Κόκκος ρυζιού…
Αμέσως μετά το γάμο τους, λέει ο Γιώργος στη Μαρία:
-Κάθε φορά που με απατάς, θα βάζεις έναν κόκκο ρυζιού στον κουμπαρά σου. Το ίδιο θα κάνω κι εγώ και όταν έρθει η επέτειός μας θα τους ανοίξουμε. Όταν έρχεται η πρώτη τους επέτειος, η Μαρία λέει στον Γιώργο:
-Για να δω αγάπη μου, πόσες φορές με απάτησες φέτος;
Ανοίγει λοιπόν τον κουμπαρά του ο Γιώργος και βγάζει 7 κόκκους ρύζι. H Μαρία λέει ανακουφισμένη:
-Αχ, τι καλό άντρα πού χω εγώ!
Ανοίγουν και τον κουμπαρά της Μαρίας και βγάζουν έναν μόνο κόκκο ρύζι! O Γιώργος, ψιλοενοχλημένος λέει στη Μαρία:
-Καλά, πήγες μόνο με έναν... Αλλά θέλω να μάθω με ποιον!
Και η Μαρία ατάραχη:
-Αγάπη μου, θυμάσαι χθες που μου ζήτησες ρυζόγαλο; Ε, μας είχε σωθεί το ρύζι...
Πάει ένας χασικλής στο ζαχαροπλαστείο και ρωτάει:
-Τι είναι αυτά εκεί;
-Αυτά είναι κοκάκια.
Αρχίζει και κλαίει ο χασικλής:
-Γιατί κλαις;
-Κοκάκια λέγανε τον συγχωρεμένο τον αδερφό μου...
«Μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε τόσο λίγα. Μαζί μπορούμε να κάνουμε τόσο πολλά».
Helen Keller, 1880-1968, Αμερικανίδα συγγραφέας
