Τα τούβλα συνήθως γίνονται από πηλό, αλλά στην Καραμπά, ένα μικρό αφρικανικό χωριό στη νοτιοδυτική Μπουρκίνα Φάσο, εξορύσσονται από την πλαγιά του λόφου, που αποτελείται από λατερίτη, ένα κοκκινωπό πέτρωμα πλούσιο σε σίδηρο και αλουμίνιο. Ο λατερίτης κόβεται σε σχήμα τούβλων που χρησιμοποιούνται στις κατασκευές, κάτι που είναι συνηθισμένο στην Καμπότζη και σε άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Το εν λόγω πέτρωμα μπορεί εύκολα να κοπεί με ένα φτυάρι όταν είναι υγρό και μαλακό. Μετά αφήνεται να στεγνώσει και να σκληρύνει, καθώς η υγρασία μεταξύ των επίπεδων σωματιδίων αργίλου εξατμίζεται και τα μεγαλύτερα άλατα σιδήρου κλειδώνουν σε μια άκαμπτη δομή. Ο λατερίτης περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον γεωγράφο Francis Buchanan-Hamilton, όταν ανακάλυψε σχηματισμούς λατερίτη στη νότια Ινδία το 1807.
Το λατομείο λατερίτη στην Καραμπά λειτουργεί σχεδόν τριάντα χρόνια, με τους εργάτες να χρησιμοποιούν μόνο φτυάρια και αξίνες για να κόψουν τα τούβλα από τον λόφο. Ο Αμερικανός φωτογράφος David Pace συνέλαβε αυτές τις εικόνες και λέει σχετικά: “Το λατομείο μοιάζει σαν ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο έργο τέχνης. Οι λατόμοι εργάζονται δίπλα-δίπλα σε ομάδες των τριών έως πέντε ατόμων, δημιουργώντας στοίβες τούβλων. Ο χώρος αλλάζει κάθε μέρα αφού αφαιρούνται μεγάλα κομμάτια λατερίτη και αυτό δημιουργεί μια παράξενη αίσθηση στον θεατή…”.
