">
Από τον Κωστή Μαραβέγια στα καλλιτεχνικά υψίπεδα της Ρουμανίας
Το να είναι κάποιος ενεργός μουσικόφιλος, ακούγεται θεσπέσιο. Μια ζωή γεμάτη τέχνη, συγκινήσεις, συναυλίες και συζητήσεις/διαφωνίες τόσο σε επίπεδο διανόησης, όσο και σε καφενείου. Και όντως έτσι είναι. Μετά από πολλά και συμπαγή χρόνια βέβαια, ο καθένας αρχίζει να εξαντλεί το αγαπημένο του ιδίωμα. Έχει μάθει τα βασικά, έχει εμβαθύνει στα πιο ιδιαίτερα και εφόσον η δίψα παραμένει δυνατή, πρέπει να στραφεί σε κάποιο νέο, συναρπαστικό ενδιαφέρον.
Είναι το σημείο που οι προσμίξεις έρχονται να μας σώσουν τη ζωή. Κάτι που σου αρέσει, μπλέκεται με κάτι που δεν ήξερες τόσο καλά και το αποτέλεσμα είναι κάτι γνώριμο, αλλά και καινούριο. Είναι το καλύτερο πράγμα του κόσμου.
Πάντα ένιωθα ότι η Θεσσαλονίκη το σήκωνε αυτό το πράγμα. Είναι στο πετσί όλων των πολυπολιτισμικών μητροπόλεων να βιώνει τα απρόσμενα παντρέματα ανάμεσα σε διάφορες κουλτούρες. Όταν αυτό γίνεται με μουσική και κέφι, ποιος μπορεί να αντισταθεί; Ποιος μπορεί να είναι σίγουρος ότι δε θα χορέψει απόψε στο Fix Factory Of Sound, όταν ο Κωστής Μαραβέγιας και το συγκρότημά του ανέβει στη σκηνή (δείτε πληροφορίες εδώ!); Η ανάσα δροσιάς που εμφύσησε στην ελληνική μουσική εδώ και χρόνια, τον έχει αναδείξει σε ακαταμάχητο live act και όσο περισσότερο μπλέκει τη ρομαντική Ιταλία, τους ήχους του ακορντεόν και τον έξυπνο στίχο, τόσο γεμίζουν οι συναυλιακοί χώροι. Κάτι τέτοιο φαίνεται να ζητάει ο κόσμος, όχι μόνο εδώ, αλλά και παντού αλλού στον κόσμο.
Το gypsy punk των Gogol Bordello, γύρισε τα κεφάλια πολύ κόσμου όταν κυκλοφόρησε το 2005 και άλλαξε την οπτική πολλών όσον αφορά τη Balkan μουσική, αλλά και το punk rock. Πέρα από τον media θόρυβο όμως, υπήρξαν και ένα σωρό άλλοι που το λάτρεψαν. Και γιατί όχι; Η παραδοσιακή μουσική των Βαλκανίων είναι ότι πρέπει για ξέφρενο πάρτι και λίγη ηλεκτρική παραμόρφωση ποτέ δεν έβλαψε. Ρωτήστε και τη Madonna, δε μπορεί να κάνει κι αυτή λάθος…
Γιάννης Καψάσκης
