">
Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τον απολογισμό του οργανισμού για το 2011 και το 2012, καθώς και από τα στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του 2013, κατά μέσο όρο κάθε χρόνο το «Χαμόγελο του Παιδιού» καλείται να συνεισφέρει σε 143 περιπτώσεις. Σημειώνεται ότι το «Χαμόγελο του Παιδιού» δέχεται τα αιτήματα αυτά μέσω της Κοινής Ευρωπαϊκής τηλεφωνικής Γραμμής 116000.
Πιο αναλυτικά, το 2011, το «Χαμόγελο του Παιδιού» δέχθηκε 154 αιτήματα για την υποστήριξη ερευνών αναζήτησης εξαφανισθέντων παιδιών, ενώ το 2012 δέχθηκε 132 αιτήματα. Ο αριθμός, όπως φαίνεται από τα στοιχεία, παρουσίασε μια σημαντική μείωση το 2012, η οποία, όμως, μοιάζει να είναι συγκυριακή, καθώς κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013 δέχθηκε 79 αιτήματα και αν (ό μη γένοιτο) ο ρυθμός αυτός διατηρηθεί και για το δεύτερο εξάμηνο, τότε ο οργανισμός είναι καθ' οδόν να δεχθεί αιτήματα ώστε να συνεισφέρει σε σχεδόν 160 περιπτώσεις.
«Αυτό το νούμερο δεν μας αρέσει καθόλου και σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να αυξηθεί», δήλωσε η Νάταλι Καρακιουλάφη, από το Γραφείο Τύπου του «Χαμόγελου του Παιδιού», σε επικοινωνία που είχε μαζί της ο «Τ.Θ.». Η ίδια διευκρίνισε ότι η περίπτωση της μικρής «Μαρίας» είναι πολύ διαφορετική, καθώς «είναι η πρώτη φορά που έχουμε βρει το παιδί και αναζητούνται οι γονείς. Επομένως και για εμάς είναι κάτι τελείως πρωτόγνωρο. Συνήθως οι περιπτώσεις που χειριζόμαστε είναι παιδιά που αναζητούν οι γονείς». Η ίδια σημείωσε, επίσης, ότι «το θέμα των γονιών της 'Μαρίας' το ερευνά καθαρά και μόνο η αστυνομία. Όποιες πληροφορίες έρχονται σε εμάς, και είναι πάρα πολλές και από την Ελλάδα και από το εξωτερικό, καταγράφονται και προωθούνται στην αστυνομία, η οποία κάνει την έρευνα».
Τα στοιχεία από το 2011 έως και σήμερα
Σε ό,τι έχει να κάνει με το 2013, από τα 79 αιτήματα που έχει δεχθεί το «Χαμόγελο του Παιδιού» για την υποστήριξη ερευνών αναζήτησης εξαφανισμένων παιδιών, τα 60 αιτήματα (76%) αφορούσαν φυγές εφήβων, τα 3 αιτήματα (4%) αφορούσαν γονικές αρπαγές, 1 αίτημα (1%) αφορούσε αρπαγή από τρίτο πρόσωπο, 13 αιτήματα (16,5%) αφορούσαν ανησυχητικές εξαφανίσεις ανηλίκων, ενώ τέλος 2 αιτήματα (2,5%) αφορούσαν εξαφανισμένους ασυνόδευτους ανηλίκους.
Από τα 79 αιτήματα που δέχθηκε, το «Χαμόγελο του Παιδιού» χειρίστηκε τελικώς 65 περιπτώσεις, εκ των οποίων ευτυχή κατάληξη (δηλαδή τα παιδιά βρέθηκαν) είχαν οι 62 (95%). Ωστόσο τρεις περιπτώσεις παιδιών εξακολουθούν να εκκρεμούν. Η συντριπτική πλειοψηφία (78%) των παιδιών ήταν ελληνικής υπηκοότητας, ενώ τα περισσότερα από αυτά (81%) ήταν 13 - 18 ετών. Αντίθετα, το 15% των παιδιών ήταν 7-12 ετών και το 4% ήταν 0-6 ετών.
