">
Συνέντευξη στον ΔΑΝΙΗΛ Γ. ΠΑΠΑΔΑΝΙΗΛ
Στις συγκεκριμένες προτάσεις για την αναζωογόνηση της ελληνικής οικονομίας τις οποίες έχει επεξεργαστεί η Κοινωνική Συμφωνία, εστιάζει μεταξύ άλλων στη συνέντευξή του στον «Τ.Θ.», ο πρόεδρος της Κ.Ο. του κόμματος, Χάρης Καστανίδης.
Αναφέρεται στις δύο προτάσεις νόμου για το «κούρεμα» των δανείων και τα λεγόμενα κοινωνικά τιμολόγια που κατέθεσε η Κοινωνική Συμφωνία και αφορούν τη μείωση κατά 30% των στεγαστικών, επαγγελματικών και καταναλωτικών δανείων, σύμφωνα με το παράδειγμα της Ισλανδίας και διπλασιασμό του χρόνου αποπληρωμής τους, όταν το καθαρό εισόδημα έχει μειωθεί κατά 20% τουλάχιστον. Ακόμα εστιάζει στην αναστολή εξυπηρέτησης δανείων και οφειλών από πιστωτικές κάρτες για περίοδο δύο ετών, χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση με τόκους υπερημερίας ή άλλες προσαυξήσεις, για πολίτες που έχουν απολυθεί και παραμένουν άνεργοι. «Η Κοινωνική Συμφωνία προτείνει ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, με βασικό άξονα την ανάπτυξη και τις εθνικά ισοδύναμες λύσεις που αντικαθιστούν τα μέτρα του Μνημονίου και καταργούν στην πράξη τις αρνητικές του συνέπειες», τονίζει ο Χ. Καστανίδης. «Η Κοινωνική Συμφωνία είναι το μόνο κόμμα που έχει καταθέσει πρόταση νόμου για παροχή κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών (ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, δημόσιες συγκοινωνίες και διόδια) με έκπτωση μέχρι 50% σε ανέργους και άτομα με χαμηλό οικογενειακό εισόδημα», επισημαίνει.
Επιπλέον, μας θυμίζει όσα έγιναν το 1996, όταν ως Υπουργός Μεταφορών, έχοντας να διαχειριστεί 4 τρισεκατομμύρια δραχμές, επιχείρησε να δημιουργήσει την Ανεξάρτητη Αρχή για τις προμήθειες και τις αναθέσεις έργων, που αποτελούσε άλλωστε προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ. Το νομοσχέδιο που ετοίμασε, αφού έγινε αρχικά αποδεκτό «μετ’ επαίνων» από το Υπουργικό Συμβούλιο, απορρίφθηκε στη συνέχεια από το ίδιο Υπουργικό Συμβούλιο, με την αιτιολογία ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο ήταν «επαρκές». «Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την εμμονή της τότε Κυβέρνησης να διαχειρίζεται τις προμήθειες και τα έργα χωρίς την απαιτούμενη διαφάνεια», τονίζει ο κ. Καστανίδης, «με οδήγησε στην απόφαση να παραιτηθώ από τη θέση του Υπουργού Μεταφορών, τον Αύγουστο του 1997». Ένας σημαντικός πολιτικός που παραιτήθηκε όταν ακύρωσαν το νόμο που έκανε για τη διαφάνεια, για να πληρώσει η Ελλάδα τόσα πολλά στη συνέχεια, ανοίγει τα χαρτιά του στον «Τ.Θ.» τονίζοντας ότι ο λαός έχει τη δύναμη να ξαναβγεί από το αδιέξοδο και να καταδικάσει όλους τους υπαίτιους.
