">
«Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευθεί ότι θα φέρει πίσω στην εργασία τους όσους απολυθούν για χάρη της τρόικας» είπε για τους διοικητικούς υπαλλήλους μιλώντας στον «Τ.Θ.» η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Χαραλαμπίδου
Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ
Για τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης ρωτήθηκε η βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Δέσποινα Χαραλαμπίδου και απάντησε με ειλικρίνεια πως ένα από αυτά είναι και η ανεργία που σύμφωνα με την ίδια, μαστίζει το 65% και περισσότερο τους νέους σήμερα. Ακόμη η βουλευτής αναφέρθηκε και στις Σκουριές, λέγοντας πως εκεί «υλοποιείται το success story του Σαμαρά», μεταξύ άλλων. Η κ. Χαραλαμπίδου παραχώρησε συνέντευξη στον «Τ.Θ.» και μίλησε μεταξύ άλλων για την διαθεσιμότητα, τον τομέα της παιδείας και τα θέματα που αντιμετωπίζει η Θεσσαλονίκη σήμερα.
Ποια θεωρείτε ότι είναι τα κυριότερα προβλήματα που μαστίζουν την πόλη της Θεσσαλονίκης και πως θα μπορούσαν αυτά να λυθούν;Στην Θεσσαλονίκη θα συναντήσει κανείς δύο ειδών προβλήματα, από την μία είναι αυτά που έχουν να κάνουν με την απουσία μακρόπνοου και προς όφελος των εργαζομένων σχεδιασμού στην πόλη, με την διαχρονική αδιαφάνεια, την ατιμώρητη –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και το βόλεμα των ημετέρων, ακόμα και για ένα κομμάτι ψωμί, και αφορούν το «τοπικό σύστημα εξουσίας» και τις πρακτικές που ακολουθήθηκαν εδώ και δεκαετίες και η επίλυσή τους περνάει μέσα από την ανατροπή του. Από την άλλη τα κεντρικά μείζονα προβλήματα που εντείνονται στην περιοχή, όπως η εκτεταμένη αποβιομηχάνιση και η ανεργία που μαστίζουν στην πόλη. Θυμίζουμε ότι η ανεργία στον δήμο Θεσσαλονίκης και στους πέντε όμορους δήμους έχει ξεπεράσει κατά πολύ το 35%, αν συνυπολογίσουμε και αυτούς που φαίνονται πως δουλεύουν αλλά στην πραγματικότητα είναι άνεργοι όπως τους δικηγόρους ή τους μηχανικούς. Η ανεργία στους νέους ξεπερνάει το 65%. Η εικόνα καταστροφής συμπληρώνεται κάνοντας μία βόλτα στους δρόμους της πόλης και στην βιομηχανική περιοχή της Σίνδου, λουκέτα σε μαγαζιά και επιχειρήσεις, η πάλαι ποτέ πολυπληθείς βιοτεχνίες στα δυτικά και στο κέντρο έχουν αντικατασταθεί από άδεια κτήρια με αυτοκόλλητα ενοικιάζεται ή πωλείται. Η λύση που προτείνουμε εμείς περνάει μέσα από την αλλαγή πολιτικής σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, περνάει μέσα από την διπλή ανατροπή, κεντρικού και τοπικού κατεστημένου. Η επίλυση των προβλημάτων της αποβιομηχάνισης και της ανεργίας της πόλης περνάει από την ανάγκη κεντρικού σχεδιασμού για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, χρειάζεται έναν νέο και δυναμικό δημόσιο τομέα, που θα παράγει αποτελεσματικά αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα της χώρας και της πόλης, θα ανοίγει θέσεις εργασίας, χρηματοδοτώντας και την αγορά που έχει γονατίσει. Χρειάζεται η στήριξη της Αμυντικής Βιομηχανίας και όχι το κλείσιμο της ΕΛΒΟ προς απαίτηση της τρόικας, χρειάζεται περιορισμός της εργοδοτικής αυθαιρεσίας της Coca Cola. Ελάτε εδώ κύριοι, βγάζετε υπερκέρδη από την ελληνική αγορά, ε δεν θα μεταφέρετε ακόμα και την διανομή εκτός συνόρων. Δεν μπορεί αυτό το ρημάδι το κράτος να μην μπορεί να εξασφαλίσει ανταποδοτικά οφέλη, σε θέσεις εργασίας, σε εργασιακά δικαιώματα και απλώς να παραιτείται από αυτά. Χρειάζεται όμως να αναμετρηθούμε και με την αδιαφάνεια και με τα άβατα της διαπλοκής. Δεν μπορεί να ρωτάμε στην Βουλή μαζί με την κυρία Αμμανατίδου – Πασχαλίδου για την πορεία του ελέγχου των 69 ύποπτων αδειών του Οργανισμού Λαϊκών Αγορών Θεσσαλονίκης και να μην μας απαντά ουσιαστικά κανείς, καλύπτοντας μία κατάσταση αδιαφάνειας.
