">
Ώρα 4 το απόγευμα, κέντρο Θεσσαλονίκης. Μια συνηθισμένη βροχερή Δευτέρα στο 13ο Γυμνάσιο στην οδό Εγνατία με Παλαιολόγου. Και ενώ όλοι έχουν σχολάσει εδώ και ώρα, ξαφνικά ένας δυνατός κρότος θα τρομάξει τους ενοίκους των γύρω πολυκατοικιών και θα χαλάσει την «ζαχαρένια» των θαμώνων του διπλανού cafe.
«Ξεχασμένο» από τον χρόνο αλλά και από τους ανθρώπους, ένα γέρικο δέντρο που «κοσμούσε» την αυλή του ιστορικού σχολείου, αποφάσισε να πει αντίο. Καταρρέει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα παρασέρνοντας μαζί του μέρος του προστατευτικού κιγκλιδώματος της περίφραξης καθώς και το προστατευτικό δίχτυ ακριβώς πάνω από το γηπεδάκι του βόλεϊ και προσγειώνεται φαρδύ πλατύ ακριβώς εκεί που πριν από λίγη ώρα βρισκόντουσαν δεκάδες μαθητές... Να σημειωθεί ότι δεν φυσούσε καθόλου την συγκεκριμένη στιγμή ούτε υπήρξε κάποιο προειδοποιητικό συμβάν (κάποια πρόσφατη αλλαγή κλίσης). Τέλος καλό, όλα καλά;
Ναι, εκτός του ότι βέβαια η πρώτη σκέψη όλων είναι «τι θα γινόταν αν το δέντρο κατέρρεε νωρίτερα ή σε κάποια άλλη χρονική στιγμή». Και βέβαια υπάρχουν και τα ερωτήματα που αυτόματα προκύπτουν για το πόσα τέτοια δέντρα, παρατημένα στη μοίρα τους, υπάρχουν σε σχολεία αλλά και σε άλλους δημοσίους χώρους, ή για το ποιος ευθύνεται για την φροντίδα και προστασία των δέντρων εντός των σχολείων (εκτός γνωρίζουμε, είναι η Υπηρεσία Πράσινου του δήμου). Και, τέλος, ποιος θα αναλάμβανε την ευθύνη σε περίπτωση τραυματισμού μαθητών; Αλλά, είπαμε: Τέλος καλό, είχαν σχολάσει άπαντες…
ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ
