">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Σε εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για το κυβερνητικό τρίο διάλεξε να επισκεφτεί τη χώρα μας η Άγκελα Μέρκελ. Ο κάθε ένας εκ των τριών ηγετών έχει τους δικούς του λόγους να θέλει να εκμεταλλευτεί την αιφνίδια κίνηση της γερμανικής καγκελαρίας, ώστε να πείσει τον ελληνικό λαό πως σωθήκαμε. Ξεκινώντας ανάποδα, με βάση την κοινοβουλευτική ισχύ, ο Φώτης Κουβέλης βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, γνωρίζοντας πως είναι πολύ πιθανό ένας στους τρεις βουλευτές της ΔΗΜΑΡ να ψηφίσει κατά των μέτρων. Εξ ου και η έκδηλη ταραχή του στην ομιλία του στην κεντρική επιτροπή του κόμματός του. «Χωρίς τη ΔΗΜΑΡ καμία κυβέρνηση δεν μπορούσε να σχηματιστεί», είπε, λησμονώντας την πολιτική μοίρα που επιφύλασσε ο ελληνικός λαός στον προηγούμενο πολιτικό αρχηγό που επικαλούνταν το συγκεκριμένο επιχείρημα, τον Γ. Καρατζαφέρη. «Η χώρα θα έπεφτε σε κατάσταση άτακτης χρεοκοπίας (σ.σ. αν δεν σχηματιζόταν κυβέρνηση), όπου αυτά που περνάμε σήμερα και αυτά που φοβόμαστε για το αύριο θα μοιάζουν με χάδι μπροστά σε αυτά που θα συνέβαιναν», συμπλήρωσε απηχώντας τις ομιλίες του πρωθυπουργού του PSI, το οποίο κατέστρεψε ασφαλιστικά ταμεία, παιδεία και υγεία, Λουκά Παπαδήμο.
Συνεχίζοντας με το ΠΑΣΟΚ, ο Βαγγέλης Βενιζέλος βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση ελέω της διαβόητης «λίστας Λαγκάρντ». Η επιλογή όμως του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να μην δώσει στους καρχαρίες ούτε τον Γ. Παπακωνσταντίνου, ούτε τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, έχει τις ρίζες της στη συνολική αποσύνθεση που παρουσιάζει το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Το ΠΑΣΟΚ δίκαια πληρώνει το μάρμαρο για την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς μνημονίου και απειλείται πλέον ακόμη και η ίδια του η ύπαρξη. Μέσα σε δύο χρόνια μνημονιακής πολιτικής, τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ κατακρημνίστηκαν, βυθίζοντάς το στην αστάθεια. Ο ίδιος ο Β. Βενιζέλος τα γνωρίζει αυτά, εξ ου και… καταβρόχθισε πολιτικά κορυφαία στελέχη, όμως, πλέον είναι φανερό πως αυτά τα στελέχη, με ηγέτη πιθανώς τον Ανδρέα Λοβέρδο, απομακρύνονται αυτοβούλως από το ΠΑΣΟΚ, όπως καταδεικνύει η επιβλητική αποχώρηση Ραγκούση. Ο μόνος λόγος που το ΠΑΣΟΚ… αναπνέει ακόμη είναι η τεχνητή υποστήριξη που του προσφέρει το κυβερνητικό αξίωμα. Δίχως αυτό θα καταρρεύσει εν μία νυκτί.
Φτάνοντας στη ΝΔ και τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, οι σκηνές από το υπουργείο Άμυνας την προηγούμενη Πέμπτη ήταν αποκαλυπτικές για το μέλλον που οιονεί η πολιτική που ασκεί η κυβέρνησή του. Όταν σπας βίαια τους συνεκτικούς δεσμούς όχι μόνο του κόμματός σου προς τους ψηφοφόρους του, αλλά και της ίδιας της κυβερνητικής εξουσίας με όλα τα κομμάτια του κρατικού μηχανισμού, ενώ παράλληλα φτωχαίνεις μισθωτούς και συνταξιούχους, η σύγκρουση -που ήδη προμηνύεται- είναι αναπόφευκτη. Ο Α. Σαμαράς στη φούρια του να παρουσιάσει ως μεγάλη προσωπική επιτυχία την επίσκεψη της Α. Μέρκελ ρίχνει ο ίδιος… λάδι στη φωτιά. Είναι ξεκάθαρο πως το Βερολίνο για τους δικούς του χιλιοειπωμένους λόγους -οριστικής διάλυσης της ευρωζώνης- στηρίζει -μέχρι νεωτέρας- την κυβέρνηση, όμως, η Άνγκελα Μέρκελ κουβαλά στη βαλίτσα της τα γνωστά. Συμπάσχει με τους Έλληνες, ναι, έχουν κάνει θυσίες, ναι, όμως το πρόγραμμα πρέπει να τηρηθεί.
Μέσα στην αλαζονεία που διακατέχει τη συμπεριφορά του Βερολίνου, το οποίο στην αρχή της κρίσης της ευρωζώνης φόρτωνε όλες τις ευθύνες στους... τεμπέληδες, θεωρούν πως 7 ώρες της Μέρκελ στην Αθήνα μπορούν να ησυχάσουν τους Έλληνες. Η έμπρακτη στήριξη της Μέρκελ στην ελληνική κυβέρνηση, όμως, δεν επηρεάζει όλα αυτά τα κοινωνικά στρώματα που διαδήλωσαν στην πανελλαδική απεργία μόλις προ ολίγων εβδομάδων. Όσο περνάει ο καιρός, το καταλαβαίνουμε ολοένα και περισσότερο. Μπορεί τα φούμαρα να μας αρέσουν, μπορεί το παραμύθι να μας κοιμίζει, όμως, τόσο η απαγόρευση κινητοποιήσεων σε κομβικά σημεία της πρωτεύουσας, όσο και τα επιβλητικά μέτρα ασφαλείας σε όλη την Αθήνα μπορεί να έχουν ακριβώς αντίθετη επίδραση απ’ αυτή που υπολογίζουν στη Συγγρού. Αυξάνουν την ένταση προ των μέτρων που θα αποτελειώσουν τον ελληνικό λαό. Αχαρτογράφητη περιοχή πλέον η επόμενη μέρα, κενή από οποιοδήποτε εθνικό όραμα και εξαιρετικά επικίνδυνη.