Η διαθεσιμότητα έχει παραλύσει τους δήμους και έχει αφήσει άνεργους παντού. Τώρα στην Ελλάδα της κρίσης τι προτίθεστε να κάνετε για τον εργαζόμενο και τι έχετε καταφέρει μέχρι στιγμής για την αδικία που αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος σήμερα;Το μέτρο της διαθεσιμότητας αποτελεί την πλήρη εφαρμογή μίας λογικής που λέει: δεν έχει σημασία πόσοι εργαζόμενοι χάνουν την δουλειά τους, δεν έχει σημασία ποιες ανάγκες δεν θα καλυφθούν αν τα σχολεία δεν έχουν δασκάλους, οι δήμοι δεν έχουν καθαριστές, τα πανεπιστήμια διοικητικούς υπαλλήλους και τα νοσοκομεία νοσηλευτικό προσωπικό, αυτό που έχει μόνο σημασία σήμερα είναι οι απαιτήσεις της τρόικας και της κυρίας Μέρκελ, ακόμα και αν διαλύουν το κοινωνικό κράτος στο σύνολό του. Εμείς μιλάμε για την αντιστροφή αυτής της λογικής. Μιλάμε και δεσμευόμαστε με προτάσεις νόμου που καταθέτουμε στην Βουλή ως αντιπολίτευση και θα υλοποιήσουμε αύριο σαν κυβέρνηση, για την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα προ μνημονίου επίπεδα, για την επανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, για την ανασυγκρότηση του εργατικού δικαίου αναφορικά με τα εργασιακά δικαιώματα, την κατάργηση των απολύσεων στον δημόσιο τομέα και την απαγόρευση της αναιτιολόγητης απόλυσης στις κερδοφόρες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα.
Σήμερα από την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παρά το ασφυκτικό αντιεργατικό μνημονιακό πλαίσιο προσπαθούμε να αναδεικνύουμε τις περιπτώσεις εργοδοτικής αυθαιρεσίας και να πετυχαίνουμε απτά πράγματα για τον εργαζόμενο, είτε με την κινητοποίηση της επιθεώρησης εργασίας, είτε καταγγέλλοντας νομικά τέτοιες περιπτώσεις. Η δουλειά όμως δεν αρχίζει και σταματά στο κοινοβούλιο, θέλουμε και ως ένα βαθμό το επιτυγχάνουμε, η παρέμβαση της Αυτόνομης Παρέμβασης και του Δικτύου Συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρωτοπόρα στους χώρους δουλειάς, να διεκδικεί μαζί με τους εργαζόμενους, να αποτελεί ανάχωμα στην εργοδοτική αυθαιρεσία.
