">
Του Γρηγόρη Μυστιλιάδη
Η αλήθεια είναι ότι δε μου αρέσουν και πολύ τα «εύκολα» θέματα. Όχι ότι είμαι κανένας δουλευταράς υπερερευνητής και ψήνομαι να ξετρυπώνω τα δύσκολα, απλά το θεωρώ λίγο ανούσιο να ασχολούμαι με ζητήματα που τα έχουν ήδη αναλύσει και σχολιάσει άνθρωποι απείρως πιο καταρτισμένοι από μένα. Αλλά καμιά φορά δε γίνεται να μην ασχοληθείς. Είναι αυτό το ξεφτιλίκι στην ατμόσφαιρα που δε σ’ αφήνει σε ησυχία. Αυτό το ξεφτιλίκι που υποψιάζομαι ότι αν δεν ήμουν Έλληνας θα μου πρόσφερε ασυγκράτητο γέλιο με τις αστειότητες που βλέπουμε και μαθαίνουμε – επιτέλους – σε αυτήν την ταλαίπωρη χώρα. Το πρόβλημα, γιατί περί προβλήματος πρόκειται, είναι ότι είμαι Έλληνας και δεν μπορώ, εκνευρίζομαι.
Όλοι έχετε ακούσει για την περιβόητη λίστα Λανγκάρντ. Άντε, κάντε ένα κουράγιο να διαβάσετε λίγα ακόμα. Ένα σύντομο, όσο γίνεται, χρονικό, έτσι να πάρουμε μια γεύση τι ακριβώς συνέβη : Τέσσερα περίπου χρόνια πριν, ένας υπάλληλος της ελβετικής HSBC ονόματι Ερβέ Φαλτιάνι καταφεύγει στη Γαλλία με μια λίστα που περιλαμβάνει χιλιάδες ονόματα Ευρωπαίων με καταθέσεις στην Ελβετία. Όταν λέμε καταθέσεις, δεν εννοούμε πενταροδεκάρες, και σίγουρα όχι τους καρπούς τίμιας και ιδρωμένης εργασίας. Ο Φαλτιάνι εξασφαλίζει πολιτικό άσυλο στη Γαλλία και παραδίδει τη λίστα στην τότε Υπουργό Οικονομικών της χώρας, Κριστίν Λανγκάρντ. Στα πλαίσια διεθνούς συνεργασίας, η Λανγκάρντ κοινοποιεί τα στοιχεία της λίστας στους ομολόγους της στα υπόλοιπα θιγόμενα κράτη και με αυτόν τον τρόπο Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία κατορθώνουν να εισπράξουν δισεκατομμύρια ευρώ στα επόμενα χρόνια αναγκάζοντας τους καταθέτες να αποδώσουν φόρους στα κράτη.
Την άνοιξη του 2010 η ΕΥΠ ζητά τη λίστα με τα ονόματα των Ελλήνων που εμπλέκονται και το Δεκέμβρη του ίδιου έτους ο τότε Υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου την παραλαμβάνει. Καμία ενέργεια μέχρι εδώ. Τον Ιούνιο του ‘11 ο κ. Παπακωνσταντίνου παραδίδει τη λίστα στον νέο επικεφαλής του ΣΔΟΕ κ. Διώτη. Καμία ενέργεια και πάλι, καθώς ο κ. Διώτης κρίνει πως η λίστα είναι προϊόν υποκλοπής και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Δύο ολόκληρους μήνες μετά, μιας και μάλλον δεν τον έβρισκε στο τηλέφωνο, ο κ. Διώτης κοινοποιεί τη λίστα στον Ευάγγελο Βενιζέλο, Υπουργό πλέον Οικονομικών και του εξηγεί ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθώς στερείται νομιμότητας. Μέχρι το Μάρτιο του 2012, 7 μήνες μετά, δεν γίνεται ακόμα καμία ενέργεια. Τον περασμένο Σεπτέμβρη δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο αναφέρουν ότι η λίστα δεν έχει φτάσει στα χέρια του ειδικού γραμματέα του ΣΔΟΕ, Σ. Στασινόπουλου και αναζητείται, ενώ πραγματοποιείται και εισαγγελική έρευνα για την εξεύρεσή της. Την περασμένη Δευτέρα, ο Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, σε συνέντευξή του στους Financial Times, παραδέχεται ότι η Ελλάδα έχει «χάσει» τη λίστα Λαγκάρντ! Την Τρίτη ο κ. Παπακωνσταντίνου κατηγορείται ότι καθυστέρησε να παραδώσει τη λίστα και ότι έδωσε εντολή να ελεγχθεί μόνο ένα μέρος της. Ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς σπεύδει να κοινοποιήσει τη λίστα, που στο μεταξύ ξαναβρέθηκε, στο ΣΔΟΕ και από κει κοινοποιείται στον οικονομικό Εισαγγελέα κ. Πεπόνη (που τουλάχιστον αποφάνθηκε χτες ότι η λίστα είναι νόμιμη και δεν αποτελεί προϊόν υποκλοπής). Επικρατεί πανικός και αλληλοκατηγορίες μεταξύ των κομμάτων, ενώ παρεμβαίνει ο κ. Διώτης εκ νέου για να θυμίσει ότι η λίστα δεν είναι νόμιμη. Την Τετάρτη ο κ. Ραγκούσης αποχωρεί από το ΠΑΣΟΚ και καταφέρεται ανοιχτά εναντίον του κ. Βενιζέλου, την ίδια στιγμή που η παράταξη κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για πολιτική χυδαιότητα και τονίζει ότι ο κ. Βενιζέλος δεν έπραξε κανένα λάθος χειρισμό. Η Χρυσή Αυγή καταθέτει μήνυση κατά Βενιζέλου και Παπακωνσταντίνου για την απόκρυψη της λίστας, ενώ ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γ. Καπελέρης, αποκαλύπτει ότι στο τέλος του 2010, λίγους μήνες πριν αντικατασταθεί από τον Ι. Διώτη, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου του είχε δώσει επιλεκτικά 10 ονόματα από την λίστα για να τα ερευνήσει, κανένας εκ των οποίων δεν ήταν πολιτικός. Το ίδιο βράδυ, η Ευρώπη έχει πεθάνει στα γέλια με την πάρτη μας και ο Ολυμπιακός χάνει 3 – 1 από την Άρσεναλ στο Λονδίνο, κάτι που δε μας πειράζει γιατί το είχα παίξει στο στοίχημα 4-6 γκολ. Άσχετο, αλλά με τόσες χαζομάρες είπα να κάνω κι εγώ το κομμάτι μου.
Στο διά ταύτα : και επίσημα, πλέον, φίλε Έλληνα, ξέρεις ότι οι άνθρωποι που ψήφιζες για δεκαετίες δεν είναι «δικοί σου άνθρωποι». Είναι από το άλλο στρατόπεδο. Είναι εκείνοι που τρώνε και κυνηγάνε τους άλλους που μαζεύουνε τα ψίχουλα. Εκείνοι που έχουν ένα βιβλιάριο με ισάριθμες σελίδες με το Όνομα του Ρόδου στην Ελβετία και στέλνουν στη φυλακή ή την αυτοκτονία το μεροκαματιάρη και το συνταξιούχο. Και συ ακούς ακόμα στις τηλεοράσεις από κάθε γραφικό για τα προνόμια που απολαμβάνει η όποια κοινωνική ομάδα που αμείβεται με 1.000 ευρώ. Και στρέφεσαι απέναντι στο διπλανό σου, γιατί θα αντέξει λίγο ακόμα και θα κρεμαστεί μάλλον ένα μήνα μετά από σένα. Αν είναι τυχερός θα προλάβει και το Μουντιάλ του Ρίο, ο αλήτης. Και ανέχεσαι ακόμα τον κάθε καλοταϊσμένο υπέρβαρο που βγαίνει στα κανάλια και ωρύεται και από πάνω για πολιτικές σκευωρίες. Ως πότε; Δόξα τω Θεώ, φυλακές υπάρχουν και τα κελιά περιμένουν. Έστω και υπερλουξ κελιά, τη δουλειά τους την κάνουν.
Αλλά όχι, αυτά δεν είναι αρκετά. Έχουμε να ασχοληθούμε και με άλλα. Γιατί είμαστε αυτοί που είμαστε. Την ίδια στιγμή που γινόμαστε ρεζίλι των σκυλιών παγκοσμίως, στη Βουλή βγάζουν έξω και μετράνε ποιος την έχει πιο μεγάλη την Ελληνική καταγωγή. Ναι, αυτή την ίδια που έχουμε διασύρει μέχρι εκεί που δεν πάει. Αυτοί είμαστε και αυτό μας αξίζει. Και για τις ταραχές με τους απεργούς των Ναυπηγείων έξω από το Πεντάγωνο, 12 εργαζόμενοι διώκονται ποινικά σε βαθμό πλημμελήματος και οδηγούνται στον Εισαγγελέα. Την ίδια στιγμή, ακόμα περιμένουμε να μάθουμε τι θα γίνει με το παλικάρι αστυνομικό που απεικονίζεται σε πεντακάθαρη φωτογραφία να χτυπά αιμόφυρτο απεργό στο κεφάλι με το γκλοπ ανάποδα. Έτσι, για να τον τελειώσει στα σίγουρα. Η ανατριχιαστικά ατάραχη φατσούλα του λεβέντη με το γκλοπ σε πρώτο πλάνο στην κάμερα. Ίσως αυτόν καταφέρουν να τον βρούνε οι υπεύθυνοι. Ίσως και όχι. Δε βαριέσαι, και πάλι φίλοι…