Γιατί οδηγήθηκε η ελληνική οικονομία, ως οικονομία υπό κατάρρευση στο ΔΝΤ;
Πολλά έχουν ειπωθεί για το θέμα αυτό. Κατά τη γνώμη μου η απάντηση συμπυκνώνεται σε μία μόνο πρόταση. Η οικονομία μας οδηγήθηκε στην κατάρρευση εξαιτίας του φθαρμένου πολιτικού συστήματος που στηρίχθηκε όλα αυτά τα χρόνια στη διαφθορά και στη διαπλοκή, συνθλίβοντας κάθε φωνή που ζητούσε κανόνες και διαφάνεια. Θέλω να σας θυμίσω όσα έγιναν όταν το 1996, ως Υπουργός Μεταφορών, έχοντας να διαχειριστώ 4 τρισεκατομμύρια δραχμές, επιχείρησα να δημιουργήσω την Ανεξάρτητη Αρχή για τις προμήθειες και τις αναθέσεις έργων, που αποτελούσε άλλωστε προεκλογική μας δέσμευση. Το νομοσχέδιο που ετοίμασα, αφού έγινε αρχικά αποδεκτό «μετ’ επαίνων» από το Υπουργικό Συμβούλιο, απορρίφθηκε στη συνέχεια από το ίδιο Υπουργικό Συμβούλιο, όσο εγώ βρισκόμουν για υπηρεσιακούς λόγους στο εξωτερικό, με την αιτιολογία ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο ήταν «επαρκές». Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την εμμονή της τότε Κυβέρνησης να διαχειρίζεται τις προμήθειες και τα έργα χωρίς την απαιτούμενη διαφάνεια, με οδήγησε στην απόφαση να παραιτηθώ από τη θέση του Υπουργού Μεταφορών, τον Αύγουστο του 1997. Μπορείτε πράγματι να σκεφτείτε πόσα χρήματα θα είχαν εξοικονομηθεί όλα αυτά τα χρόνια, αν εκείνη η νομοθεσία είχε τότε υιοθετηθεί; Μπορείτε να σκεφτείτε πόσο μεγάλο βαθμό ανεξαρτησίας θα είχαν οι πολιτικές αποφάσεις όταν οι αναθέσεις των έργων και οι προμήθειες δεν θα εξαρτώνταν από τους πολιτικούς, αλλά από μια Ανεξάρτητη Αρχή αυξημένου κύρους και ευρείας διακομματικής αποδοχής;
Γιατί δεν είπε ο Γ. Παπανδρέου την αλήθεια στον ελληνικό λαό από την αρχή και προεκλογικά;
Ο κ. Παπανδρέου έχει πει πολλές φορές ότι δεν γνώριζε την ακριβή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, την οποία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιμελώς απέκρυπτε. Γνώριζε ασφαλώς ότι τα επίσημα στοιχεία δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, αλλά όχι το ακριβές ύψος της απόκλισης. Αυτή ήταν σε κάθε περίπτωση η εικόνα που επικρατούσε στο Υπουργικό Συμβούλιο. Χρειάστηκαν αρκετοί μήνες μέχρι να αποσαφηνιστεί η κατάσταση. Σε αυτό συνέβαλε και μια δημόσια διοίκηση που βρισκόταν σε πλήρη διάλυση.
Γιατί οι Έλληνες πολιτικοί άργησαν να αντιδράσουν στην μαζική επίθεση των ξένων οίκων υποβάθμισης της ελληνικής οικονομίας;
Όπως σας είπα, όταν αναλάβαμε την διακυβέρνηση του τόπου, τον Οκτώβριο του 2009, δεν υπήρχε μια αξιόπιστη αποτύπωση της πραγματικής οικονομικής μας κατάστασης. Βεβαίως εγώ προσωπικά δεν ανήκα στο στενό οικονομικό επιτελείο και δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα αν υπήρχαν ή όχι καθυστερήσεις από την πλευρά των κ.κ. Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου. Γνωρίζω όμως ότι από τη στιγμή που το θέμα ήρθε στο Υπουργικό Συμβούλιο, ξεκίνησε μια «απελπισμένη» προσπάθεια για την επίλυση του προβλήματος. Σε ένα διεθνές περιβάλλον που δεν ήταν καθόλου φιλικό προς τη χώρα μας. Χρειάστηκε πολλή προσπάθεια για να δείξουμε στους εταίρους μας της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ανάγκη διαμόρφωσης ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης της οικονομίας, για να δείξουμε ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ελληνικό αλλά ευρύτερα ευρωπαϊκό, για να αποσαφηνίσουμε ότι η ανεύρεση λύσης αφορούσε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν ήταν εύκολη όλη αυτή η διαδικασία και οι όποιες καθυστερήσεις δεν οφείλονταν τελικά μόνο στην ελληνική κυβέρνηση, αλλά σε μεγάλο βαθμό και στους δανειστές μας.
