Καμιά φορά η επιστήμη θυμίζει πόλεμο και στον πόλεμο ενάντια στις ασθένειες πρέπει να η ανθρωπότητα να έχει τα δικά της όπλα. Ένας Έλληνας επιστήμονας, ο Κώστας Κωσταρέλος, επικεφαλής του Εργαστηρίου Νανοϊατρικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ στη Μ. Βρετανία, με άρθρο του στο BBC παρουσίασε τις νέες θερμικές νανο-χειροβομβίδες!
Οι θερμικές νανο-χειροβομβίδες εκρήγνυνται πάνω στους καρκινικούς όγκους και απελευθερώνουν φαρμακευτικές ουσίες. Σύμφωνα με άρθρο του BBC, ο Δρ Κωσταρέλος, παρουσίασε τον πρωτοποριακό αυτό τρόπο αντιμετώπισης του καρκίνου στο συνέδριο του Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο της Μ. Βρετανίας.
Οι θερμικές «νανο-χειροβομβίδες» απαρτίζονται από μικροσκοπικές φυσαλίδες ή σφαιρίδια λίπους (λιποσώματα), που μεταφέρουν στο εσωτερικό τους αντικαρκινικά φάρμακα και μπορούν να κατευθυνθούν οπουδήποτε μέσα στο σώμα του ασθενούς. Μάλιστα, δεν προκαλούν τις συνήθεις παρενέργειες των χημειοθεραπειών, επειδή δρουν στοχευμένα στα σημεία όπου βρίσκονται μόνο οι καρκινικοί όγκοι.
Πρόκληση για τον Δρ Κωσταρέλο και την ομάδα του ήταν ο τρόπος απελευθέρωσης των δραστικών ουσιών, από τη στιγμή που η φυσαλίδα που το περιέχει, φθάσει στο στόχο της. Το εμπόδιο ξεπεράστηκε με την εκμετάλλευση της φυσιολογικής θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος. Έτσι, τα νανοσφαιρίδια σχεδιάστηκαν ώστε να παραμένουν υδατοστεγή μέχρι να φτάσουν σε θερμοκρασία 42 βαθμών Κελσίου, οπότε και εκρήγνυνται απελευθερώνοντας την φαρμακευτική αγωγή.
Σύμφωνα με τον κ. Κωσταρέλο «για επιφανειακούς όγκους (δέρματος, λαιμού, κεφαλιού κ.α.) η άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να γίνει με ζεστά επιθέματα. Για τους όγκους που είναι βαθιά μέσα στο σώμα, η θερμοκρασία θα μπορούσε να αυξηθεί με την αποστολή άλλων ειδικών νανο-συσκευών ή μέσω υπερήχων». Επιπλέον, η αύξηση της θερμοκρασίας βοηθά και την καλύτερη στόχευση της θεραπείας, αφού οι φυσαλίδες έλκονται από εκείνα τα σημεία του σώματος όπου είναι αυξημένη η θερμοκρασία
«Τα ευαίσθητα στη θερμοκρασία λιποσώματα μπορούν να ταξιδέψουν με ασφάλεια στο σώμα, μεταφέροντας το επιθυμητό αντικαρκινικό φάρμακο. Μόλις φθάσουν στο ‘καυτό' σημείο των καρκινικών κυττάρων που έχουν θερμανθεί, μια ‘σκανδάλη' πυροδοτείται και το φάρμακο απελευθερώνεται. Αυτό επιτρέπει την αποτελεσματικότερη μεταφορά των φαρμάκων στους όγκους και έτσι μειώνει τις παράπλευερες απώλειες στα υγιή κύτταρα» εξηγεί ο ερευνητής.
Όμως και μία πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ένα ακόμη νέο όπλο κατά του καρκίνου, μέσα σε… ένα βότανο!
Ισχυρή ουσία σε βότανο θα γίνει η απόλυτη θεραπεία σε λίγα χρόνια!
Οι επιστήμονες σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν την ισχυρή ουσία για τη δημιουργία νέων πανίσχυρων αντικαρκινικών φαρμάκων. Στις δοκιμές η ουσία parietin, η οποία προέρχεται από το βότανο ραβέντι, άρχισε να καταστρέφει τους καρκινικούς όγκους σχεδόν αμέσως.
Σε μόλις δύο ημέρες είχε σκοτώσει τα μισά από τα λευχαιμικά κύτταρα σε εργαστηριακή καλλιέργεια! Η Επιτροπή ελπίζει ότι το κοινό λαχανικό πουτίγκα θα μπορούσε να είναι καθοριστικό στον αγώνα εναντίον αρκετών μορφών καρκίνου. Ο επικεφαλής της μελέτης καθηγητής Chen Jing, δήλωσε: «Η δυνατότητα να βασίσουμε ένα φάρμακο σε αυτή την ουσία υπάρχει. Είναι ένα συναρπαστικό πεδίο έρευνας».
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τη δύναμη του βότανου, ενώ έψαχναν για τρόπους να σταματήσουν ένα ένζυμο, το 6PGD, που οδηγεί τον καρκίνο. Η δραστηριότητά του έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει διάφορους τύπους όγκων. Οι επιστήμονες στο Ινστιτούτο Καρκίνου Γουίνσιπ του Πανεπιστημίου Emory, Γεωργία, ΗΠΑ, εξέτασαν 2.000 ενώσεις και βρήκαν ότι η ουσία parietin - ήταν η πιο αποτελεσματική στην αναστολή του ενζύμου.
Το πιο σημαντικό ήταν ότι η ουσία κατέστρεψε τον καρκίνο, αλλά άφησε τα υγιή κύτταρα του αίματος αλώβητα. Ένα πιο ισχυρό παράγωγο της ουσίας, που ονομάζεται S3, μείωσε την ανάπτυξη του καρκίνου του πνεύμονα σε πολύ μεγάλο βαθμό σε μόλις 11 ημέρες, σύμφωνα με τις δοκιμές. Το ίδιο αποτέλεσμα παρατηρήθηκε σε κύτταρα από όγκους κεφαλής και τραχήλου.
Η ερευνητική ομάδα ελπίζει ότι τα αποτελέσματά τους, που δημοσιεύονται στο περιοδικό Nature Cell Biology, θα οδηγήσουν σε πανίσχυρα αντικαρκινικά φάρμακα με βάση το ραβέντι μέσα στα επόμενα χρόνια, τα οποία θα ισχυροποιούν υπάρχουσες θεραπείες, όπως τη χημειοθεραπεία. Η συγκεκριμένη ουσία έχει χρησιμοποιηθεί σε πειράματα, αλλά δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί ως φάρμακο για χρήση σε ανθρώπους