Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Θεσσαλονίκη: Της στερούσαν το φαγητό για να τους γράψει το σπίτι – Η «σιωπηλή» κακοποίηση ηλικιωμένων

Ilikiomenoi
Θεσσαλονίκη: Της στερούσαν το φαγητό για να τους γράψει το σπίτι – Η «σιωπηλή» κακοποίηση ηλικιωμένων
Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google Google Logo">
Στην πλειονότητά τους τα περιστατικά βίας και κακοποίησης ηλικιωμένων δεν καταγγέλλονται

«Ο σύζυγός σας, σας μιλάει άσχημα, σας χτυπάει και μετά ζητάει συγνώμη. Το καταγγέλλετε; Είναι αυτό βία ή όχι;» έγραφε το χαρτί που η Θεοδώρα Πανταζοπούλου, κοινωνική λειτουργός στον Δήμο Ωραιοκάστρου έδωσε στις ηλικιωμένες γυναίκες, αλλά και τους ηλικιωμένους άνδρες που παρακολουθούσαν πριν από λίγο καιρό την ενημερωτική δράση που έγινε στην περιοχή για τη βία στην τρίτη ηλικία. Οι απαντήσεις δεν ήταν πάντοτε σαφείς, ούτε πάντα υπέρ της παραδοχής ότι κανένας άνθρωπος, ανεξάρτητα από την ηλικία ή τις συνθήκες ζωής του δεν είναι υποχρεωμένος να ανέχεται τη βία. Πολλές ηλικιωμένες γυναίκες μπορεί να σκέφτονταν: «τι θα πει το χωριό», «αφού μετάνιωσε», «μην το μάθει ο κόσμος» και κάποιοι ηλικιωμένοι άνδρες ενδέχεται να προβληματίστηκαν. Τελικά, όμως, στην πλειονότητά τους τα περιστατικά βίας και κακοποίησης ηλικιωμένων δεν καταγγέλλονται καθώς τα θύματα αλλά και η κοινή γνώμη μπορεί να επικαλεστούν το δύσκολο της ηλικίας, την κούραση του φροντιστή, τη γνωστική έκπτωση με τα χρόνια. Μπορεί ακόμη να αναφέρουν δικαιολογίες του τύπου «αλλιώς τα είπε, αλλιώς τα κατάλαβα» ή «πώς να καταγγείλουμε τους συγγενείς που μας φροντίζουν;».

«Η κακοποίηση των ηλικιωμένων είναι βουβή και αυτό είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα» εξηγεί, μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ο Πρόεδρος του Σωματείου «Κέντρο Μελέτης Προβλημάτων, Ενημέρωσης και Αλληλεγγύης της 3ης Ηλικίας, Πνοή Ζωής», Νικόλαος Μήττας. Ο ίδιος επισημαίνει ότι το ζήτημα δεν ήταν ως τώρα ορατό αλλά αναδείχτηκε μέσα από τις παρεμβάσεις του Σωματείου και πλέον γίνονται εκδηλώσεις, ημερίδες και συζητήσεις γι’ αυτό. Υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι οι αναφορές σε τέτοια περιστατικά γίνονται από τρίτους, και όχι από τα ίδια τα θύματα της κακοποίησης που φοβούνται, ντρέπονται ή εξαρτώνται από τα άτομα που τα φροντίζουν. «Είχαμε μια περίπτωση στην οποία μια ηλικιωμένη γυναίκα, άνω των 90 ετών, δεχόταν πιέσεις από συγκεκριμένους ανθρώπους ώστε με κάθε τρόπο να τους ‘γράψει’ το σπίτι που είχε. Η συμπεριφορά ήταν τελείως εξευτελιστική σε βάρος της. Της στερούσαν ακόμη και το φαγητό. Κάποια στιγμή οι συγγενείς της αντιλήφθηκαν την κατάσταση καθώς τις πιέσεις ασκούσαν άνθρωποι που τη φρόντιζαν και στους οποίους είχε δείξει μεγάλη εμπιστοσύνη» τονίζει χαρακτηριστικά.

Από την πλευρά της, η εντεταλμένη σύμβουλος Στρατηγικού Σχεδιασμού και Εξωστρέφειας, του Δήμου Ωραιοκάστρου, Χριστίνα Αλίρη, αναφέρει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ περιστατικό κατά το οποίο άνθρωποι ‘έβγαλαν’ ηλικιωμένο άνδρα από το σπίτι του, του ζήτησαν να πάει να μείνει σε άλλο συγγενή και πούλησαν το σπίτι του. Όπως λέει, στην εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Ωραιόκαστρο στο πλαίσιο συνεργασίας του ΚΑΠΗ Ωραιοκάστρου, του Δήμου Ωραιοκάστρου και του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ήρθαν στο φως συμβάντα με ηλικιωμένες γυναίκες που δέχονται ψυχολογική βία από τους συζύγους τους καθώς δεν έχουν οι ίδιες σύνταξη ή δικό τους «πορτοφόλι», με συγγενείς που λαμβάνουν τη σύνταξη των ηλικιωμένων και δεν τους δίνουν χρήματα, με ανθρώπους που τους στερούν ακόμη και το φαγητό, τα φάρμακα ή και τις απαραίτητες επισκέψεις στο γιατρό. Η κατάσταση φτάνει και στις πιέσεις για την παραχώρηση χρημάτων και ακινήτων, με την απειλή ότι σε διαφορετική περίπτωση οι ηλικιωμένοι θα καταλήξουν στο δρόμο ή σε κάποιο γηροκομείο.

