, με τίτλο «Οι γυναικοκτονίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη. Πρόκειται για το όγδοο συγγραφικό πόνημα του ακούραστου εργάτη της αστυνομικής έρευνας, Πάνου Σόμπολου, το οποίο θέτει στο επίκεντρο ένα φαινόμενο που έχει συνταράξει ξανά και ξανά τα τελευταία χρόνια την ελληνική κοινή γνώμη. 

Ωστόσο, θα ήταν ολέθριο λάθος να αντιμετωπίσουμε τη δημοσιότητα που έχουν λάβει πρόσφατα οι γυναικοκτονίες ως ένα σύμπτωμα της εποχής μας. Αντίθετα, θα πρέπει να στοχαστούμε για τις ρίζες, τις αιτίες και τις υπόγειες δυνάμεις που έθρεψαν ένα τόσο απεχθές και σοκαριστικό φαινόμενο. Ο Πάνος Σόμπολος, η θρυλικότερη φιγούρα στην ιστορία του αστυνομικού ρεπορτάζ στην Ελλάδα, ο άνθρωπος που έχει στην κυριολεξία ζήσει, ερευνήσει, αντικρίσει και ακούσει τις πιο εξωφρενικές ιστορίες ανθρώπινης βίας και παραφροσύνης, είναι ο πλέον κατάλληλος για να μας δώσει τις δέουσες απαντήσεις. Ευγενής, ευπροσήγορος και στιβαρός, δέχτηκε την πρόσκληση του TyposThes για τη διεξαγωγή μιας συνέντευξης, που θα ρίξει φως στο περιεχόμενο του νέου του βιβλίου. 

Αρχικά, η κουβέντα μας επικεντρώθηκε στην επιλογή των γυναικοκτονιών ως κεντρικού πυρήνα του βιβλίου, καθώς και στη σημασία της ανάδειξης του φαινομένου. «Το προπροηγούμενο βιβλίο μου περιστρεφόταν γύρω από τις γυναίκες δολοφόνους, επομένως σκέφτηκα ότι ήταν επιτακτική η ανάγκη να γραφτεί ένα βιβλίο που θα παρουσιάζει σε όλη του τη ζοφερή κλίμακα το εύρος των εγκλημάτων στο οποίο η γυναίκα είναι το θύμα. Για πολύ καιρό δεν είχαμε καταπιαστεί στην Ελλάδα με το συγκεκριμένο ζήτημα, και ήταν επείγον να αρχίσουμε να το αναδεικνύουμε», ανέφερε αρχικά ο Πάνος Σόμπολος. 

PANOS_SOMPOLOS

Στη συνέχεια, εστίασε στη διαδικασία συγκέντρωσης του υλικού. «Πρωτίστως ανέτρεξα στις υποθέσεις που είχα καλύψει εγώ ο ίδιος δημοσιογραφικά. Φυσικά, ήταν απαραίτητο να συμπεριλάβω στο βιβλίο και υποθέσεις παρελθοντικές, για τις οποίες δεν είχα προσωπική γνώση. Επομένως, ανέτρεξα σε αρχεία της παλαιάς Χωροφυλακής και της τότε Αστυνομίας Πόλεων, αναζητώντας και ξετρυπώνοντας πληροφορίες για το δικαστικό και αστυνομικό σκέλος υποθέσεων από παλαιότερες δεκαετίες. Συνολικά μιλώντας, το βιβλίο εκτείνεται από την περασμένη δεκαετία 2010-2020 μέχρι τη δεκαετία του 1950, ένα χρονικό βεληνεκές δηλαδή 70 ετών. Συγκέντρωσα τελικά 50 υποθέσεις, από τις οποίες 42 τελικά έφτασαν μέχρι την τελική έκδοση του βιβλίου, προκειμένου να μην ξεφύγει το βιβλίο από άποψη όγκου. Η πρώτη ιστορία που συναντά κανείς στις σελίδες του βιβλίου είναι η πρόσφατη πολύκροτη της Καρολάιν και του πιλότου, η οποία απέκτησε και διεθνή προβολή κυρίως λόγω της αγγλικής καταγωγής του θύματος». 

Ο Πάνος Σόμπολος στέκεται στην αναγκαιότητα να μιλήσουμε ανοιχτά για τις αιτίες πίσω από τις γυναικοκτονίες, τις οποίες καμουφλάραμε συστηματικά και στοχευμένα για δεκαετίες ολόκληρες. «Πίσω από αυτά τα ειδεχθή εγκλήματα δεν κρύβεται τίποτα άλλο από την έμφυλη βία, στις πιο ακραίες της εκδηλώσεις. Δυστυχώς, για ένα σοκαριστικά μεγάλο χρονικό διάστημα κάναμε λόγο για “εγκλήματα πάθους” ή “εγκλήματα ζήλιας”, χωρίς να ονοματίζουμε ξεκάθαρα το βασικό υπόβαθρο αυτών των πράξεων, που ήταν αναμφίβολα η παγιωμένη πατριαρχική αντίληψη που επικρατούσε στην ελληνική κοινωνία. Ο άνδρας αντιμετώπιζε τη γυναίκα ως ιδιοκτησία, είχε ανάγκη να επιβεβαιώνει συνεχώς ποιος έχει τα ηνία, με αποτέλεσμα οι πράξεις βίας απέναντι στις γυναίκες να βρίσκουν πολύ συχνά δικαιολόγηση ή ακομη και νομική κάλυψη». 

