Μια ευκαιρία…
Βρέθηκαν μια μέρα στην Κόλαση ένας Έλληνας, ένας Αμερικανός κι ένας Ινδός. Τους συναντάει ο διάβολος και τους λέει:
-Σε όλους που έρχονται εδώ, δίνω μια ευκαιρία να μεταφερθούν στον Παράδεισο. Και βγάζει ένα τεράστιο μαστίγιο λέγοντας: «Όποιος θα αντέξει τρία χτυπήματα χωρίς να φωνάξει φεύγει στον Παράδεισο. Μπορείτε να χρησιμοποιείτε για ασπίδα ό,τι θέλετε».
Πρώτος βγαίνει ο Αμερικανός.
-Τι θα έχεις για ασπίδα; ρωτάει ο διάβολος.
Ο Αμερικανός σηκώνει μια τεράστια πέτρα και λέει: «Είμαι έτοιμος».
Σηκώνει ο σατανάς το μαστίγιο, χτυπάει μία, φεύγει η πέτρα, χτυπάει δεύτερη, φωνάζει σαν τρελός ο Αμερικανός.
-Ο επόμενος, λέει ο σατανάς.
Βγαίνει ο Ινδός.
-Τι θα έχεις για ασπίδα;
-Τίποτα! λέει ο Ινδός, 80 χρόνια έκανα γιόγκα και δε νιώθω σωματικό πόνο ποτέ!
Πρώτο χτύπημα, ο Ινδός:«σσσσσσσς».
Δεύτερο χτύπημα, ο Ινδός: «σσσσσσς».
Τρίτο χτύπημα, ο Ινδός: «σσσσσς»…
-Α, να πάρει!», κάνει ο διάβολος. Πρώτη φορά αντέχει κάποιος τρία χτυπήματα. Λοιπόν, λέει, είσαι ελεύθερος να πας στον παράδεισο.
-Όχι, λέει ο Ινδός, θέλω να μείνω και να δω. Σε όλα τα ανέκδοτα ο Έλληνας τη βγάζει καθαρή, θέλω να δω τώρα πώς θα ξεμπερδέψει!
-Εντάξει, μείνε. Λοιπόν τι θα χρησιμοποιήσεις για ασπίδα; ρωτάει τον Έλληνα ο διάβολος. Κι απαντάει ο δικός μας:
-Ε, τι, τι; Τον Ινδό φυσικά!...
«Η πιο μεγάλη ευτυχία στη ζωή είναι η πεποίθηση ότι μας αγαπούν».
Β. Ουγκώ
