Skip to main content
Menu Αναζήτηση
espa-banner

Από Μπερλουσκόνι σε Μπερλουσκόνι

Google Logo Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ 

Ο διορισμένος πρωθυπουργός Ε. Λέτα έχει κάνει ό,τι μπορεί για να μην χρειαστεί να πάρει θέση κατά του Μπερλουσκόνι. Είχε φτάσει σε σημείο, λίγες μέρες πριν την οριστική καταδίκη του Καβαλιέρε για φορολογική απάτη, να καλεί την δικαιοσύνη να λάβει υπόψιν της την σταθερότητα της χώρας. Από την καταδίκη και μετά, η… τεχνοκρατική κυβέρνηση έχει παραμείνει σιωπηλή, ενώ χθες ακούστηκε για πρώτη φορά το «Παραιτήσου επιτέλους», από την πλευρά της κεντροαριστεράς που ηγείται της κυβέρνησης Λέτα. Μπορεί ο ίδιος ο γερο-Σίλβιο να δεσμεύεται πως δεν θα εγκαταλείψει την πολιτική, όμως φουντώνουν οι φήμες πως έχει έρθει η ώρα της κόρης του Μαρίνα να αναλάβει τα ηνία.

Όσο κι αν οι πιστοί οπαδοί του κόμματός του, του Λαού της Ελευθερίας (PDL), επιμένουν ότι ο 76χρονος Μπερλουσκόνι παραμένει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης του και θα συνεχίσει να ηγείται της κεντροδεξιάς, χθεσινή ανάλυση του πρακτορείου Ρόιτερς έθεσε το ζήτημα σε νέες βάσεις. Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων η μεγαλύτερη κόρη του Μπερλουσκόνι, Μαρίνα, επικεφαλής της αυτοκρατορίας της Fininvest, αξίας 6,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενδέχεται να τον διαδεχτεί στο τιμόνι της ιταλικής κεντροδεξιάς.

Οι λόγοι της αποχώρησης Μπερλουσκόνι είναι απλοί. Πρώτον και κύριο, η καταδίκη. Αν ο Μπερλουσκόνι είχε καταφέρει να αντιστρέψει την κατάσταση, όπως έχει κάνει αμέτρητες φορές εδώ και 20 χρόνια, όλα θα ήταν διαφορετικά. Θα μπορούσε να συνεχίζει να υποστηρίζει πως είναι το «θύμα» της δικαιοσύνης και όλα τα υπόλοιπα που κατά καιρούς έχει πει. Όμως πλέον έχει καταδικαστεί. Δεύτερον, δεν έχουν κριθεί τα πολιτικά του δικαιώματα. Ο Καβαλιέρε δεν μπορεί να είναι βέβαιος πως το φθινόπωρο δεν θα αποπεμφθεί από τη Γερουσία και δεν θα χάσει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Η δήλωση του γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος Γκουλιέμο Επιφάνι πως «προηγείται η νομιμότητα από τη σταθερότητα».

Enter… Μαρίνα

Μέσα σε αυτό το κλίμα πολιτικής αβεβαιότητας, το σενάριο της Μαρίνας φαντάζει ιδιαίτερα πιθανό, κυρίως κρίνοντας με βάση την προσωπικότητα του Μπερλουσκόνι. Η κόρη του Μαρίνα, κλείνει το Σάββατα τα 47 της, έχει ήδη στο βιογραφικό της την ηγεσία της παντοκρατορίας του πατέρα της και παρότι πολλές φορές στο παρελθόν έχει αρνηθεί να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική, η σημερινή κατάσταση μπορεί να την αναγκάσει.

Ο Μπερλουσκόνι δεν ήταν ποτέ διατεθειμένος να αφήσει την εξουσία του κόμματός του σε κάποιον άλλο. Συχνές, άλλωστε, ήταν και οι προστριβές του με όποιον εντός του Κόμματος του Λαού και της Ελευθερίας αποκτούσε μία σχετική δημοσιότητα. Λογικό, καθώς το PDL ήταν και είναι το κόμμα του Μπερλουσκόνι και κανενός άλλου, ακόμη και οικονομικά, καθώς ουκ ολίγες φορές ο Σίλβιο έβαζε τρελά ποσά από τα προσωπικά του χρήματα για τις προεκλογικές του εκστρατείες.

Έτσι, με την επιλογή της Μαρίνα ο Μπερλουσκόνι θα καταφέρει έστω και εμμέσως να παραμείνει στο παιχνίδι. Η Μαρίνα θα γίνει το πρόσωπο, πίσω απ’ το οποίο θα «κρύβεται» - αν και ο συγκεκριμένος δυσκολεύεται να κρυφτεί – ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Η εφημερίδα της οικογένειας Μπερλουσκόνι Ιl Giornale έγραφε το περασμένο Σάββατο: «Καθημερινώς της ζητούν να ασχοληθεί με την πολιτική. Εκείνη απαντάει όχι. Ίσως το κάνει επειδή γνωρίζει να επιλέγει την κατάλληλη στιγμή». Αυτή η στιγμή μοιάζει να έχει φτάσει.

«Σιδηρά Κυρία»

«Κομπρεσέρ» την είχε αποκαλέσει κάποτε ο Φεντέλε Κονφαλονιέρι, επί σειρά ετών φίλος του πατέρα της και πρόεδρος της Mediaset. Ο τρόπος που διοικεί είναι διαβόητος στην Ιταλία. Άλλωστε, ο πατέρας της την είχε βάλει να δουλεύει από παιδί, ενώ είχε γίνει αντιπρόεδρος της Fininvest στα 30 της χρόνια και ανήλθε στην κορυφή της εταιρείας στα 39 της. Συγκαταλέγεται εδώ και χρόνια στη λίστα των πιο ισχυρών γυναικών του Forbes.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Φέτα και ελαιόλαδο: Οι δύο ελληνικοί «πρεσβευτές» στο εξωτερικό - Η αξία των εξαγωγών
Κρίσιμο εργαλείο για την καλύτερη οργάνωση του κλάδου αποτελεί η επικαιροποίηση του Ελαιοκομικού Μητρώου
Φέτα και ελαιόλαδο: Οι δύο ελληνικοί «πρεσβευτές» στο εξωτερικό - Η αξία των εξαγωγών