Στο επίπεδο, άλλωστε, της σωματικής βίας υπάρχουν άνθρωποι που μεγαλώνοντας γίνονται ακόμη πιο βίαιοι και απότομοι και δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα νεύρα τους, ενώ από την άλλη πλευρά οι σύζυγοί τους δεν αντιδρούν θεωρώντας ότι αυτή είναι η μοίρα τους, έχουν χάσει την αυτοπεποίθησή τους, δεν μπορούν να απεγκλωβιστούν από αυτή τη συνθήκη και νομίζουν πως αυτό τους αξίζει στη ζωή. Σημειώνεται ότι ένα 20% των ηλικιωμένων που υφίστανται βία είναι άνδρες που στερούνται της σύνταξής τους, τροφής και φαρμακευτικής αγωγής. Μάλιστα, σύμφωνα με την κ. Αλίρη, οι ψυχολόγοι αναφέρουν ότι σε περιστατικά κακοποίησης εμπλέκονται άνθρωποι ακόμη και με ψυχολογική νόσο, γεγονός που οδηγεί στην παρερμηνεία της συμπεριφοράς τους ως κούρασης. Ωστόσο είναι απαραίτητη εν προκειμένω η διαχείριση του ζητήματος από ειδικό, ακόμη και η απομάκρυνση του ατόμου από το σπίτι εφόσον η συμπεριφορά είναι ιδιαίτερα βίαιη και απειλεί την υγεία και την ίδια τη ζωή ενός άλλου ατόμου.

«Η βία δεν έχει ηλικία» τονίζει η εντεταλμένη σύμβουλος του Δήμου Ωραιοκάστρου και αναφέρει ότι υπάρχουν λύσεις όπως η καταγγελία των περιστατικών στην αστυνομία και η κλήση στην τηλεφωνική γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τη στήριξη γυναικών θυμάτων έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας, ώστε να μεσολαβήσουν κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, ή ειδικοί για την παροχή νομικής βοήθειας.

Από την άλλη πλευρά, ο κ. Μήττας δίνει έμφαση στο πρόβλημα της μοναξιάς των ηλικιωμένων και γνωστοποιεί ότι το Σωματείο «Κέντρο Μελέτης Προβλημάτων, Ενημέρωσης και Αλληλεγγύης της 3ης Ηλικίας, Πνοή Ζωής» κατέθεσε στον Δήμο Θεσσαλονίκης πρόταση για τη δημιουργία ενός προγράμματος «ηλεκτρονικού φίλου». Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσαν κάποιοι εθελοντές να καλούν στο τηλέφωνο, δύο φορές την εβδομάδα, δέκα ηλικιωμένους που βγαίνουν σπάνια από το σπίτι τους και θα δηλώσουν ότι το επιθυμούν, για μια κουβέντα, μια απλή συζήτηση που θα τους δώσει τη δυνατότητα της επικοινωνίας με έναν άνθρωπο, ώστε να μην νιώθουν μόνοι και απομονωμένοι. «Έχει γίνει η πρόταση και θα εξετάζουμε πώς θα μπορέσουμε να την υλοποιήσουμε» σχολιάζει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο αντιδήμαρχος Μέριμνας για την Τρίτη Ηλικία του Δήμου Θεσσαλονίκης, Παντελής Καζαντζίδης.

Στο μεταξύ, στις περισσότερες περιπτώσεις οι δήμοι γενικότερα μέσω των ΚΑΠΗ, διατηρούν επαφή με τους ηλικιωμένους ώστε να μπορούν να αντιληφθούν περιστατικά κακοποίησης. «Μιλάμε με τους ηλικιωμένους που έρχονται στα ΚΑΠΗ. Με μια απλή ερώτηση θα μπορούσε κάποιος να αντιληφθεί κάτι που δεν πηγαίνει καλά. Αν μια ηλικιωμένη μιλάει και συμπεριφέρεται διαφορετικά από ό,τι συνήθως, θα μπορούσε κάποιος από το ΚΑΠΗ να σκεφτεί την πραγματοποίηση ενός ελέγχου. Προσπαθούμε και εμείς στις κλειστές κοινωνίες να έχουμε τον νου μας, να προλαμβάνουμε, να ψάχνουμε το κάτι παραπάνω αλλά θα πρέπει και το ίδιο το θύμα να αντιδρά και να κινητοποιείται», προσθέτει η κ. Αλίρη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Ακολουθήστε το Typosthes στo Google news Google News

Περισσότερα από Θεσσαλονίκη

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ
Κλιματική αλλαγή: Έως 6°C πάνω η θερμοκρασία στη Μεσόγειο – Τι κινδυνεύει να χαθεί μέχρι το 2050

Πρωτοψάλτη για GTA 6: Είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσα να σκεφτώ