Τι πιστεύεται πως πρέπει να γίνει στις Σκουριές τελικά; Η Ελληνικός χρυσός πρέπει να ξεκινήσει το έργο της για να φέρει χρήματα και δουλειές όπως υποστηρίζει, ή τελικά η Χαλκιδική πρέπει να παραμείνει ως έχει;
Στις Σκουριές σήμερα, υλοποιείται το success story του Σαμαρά, οικονομικό σκάνδαλο με τις αγοραπωλησίες, περιβαλλοντικό έγκλημα, εκατοντάδες θέσεις εργασίας που επιδοτούνται με φωτογραφικό πρόγραμμα μέσω voucher από το κράτος και την ΕΕ – μηδενικό κόστος για την εταιρεία -, εισφοροαπαλλαγές, φοροαπαλλαγές λόγω του ότι ο χρυσός δεν φορολογείται, κακοπληρωμένη εργασία για τους εργάτες και υπερκέρδη για την εταιρεία που θα επενδύονται στον Καναδά ή στις διεθνείς χρηματαγορές, καταστροφή του φυσικού πλούτου της Χαλκιδικής που αποτελεί πλουτοπαραγωγική πηγή. Τίποτα δεν πρέπει να παραμείνει ως έχει, αλλά ας αναρωτηθούμε ποιος κερδίζει από όλη αυτή την ιστορία. Μία προσεκτική παρατήρηση αποδεικνύει πως μόνο η εταιρεία κερδίζει, και ζημιωμένοι βγαίνουν το κράτος, οι αγρότες και οι εργαζόμενοι στον τουρισμό. Η απάντηση είναι όλες οι επιδοτούμενες θέσεις εργασίας των οποίων θα επωφεληθεί η Ελληνικός Χρυσός, να εγκριθούν για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής, για την τουριστική αξιοποίηση, για την εφαρμογή καινοτομιών στην αγροτική παραγωγή. Ήδη στο νερό του Δήμου Αριστοτέλη βρίσκουν κυάνιο. Αυτή είναι ανάπτυξη που τάζουν, όλα για το κέρδος των εταιριών.
Ο τομέας της παιδείας αιμορραγεί σήμερα. Η διαθεσιμότητα των διοικητικών υπαλλήλων έχει παραλύσει τα Ανώτατα Ιδρύματα. Το υπουργείο Παιδείας προβαίνει σε αγωγές και οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ αντιστέκονται σθεναρά. Πως πιστεύεται ότι μπορεί να μπει ένα τέλος σε αυτή τη διαμάχη και να κερδίσουν παράλληλα και οι 2 πλευρές;
Θα πρέπει να γίνει γνωστό στον κόσμο ότι η πολιτική του Υπουργείου κατ’ εντολή της τρόικας, παραλύει τα Ανώτατα Ιδρύματα. Αυτό δεν το λέμε στον ΣΥΡΙΖΑ μόνο, αυτό είναι γεγονός, έχει επισύρει την παραίτηση ολόκληρων πρυτανικών συμβουλίων, το πανεπιστήμιο Αιγαίου κλείνει λόγω έλλειψης προσωπικού. Όπως προαναφέρθηκε, το μέτρο της διαθεσιμότητας δεν είναι ανάλγητο μόνον όσον αφορά τον εργαζόμενο που βγαίνει σε διαθεσιμότητα αλλά και ως προς το κοινωνικό σύνολο αφού διαλύει τις δομές του δημοσίου τομέα. Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει μέχρι τέλους τον αγώνα των διοικητικών υπαλλήλων και έχει δεσμευθεί ότι θα φέρει πίσω στην εργασία τους όσους απολυθούν για χάρη της τρόικας.
Δώστε μου με 3 λέξεις, τι θα φέρει το ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα, που δεν το έχει δώσει καμία άλλη παράταξη, αν αύριο γίνει κυβέρνηση.
Το πιο σημαντικό σημείο για μας, είναι το κομμάτι της ανατροπής, μιλάμε για μία νέα κατάσταση, για μία προσπάθεια ριζικής ανατροπής του συστήματος εξουσίας, για την επανεκκίνηση του κράτους και του δημόσιου τομέα με κέντρο τον εργαζόμενο άνθρωπο, τον παραγωγό του πλούτου, για την ανάδειξη νέων προσώπων και λογικών, για την άρση των δεσμεύσεων που οι κυβερνώντες έχουν πάρει για την εργατική τάξη της χώρας και την νεολαία χωρίς αυτούς, είτε αυτά λέγονται χρέος και μνημόνια, είτε αποτελούν άλλου τύπου δεσμεύσεις.
Σε αυτή την προσπάθεια, χρειαζόμαστε τη συμμετοχή του συνόλου των εργαζόμενων ανθρώπων, όχι για να μας δώσει την ψήφο του, αλλά για να πάρει στα χέρια του την ζωή του, να δημιουργήσουμε μαζί τους θεσμούς συμμετοχής των πολιτών, από την οργάνωση της παραγωγής με τον εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, μέχρι τους δήμους με την ουσιαστική εφαρμογή συμμετοχικών προϋπολογισμών και την κεντρική εξουσία.
