*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"
Μακρινό όνειρο αποτελεί πλέον για πολλούς η αγορά κοσμημάτων. Η άνοδος τόσο στην τιμή του χρυσού, όσο και στην τιμή του ασημιού, φαίνεται πως έχει εκτοξεύσει τις τιμές.
Και με τα όλο και στενότερα οικονομικά των περισσότερων πολιτών η κίνηση στα αργυροχρυσοχοΐα έχει σημειώσει ραγδαία πτώση.
«Το βλέπουμε ότι ο κόσμος πλέον δεν μπορεί να αγοράσει. Ο χρυσός έχει διπλάσια τιμή. Ούτε και εμείς μπορούμε να διανοηθούμε πόσο έχει εκτοξευτεί η τιμή του», αναφέρει στο «ΤyposThes» ο κ. Παναγιώτης που έχει χρυσοχοείο στο κέντρο της πόλης μας.
Ενδεικτικά αναφέρει πως «ζευγάρια που είχαν έρθει για να δουν βέρες πριν πέντε μήνες, είδαν διαφορά 40% μόνο από την αλλαγή στην τιμή του μετάλλου και όχι από δικά μας κόστη. Άρα πλέον οι τιμές είναι στα 550 -600 ευρώ για τις πιο λεπτές βέρες. Πλέον σε αρκετά καταστήματα δεν κουνιέται ούτε φύλλο. Εδώ και το ασήμι ανέβηκε και πλέον είναι σχεδόν στο διπλάσιο. Η χρυσή λύρα που παλιά έκανε γύρω στα 450 ευρώ πλέον αγγίζει το χιλιάρικο. Και μιλάμε για ένα νόμισμα που δεν έχει εργατικά. Τα περισσότερα κοσμηματοπωλεία είναι σε δύσκολη θέση. Στο κέντρο υπάρχουν γύρω στα 30. Μπορεί να δουλέψουν τα 3-5. Τα υπόλοιπα; Και αν πάμε περιφερειακά η κατάσταση δυσχεραίνει. Και οι πελάτες βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Γιατί δεν έχουν αυξηθεί πχ μισθοί και συντάξεις για να μπορούν να αγοράσουν κάτι. Πλέον οι περισσότεροι δεν διαθέτουν χρήματα. Εδώ και για το σούπερ μάρκετ και για την λαϊκή έχουν αρχίσει να περιορίζουν τις αγορές τους. Όσο για τις νεότερες ηλικίες, θα προτιμήσουν κυρίως τα φο μπιζού. Με τον μισθό που παίρνουν δεν περισσεύει κάτι για να αγοράσουν κοσμήματα. Σκεφτείτε πως μια καδένα με την πιο λεπτή αλυσίδα πλέον κοστίζει 100-150 ευρώ. Ο χρυσός έχει πάει στα 60 ευρώ το γραμμάριο μόνο ως ύλη. Όμως χρειάζεται και εργατικά».
Τι φταίει για την άνοδο στις τιμές
Σχολιάζοντας το κύμα ανόδου των τιμών ο κ. Παναγιώτης είπε πως «η παγκόσμια κατάσταση με τους πολέμους και την ανασφάλεια που υπάρχει έχει οδηγήσει σε αυτές τις αλλαγές. Πάντα όταν υπάρχει μια αναστάτωση σημειώνεται άνοδος στην τιμή του μετάλλου. Αυτό το είχαν δει πχ και οι παππούδες μας στην Κατοχή. Ο χρυσός έγινε ένα μέσο δοσοληψιών, πέρασε από γενιά σε γενιά. Και από την εποχή της Goldman Sachs όσοι διέθεταν χρυσό μπόρεσαν να τον ρευστοποιήσουν και να έχουν ένα μαξιλάρι, μια άνεση. Και στις μέρες μας τόσο πελάτες που έχουν κάποια χρυσαφικά που δεν τα θέλουν, όσο και χρυσοχόοι που έχουν εμπορεύματα που ξέρουν πώς δεν θα πωληθούν, τα λιώνουν και τα ρευστοποιούν. Παράλληλα έχουν κλείσει και πολλά εργαστήρια γιατί δεν έχουν κατανάλωση, καθώς δούλευαν με τα νησιά και πλέον δεν υπάρχει μεγάλη ζήτηση».