Αμέσως μετά, έδωσε έμφαση στις παγκοσμιοποιημένες διαστάσεις του φαινομένου της έμφυλης βίας, διευκρινίζοντας πως σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για ένα φαινόμενο ενδημικό, το οποίο παρουσιάζεται σε έξαρση μονάχα στην Ελλάδα. «Είναι πολύ παλιά, δυστυχώς, η νοοτροπία που αξιολογεί τη γυναίκα ως “res”, ως πράγμα δηλαδή. Δεν το συζητάμε, φυσικά, πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα σε διάφορες χώρες πχ του αραβικού κόσμου. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι στη Σαουδική Αραβία επετράπη μόλις πριν οκτώ χρόνια στις γυναίκες να οδηγούν αυτοκίνητο. Αν ρίξουμε μια ματιά στη γειτονική Τουρκία, οι δείκτες και τα νούμερα φανερώνουν μια πολύ άσχημη εικόνα, όπως επίσης το ίδιο ισχύει και σε χώρες των Βαλκανίων, όπως η Ρουμανία». 

PANOS_SOMPOLOS_2

Ακολούθως, ο Πάνος Σόμπολος σταχυολόγησε ορισμένες αληθινά συνταρακτικές ιστορίες γυναικοκτονιών που συμπεριλαμβάνει στο βιβλίο του. «Παλαιότερα, διαπράττονταν εγκλήματα ειλικρινά για το τίποτα. Άνδρες που σκότωναν γυναίκες επειδή δεν είχαν σιδερώσει ένα πουκάμισο ή επειδή δεν είχαν ετοιμάσει το φαγητό το μεσημέρι. Σε μια άλλη περίπτωση, ένας άνδρας έπνιξε τη σύζυγό του σε ένα βαρέλι με κρασί και ακριβώς στα “σαράντα” της παντρεύτηκε μια άλλη γυναίκα. Ένας άλλος γυναικοκτόνος είχε κατασφάξει τη γυναίκα του επειδή γεννούσε μόνο κορίτσια». 

Μάλιστα, ορισμένες από τις περιπτώσεις του βιβλίου, έχουν γίνει και τραγούδια, όπως έσπευσε να μας πληροφορήσει ο Πάνος Σόμπολος. «Το τραγούδι “Ο Γιάννης ο φονιάς”, που έχει γίνει και θεατρικό έργο και πολύ πρόσφατα, αναπλάθει τα αληθινά γεγονότα μιας γυναικοκτονίας στον Πύργο της Ηλείας στη δεκαετία του 1950, όταν ένας άνδρας σκότωσε βάναυσα τη γυναίκα του επειδή ανακάλυψε τις ερωτικές επιστολές που αντάλλασσε με τον καλύτερό του φίλο. Το δικαστήριο τελικά τον δικαίωσε και το χωριό τον υποδέχτηκε με τιμές ήρωα. Υπάρχει και το τραγούδι “Τα νέα της Αλεξάνδρας”, που αναμοχλεύει τη δολοφονία μιας νεαρής κοπέλας από τον θείο της με τη δικαιολογία ότι τα καμώματά της ντρόπιαζαν την οικογένεια στη γειτονιά. Βέβαια, αυτό που ακουγόταν είναι πως ο θείος επιθυμούσε να συνάψει σεξουαλικές σχέσεις με την ανιψιά του, και όταν εκείνη τον απέρριψε, αυτός αποφάσισε να τη σκοτώσει. Στο βιβλίο γίνεται μνεία και στην υπόθεση της γιαγιάς της Ρούλας Πισπιρίγκου, την οποία είχε δολοφονήσει ο σύζυγός της. Η Ρούλα Πισπιρίγκου είχε βαφτιστεί Σωτηρία, όπως ακριβώς η δολοφονημένη γιαγιά της». 

Όσο για τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα από το βιβλίο του, ο Πάνος Σόμπολος είναι πέρα για πέρα σαφής και κατηγορηματικός. «Το βιβλίο δεν είναι μια απλή παράθεση πληροφοριών, εξυπηρετεί ένα βαθύτερο και σημαντικό ρόλο. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να μεταδώσει το μήνυμα της απόλυτης ισότητας ανάμεσα στον άνδρα και στη γυναίκα, να στηλιτεύσει την κοσμοθεωρία που υποβιβάζει τη γυναίκα σε πράγμα, αντικείμενο και ιδιοκτησία. Μια σημαντική πτυχή στην αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου είναι η άρνηση της σιωπής. Οι γυναίκες που υπόκεινται σε τέτοιες καταστάσεις οφείλουν να βγαίνουν μπροστά, να μιλούν, να διεκδικούν προστασία, να μη σωπαίνουν. Το ίδιο και όλοι εμείς που γινόμαστε μάρτυρες τέτοιων περιπτώσεων, όταν ακούμε, βλέπουμε ή διαβάζουμε κάτι, να μη γυρνάμε αλλού το βλέμμα. Επιπλέον, ένα ακόμη θύμα των γυναικοκτονιών είναι και τα παιδιά των οικογενειών στις οποίες συμβαίνουν ανάλογες τραγωδίες». 

 

Ακολουθήστε το Typosthes στo Google news Google News

Περισσότερα από Πολιτισμός

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ
Θεσσαλονίκη: Κατέρρευσε τμήμα βίλας 119 ετών – Είχε κριθεί επικινδύνως ετοιμόρροπο
Διατηρητέο Όλγας