Δεν μπορούσε να αποφευχθεί αυτή η μακρόσυρτη διαδικασία αποδυνάμωσής μας, με την τελική οδήγησή μας στο ΔΝΤ; Γιατί όλοι τότε του ΠΑΣΟΚ, υπερψήφισαν την καταφυγή μας στο πρώτο Μνημόνιο;
Στο πρώτο ερώτημα νομίζω ότι ήδη σας απάντησα. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, θα ήθελα να σας πω ότι την άνοιξη του 2010, η υπογραφή του πρώτου Μνημονίου ήταν η μόνη λύση για να αποφύγουμε την άτακτη χρεωκοπία. Ο χρόνος είχε περάσει καθώς προσπαθούσαμε να οργανώσουμε τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην επίλυση του προβλήματος. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε άλλη λύση για κανένα μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου ή βουλευτή της συμπολίτευσης.
Ύστερα από τις πρώτες διαδικασίες που δεχτήκαμε από την τρόικα κ.λπ. πώς υπαγορεύτηκαν οι επόμενες κινήσεις σας; Και μετά, γιατί καταφύγαμε στο δεύτερο Μνημόνιο;
Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά ως προς την υπογραφή του δεύτερου Μνημονίου. Στο πρώτο Μνημόνιο δεν υπήρχε χρόνος για οποιαδήποτε αντίδραση. Αντίθετα στο δεύτερο Μνημόνιο είχαμε πλήρη γνώση της κατάστασής μας και επαρκή χρόνο για διαπραγμάτευση. Μια διαπραγμάτευση που δεν έγινε. Ουσιαστικά δεχτήκαμε όσα υπαγόρευσαν οι δανειστές μας. Διασφαλίσαμε με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά τους και αφήσαμε τη χώρα έκθετη στις απαιτήσεις τους, δεσμεύοντάς την για τα επόμενα 30 χρόνια.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ συνέπραξε με άλλα κόμματα και ψήφισαν αυτή την δεύτερη συμφωνία; Δηλαδή, δε θα μπορούσε αυτό να αποφευχθεί όπως έγινε με άλλες χώρες;
Το πρόβλημα δεν ήταν η σύμπραξη, αλλά το περιεχόμενο της συμφωνίας. Η σύμπραξη ήταν ευκταία ήδη από την πρώτη στιγμή που έγινε αντιληπτό το μέγεθος της κρίσης. Μια τέτοια κρίση δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί από ένα μόνο κόμμα το οποίο δεν είχε μάλιστα λάβει καμία τέτοια εντολή από τον ελληνικό λαό.
Μας λένε για ανάπτυξη. Με τί θα κάνουμε την ανάπτυξη; Εν μέσω σκληρής λιτότητας, με τόση ανεργία, με τόση δυστυχία, πώς είναι δυνατόν να συμβεί αυτό;
Η ανάπτυξη είναι ασφαλώς νοητή, ακόμη και σε αυτές τις συνθήκες. Αρκεί να γίνει αντιυφεσιακή η πολιτική, να αξιοποιηθούν οι κοινοτικοί πόροι και να διαπραγματευθούμε, σε συμμαχία με προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης, ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα.