Την περσινή χρονιά, το «Χαμόγελο του Παιδιού» δέχθηκε συνολικά 6.991 κλήσεις στην Κοινή Ευρωπαϊκή τηλεφωνικής Γραμμής 116000. Οι κλήσεις αυτές ήταν αυξημένες σε ποσοστό 17,2% σε σύγκριση με το 2011, όταν το «Χαμόγελο του Παιδιού» είχε δεχθεί 5.965 κλήσεις. Το 18,3% των κλήσεων που δέχθηκε το Χαμόγελο το 2012, αφορούσε τη δήλωση νέας εξαφάνισης και έκφραση αιτήματος υποστήριξης των ενεργειών αναζήτησης του παιδιού. Συνολικά ο οργανισμός δέχθηκε 132 αιτήματα για την υποστήριξη ερευνών αναζήτησης εξαφανισμένων παιδιών. Από αυτά, το 9% είχαν να κάνουν με παιδιά θύματα αρπαγής, το 53% με παιδιά που είχαν εξαφανιστεί, ενώ το 38% είχε να κάνει με εκούσιες φυγές παιδιών. Από το σύνολο των 132 περιπτώσεων τελικά ο οργανισμός χειρίστηκε 127 περιπτώσεις, καθώς στις υπόλοιπες πέντε υπήρξαν σοβαρά νομικά θέματα που δεν επέτρεψαν την ενεργοποίηση των διαδικασιών. Από τις 127 περιπτώσεις, εν τέλει βρέθηκαν τα 105 παιδιά (83%), ενώ 22 (17%) εξακολουθούν να αναζητούνται.
Αντίστοιχα, το 2011, ο οργανισμός δέχθηκε 154 αιτήματα για την υποστήριξη ερευνών αναζήτησης εξαφανισθέντων παιδιών. Από αυτά, οι 22 περιπτώσεις (14%) είχαν να κάνουν με παιδιά θύματα αρπαγής, οι 98 περιπτώσεις (64%) είχαν να κάνουν με εξαφανισμένα παιδιά 34 περιπτώσεις (22%) αφορούσαν φυγές παιδιών.
Από το σύνολο των 154 περιπτώσεων το «Χαμόγελο του Παιδιού» χειρίστηκε τις 130, καθώς σε 24 περιπτώσεις υπήρξαν σοβαρά νομικά θέματα που δεν επέτρεψαν την ενεργοποίηση των διαδικασιών. Από το σύνολο των 130 περιπτώσεων που χειρίστηκε ο οργανισμός, βρέθηκαν 124 παιδιά (95%), ενώ 6 (5%) εξακολουθούν να αναζητούνται.
«Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι γίνεται όταν κλείνουν οι πόρτες»
Σχολιάζοντας τα παραπάνω στοιχεία, η κ. Καρακιουλάφη, είπε ότι «δυστυχώς πρόκειται για ένα κοινωνικό φαινόμενο και δεν μπορούμε να ξέρουμε τι συμβαίνει όταν κλείνουν οι πόρτες. Γι' αυτό και κάθε φορά, όταν με το καλό βρούμε κάποιο παιδί που έχει εξαφανιστεί, δεν το επιστρέφουμε άμεσα στο σπίτι του, αλλά ελέγχουμε σε τι σπίτι μεγαλώνει, πώς είναι το οικογενειακό περιβάλλον. Γιατί, όπως λέει και συνέχεια ο κ. Γιαννόπουλος (σ.σ. ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού»), το κάθε παιδί μπορεί να θέλει να ξεφύγει από το σπίτι του όπου υπάρχει ενδεχόμενο να δέχεται οποιαδήποτε μορφή βίας και εμείς να πάμε και να το ξαναβάλουμε μέσα στη διαδικασία αυτή παραδίδοντάς το στην οικογένειά του. Όταν φεύγει ένα παιδί, υπάρχει κάποιος λόγος που γίνεται αυτό. Επομένως προσπαθούμε πάντα να τσεκάρουμε από πού θέλει να ξεφύγει. Και έτσι, δυστυχώς πολλές φορές βρισκόμαστε μπροστά σε θέματα με τα οποία μένουμε και εμείς άφωνοι. Εκεί, πια, μπαίνει ο ρόλος του 'Χαμόγελου του Παιδιού' προκειμένου να εξασφαλίσει στα παιδιά αυτά ένα περιβάλλον πιο ασφαλές».
