">
Προτεραιότητες
Δυο συνεργάτες συζητούν στο γραφείο.
-Ρε Γιάννη, ακόμη εδώ είσαι; δεν πηγές στην κηδεία της πεθεράς σου;
-Πρώτα η δουλειά και... μετά η διασκέδαση…
Η χελώνα
Μια χελώνα περνούσε έξω από ένα μπαρ. Τσουπου-τσουπου η χελώνα μπαίνει μέσα στο μπαρ, κάθεται στο σκαμπό και λέει στον μπάρμαν:
-Ένα διπλό ουίσκι παρακαλώ.
Την κοιτάζει ο μπάρμαν, βγαίνει έξω από το μπαρ, την αρπάζει και ταααααγκ, την πετάει έξω απ’ το μαγαζί. Μετά από 3 μήνες η χελώνα ξανά, τσουπου-τσουπου τσουπου-τσουπου, μπαίνει πάλι στον μπαρ, ανεβαίνει στο σκαμπό, κοιτάζει τον μπάρμαν και του λέει:
-Τώρα αυτό... γιατί το έκανες;
Τι τον θέλουμε;
Ρωτάει το παιδί τη μάνα:
-Μάνα, είναι αλήθεια πως τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός;
-Ναι χρυσό μου!
-Μάνα, είναι αλήθεια πως τα δώρα μου τα φέρνει ο Άγιος Βασίλης;
-Ναι χρυσό μου!
-Μάνα, είναι αλήθεια πως το ψωμί μας το δίνει ο Θεούλης;
-Ναι χρυσό μου!
-Ε, τότε μάνα... τον πατέρα τι τον θέλουμε;
«Έχω πεισθεί πως κάθε φορά που ένας άνθρωπος χαμογελάει -πολύ περισσότερο όταν γελάει- προσθέτει κάτι σ’ αυτό το κομμάτι της ζωής».
Laurence Sterne, 1713-1768, Ιρλανδός συγγραφέας και κληρικός
