Ο Χρήστος, φωτογράφος στο επάγγελμα, έπρεπε να καλύψει μια μεγάλη δασοπυρκαγιά. Προσπάθησε από την ξηρά, αλλά ο καπνός ήταν τόσο πυκνός που δεν μπορούσε να βγάλει ούτε μια σωστή φωτογραφία. Πήρε λοιπόν την άδεια από την εφημερίδα που δούλευε, για να νοικιάσει ένα ελικόπτερο. Πάει ο Χρήστος στο αεροδρόμιο φορτωμένος μηχανές, φακούς, μπαταρίες, μπαίνει στο ελικόπτερο και αρχίζει να ετοιμάζεται για να απαθανατίσει την πύρινη καταστροφή. Αφού έλαβε θέση λέει στον πιλότο:
-Έτοιμοι πάμε, πάμεεεε!....
Ο πιλότος αύξησε ισχύ, το ελικόπτερο απογειώθηκε και κατευθύνθηκε προς τη Χαλκιδική. Μετά από κάνα 30λεπτο, ο φίλος μας ο φωτογράφος, είπε στον πιλότο:
-Πάνε στο βορειοανατολικό τμήμα της φωτιάς και προσπάθησε να κάνεις χαμηλά περάσματα από πάνω της.
-Μα γιατί να το κάνω αυτό; ρώτησε ο πιλότος.
-Μα για να βγάλω φωτογραφίες από τις καταστροφές της φωτιάς, γιατί νομίζεις ότι νοικιάσαμε ελικόπτερο;
Ο πιλότος γύρισε προς τον Χρήστο, έβγαλε τα γυαλιά ηλίου που φορούσε, τον κοίταξε με τρομαγμένο ύφος και τον ρώτησε:
-Δηλαδή θέλεις να μου πεις ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ;
