">
Ακόμη και μία δόση του φαρμάκου, το οποίο θα εισπνέεται από τη μύτη, διατήρησε σταθερά τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα σε πειράματα σε ποντίκια για τουλάχιστον τέσσερις μήνες - που ισοδυναμεί με πάνω από 12 χρόνια στη ζωή ενός ανθρώπου.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ορμόνη FGF1 - η οποία παράγεται φυσιολογικά από τον οργανισμό – στόχευσε κυκλώματα του εγκεφάλου που ρυθμίζουν τη γλυκόζη του αίματος. Οι ερευνητές είναι αισιόδοξοι ότι το ίδιο θα συμβεί και στον άνθρωπο. Ο διαβήτης είναι μια κατάσταση η οποία αυξάνει το σάκχαρο στο αίμα ενός ατόμου. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι διαβήτη - τύπου 1 και τύπου 2.
Οι εμπειρογνώμονες διαπίστωσαν μετά από δοκιμές σε τρωκτικά ότι η FGF1 (ινοβλαστικός αυξητικός παράγοντας 1) μπορεί να εγχυθεί στο κεντρικό νευρικό σύστημα μέσω της μύτης. Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει μια ένεση FGF1 στο περιφερικό αίμα έχει ισχυρή αντι-διαβητική επίδραση στα ποντίκια. Όμως χρειάστηκε μια ισχυρή δόση και επαναλαμβανόμενες ενέσεις για να έχει αποτέλεσμα και μάλιστα χωρίς μακροπρόθεσμη δράση.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα της νέας μελέτης, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Medicine, θα μπορούσαν δυνητικά να μεταφραστούν σε μια θεραπεία για το διαβήτη. Ο καθηγητής Michael Schwartz και οι συνεργάτες βρήκαν την ακριβή δο΄ση που χρειάζεται να μεταβιβαστεί στο εγκέφαλο των ποντικών με διαβήτη τύπου 2 για να σταθεροποιήσουν σε φυσιολογικό επίπεδο τη γλυκόζη στο αίμα για τους επόμενους τέσσερις μήνες.
Η σταθεροποίηση της γλυκόζης ίσχυσε παρά την αλλαγή στη διατροφή ή το σωματικό λίπος, με αποτέλεσμα οι ερευνητές να συμπεράνουν ότι η θεραπεία δεν εξαρτάται από την απώλεια βάρους. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο εγκέφαλος μπορεί να επηρεάσει έντονα τον έλεγχο της γλυκόζης του αίματος σε όλο το σώμα. Από την άλλη, οι ερευνητές εξηγούν ότι η ένεση FGF1 θα μπορούσε να οδηγήσει σε δομικές αλλαγές στον εγκέφαλο. Ωστόσο είπε ότι αυτό το θέμα χρειάζεται περαιτέρω έρευνα πριν εγκριθεί οποιαδήποτε θεραπεία για τον άνθρωπο.
Ο εγκέφαλος είναι ο στόχος των θεραπείων
Ο καθηγητής Schwartz, του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, δήλωσε: «Διαπιστώσαμε ότι μια μονή δόση FGF1 προκαλεί παρατεταμένη ύφεση του διαβήτη και στα δύο μοντέλα ποντικών και αρουραίων με διαβήτη τύπου 2. Αυτή η αντιδιαβητική δράση δεν επηρεάζεται από την απώλεια βάρους, δεν αυξάνει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας και περιλαμβάνει ένα νέο και μη πλήρως κατανοητό μηχανισμό για τον έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ο εγκέφαλος έχει την εγγενή δυνατότητα να ελέγχει το διαβήτη και ότι οι υποδοχείς του εγκεφάλου FGF είναι δυνητικά φαρμακολογικοί στόχοι για θεραπεία. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο εγκέφαλος είναι ένας δυνητικός στόχος για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2».
Ο καθηγητής Schwartz είπε: «Η σημασία αυτής της ανακάλυψης ενισχύεται από τη δυνατότητα να βάλουμε την ορμόνη FGF1 στο κεντρικό νευρικό σύστημα μέσω της μύτης, όπως πετύχαμε και στα τρωκτικά. Οι επόμενες έρευνες θα μας δείξουν αν μπορούμε να το πετύχουμε και στους ανθρώπους».
Ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει σοβαρά μακροχρόνια προβλήματα υγείας, όπως τύφλωση, νεφρική ανεπάρκεια και ακρωτηριασμούς κάτω άκρων. Τα άτομα με διαβήτη είναι μέχρι πέντε φορές πιθανότερο να έχουν καρδιαγγειακή νόσο - όπως ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.
