">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Κλαυσίγελο προκαλούν τα δημοσιεύματα που πλημμυρίζουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ της χώρας. Έχουμε και λέμε. Από τη μια πλευρά δεν γίνεται πλέον να μην παραδεχτούν οι εκάστοτε δημοσιογράφοι – οπίνιον μέικερς τα «λάθη» των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Από την άλλη όμως προσπαθούν να μας πείσουν πως αν οι Έλληνες δεν δώσουν μέσω της ψήφου τους την δυνατότητα σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να συνεχίσουν την συνεργασία των τελευταίων πέντε μηνών, τότε ελλοχεύουν πολύ χειρότερα σενάρια για την πορεία της χώρας. Οι κραυγές, γνωστές. Ακυβερνησία και άνοδος των άκρων. Προσέξτε, εδώ δεν μιλάμε απλά για την Χρυσή Αυγή. Η ελληνική πολιτική σκηνή και αυτοί που την υπηρετούν έχουν υιοθετήσει την κατά Τρόικα ερμηνεία των άκρων. Δηλαδή, ανήκει στα άκρα όποιος δεν δέχεται το Μνημόνιο. Σύμφωνα με τον Β. Βενιζέλο άκρα είναι ο Φ. Κουβέλης. Σύμφωνα με τον Φ. Κουβέλη, άκρα είναι ο Α. Τσίπρας. Και ούτω καθεξής. Άρα που καταλήγουμε; Στο: κάνανε λάθη ρε παιδί μου, αλλά ψηφίστε τους για να είστε υπεύθυνοι πολίτες!
Μας κοροϊδεύουν κανονικότατα. Μάλιστα, είναι διατεθειμένοι να φάσκουν και να αντιφάσκουν μέσα σε λίγες μόνο γραμμές ώστε να δηλώσουν την πλήρη ευθυγράμμιση τους με το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Το σενάριο έχει ως εξής. Οι Έλληνες ξέρουν πολύ καλά πως φτάσαμε ως εδώ και κανείς δεν μπορεί να προφασιστεί πως δεν ξέρει τι γίνεται. Ωστόσο, επειδή στους Έλληνες περιλαμβάνονται όλοι αυτοί που δεν θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τότε η ψήφος είναι ψήφος οργής. Πώς γίνεται ο ίδιος άνθρωπος να έχει πλήρη επίγνωση της πορείας της Ελλάδας προς την κρίση, αλλά ταυτόχρονα να είναι παντελώς έρμαιο των συναισθημάτων όσον αφορά την ψήφο του; Θα επιμείνουμε σ’ αυτό. Δηλαδή, μας λένε πως με τη λογική μας ξέρουμε τα πάντα και δεν πρέπει να αφήσουμε τα συναισθήματά μας να μας τυφλώσουν. Εδώ επιστρέφουμε στο πρώτο. Φταίνε. Το ξέρω και το ξέρεις. Αλλά ποιος άλλος θα κυβερνήσει; Άρα, ψηφίστε τους για να είστε υπεύθυνοι πολίτες!
Παράλληλα, έχουμε και τις προσπάθειες κομματικής συσπείρωσης με την χρησιμοποίηση συμβόλων, σαν αυτά που πρόσφεραν οι εκλογές στην Γαλλίας. Από τη μια πλευρά έχουμε τις μπαρούφες για τον Ολάντ που θα τα αλλάξει όλα και μην ξεχνάτε Έλληνες ψηφοφόροι είναι Σοσιαλιστής. Θυμόμαστε και τον Έλληνα σοσιαλιστή που βγήκε με μεγάλες υποσχέσεις. Από την άλλη, έχουμε τα πρωτοσέλιδα για την ακροδεξιά. Όντως το ποσοστό της τάξεως του 18% που έφτασε η Λεπέν είναι τρομακτικό, όμως στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο ο μόνος λόγος της υπερπροβολής του είναι το μήνυμα προς τους Έλληνες δεξιούς. Ψηφίστε ΝΔ για να μην έχουμε τα ίδια. Βεβαίως, όλα επιτρέπονται όταν οι δυο αρχηγοί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν φείδονται υποσχέσεων ακόμη και σήμερα που το Μνημόνιο 2 που υπέγραψαν τους δένει τα χέρια θέλουν δεν θέλουν (που δεν θέλουν). Τα συνθήματα «Θα τα αλλάξουμε όλα» και «Αρχίζουμε» αντικατοπτρίζουν πλήρως την πραγματικότητα των δυο ηγετών, των οποίων το ενδεχόμενο μέτωπο μετά τις εκλογές θα τρόμαζε ακόμη και τον μύστη του μακάβριου Ντάριο Αρτζέντο.
Αν υπάρχει κάτι που μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε είναι τα εξής δυο σημεία. Πρώτον, η μεγάλη κρισιμότητα των εκλογών της επόμενης Κυριακής και δεύτερον πως κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είχε άγνοια ως προς την πολιτική που θα εφαρμόσουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση που (ξανά) συγκυβερνήσουν. Τέλος στις αιματηρές ψευδαισθήσεις και τις αυτάρεσκες αυταπάτες. Κανένας πολίτης δεν δικαιούται να εκπλαγεί με τις συνέπειες που θα έχει η συνέχιση της διακυβέρνησης. Φερ’ ειπείν, δεν θα πρέπει να μας εκπλήξει η νέα μείωση των μισθών κατά 15% μέσα στο 2012 με 2014 στην χώρα που ήδη έχει ανεργία στο 21% σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, για τον Ιανουάριο του 2012. Η έκθεση της Κομισιόν την προηγούμενη εβδομάδα έλεγε πως «Όπως συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του δεύτερου προγράμματος, τα μέτρα που θα απαιτηθούν για τη διόρθωση του κόστους εργασίας θα πρέπει... να έχουν ως στόχο τη μείωση του ονομαστικού κόστους εργασίας στον ιδιωτικό τομέα κατά 15% την περίοδο 2012-2014». Σαφέστατο.
Βεβαίως, υπάρχουν και τα υπόλοιπα κόμματα που θα είναι έτοιμα να «πολεμήσουν» για την στήριξη των Μνημονίων και των μεγάλων συμφερόντων. Τα εξαπτέρυγα (όπως τα είχε αποκαλέσει ο τότε... αντιμνημονιακός Α. Σαμαράς) των Μνημονίων είναι γνωστά και μη εξαιρετέα. Από τη μια έχουμε το ΛΑΟΣ, που λογικά με την υποψηφιότητα Γ. Κύρτσου εξασφαλίζει την είσοδό του στη βουλή και από την άλλη πλευρά έχουμε την Ντόρα, η οποία είναι τόσο ακραιφνώς φιλομνημονιακή που δεν χρειάζεται καν να τη βάλεις στην κυβέρνηση για να ψηφίζει ό,τι κι αν ζητήσει η Τρόικα. Η δικιά της είσοδος στη βουλή είναι πιο πολύπλοκη. Το 0,5% που χρειαζόταν, όμως, πιθανότατα το βρήκε με την ακατανόητη (;) κίνηση του Α. Σαμαρά να βάλει τον Γ. Συμπιλίδη στο ψηφοδέλτιο – μέχρι να αποχωρήσει ο ίδιος - και την Ντόρα σε όλα τα κανάλια…
Πλέον όμως είναι στο χέρι του κυρίαρχου λαού να αποφασίσει αν θέλει την συνέχιση της βίαιης φτωχοποίησής του ή αν θέλει την πραγματική ανατροπή της.