Μέσα στη γενικότερη κρίση, πώς βλέπετε να εξελίσσεται η οικονομία της χώρας και ειδικότερα της Βόρειας Ελλάδας; Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας, ως νεοσύστατου κόμματος, γι’ αυτήν;
Η Κοινωνική Συμφωνία προτείνει ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, με βασικό άξονα την ανάπτυξη και τις εθνικά ισοδύναμες λύσεις που αντικαθιστούν τα μέτρα του Μνημονίου και καταργούν στην πράξη τις αρνητικές του συνέπειες. Αντί της περικοπής μισθών και συντάξεων, αντί των υπέρμετρων φορολογικών επιβαρύνσεων, προτείνουμε - ως εθνικά ισοδύναμες λύσεις - μέτρα όπως η κατάργηση των φορολογικών απαλλαγών που πρόσφατα δόθηκαν στις Τράπεζες, η άμεση μεταφορά δημοσίων υπηρεσιών σε ιδιόκτητα κτίρια του Δημοσίου, η μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων και φυσικά η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ. Η Κοινωνική Συμφωνία έχει επίσης επεξεργαστεί συγκεκριμένες προτάσεις για την αναζωογόνηση της οικονομίας, που δεν είναι εφικτή αν δεν υπάρχει ρευστότητα στην αγορά. Έχει ήδη καταθέσει στο λίγο χρόνο της ύπαρξής της - σας θυμίζω ότι πρόκειται για κόμμα που ιδρύθηκε μόλις πριν από 40 ημέρες – δύο προτάσεις νόμου: η πρώτη αφορά το «κούρεμα» των δανείων και η δεύτερη τα λεγόμενα κοινωνικά τιμολόγια. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά την μείωση δανείων, η πρόταση νόμου που καταθέσαμε προβλέπει:
- Μείωση κατά 30% των στεγαστικών, επαγγελματικών και καταναλωτικών δανείων, σύμφωνα με το παράδειγμα της Ισλανδίας και διπλασιασμό του χρόνου αποπληρωμής τους, όταν το καθαρό εισόδημα έχει μειωθεί κατά 20% τουλάχιστον. Η μηνιαία δόση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 30% του μισθού.
- Αναστολή εξυπηρέτησης δανείων και οφειλών από πιστωτικές κάρτες για περίοδο δύο ετών, χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση με τόκους υπερημερίας ή άλλες προσαυξήσεις, για πολίτες που έχουν απολυθεί παραμένουν άνεργοι.
- Αναστολή όλων των πλειστηριασμών ως τις 31/12/2018.
Η Κοινωνική Συμφωνία είναι το μόνο κόμμα που έχει καταθέσει πρόταση νόμου για παροχή κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών (ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, δημόσιες συγκοινωνίες και διόδια) με έκπτωση μέχρι 50% σε ανέργους και άτομα με χαμηλό οικογενειακό εισόδημα.
Με ποιες προσδοκίες και στόχους ξεκινήσατε μαζί με τη Λούκα Κατσέλη την Κοινωνική Συμφωνία, η οποία ομολογουμένως εμπεριέχει συστατικά -αξίες, θέσεις- των πρώτων χρόνων του ΠΑΣΟΚ;
Η ίδρυση της «Κοινωνικής Συμφωνίας» φιλοδοξεί να καλύψει το διαπιστωμένο πολιτικό κενό που χαρακτηρίζεται από την αδυναμία των υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών να προτείνουν και να δρομολογήσουν αξιόπιστες λύσεις για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν μπορούν να αναστείλουν την προϊούσα αμφισβήτηση των αντιπροσωπευτικών θεσμών της Ελληνικής Δημοκρατίας και να απαντήσουν στην αγωνία της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων, ιδιαίτερα των νέων, για το μέλλον της πατρίδας τους. Φιλοδοξούμε να απαντήσουμε στο αίτημα της κοινωνίας να εκφραστεί μέσα από νέου τύπου ανοιχτά και δημοκρατικά σχήματα και να ανταποκριθούμε στο παλλαϊκό αίτημα για τη διατύπωση μιας ρεαλιστικής και συγχρόνως ριζοσπαστικής πολιτικής εξόδου από την πολύμορφη κρίση που μαστίζει την Ελλάδα. Δεσμευόμαστε να υπηρετήσουμε μια προοδευτική πολιτική πρόταση που θα θέσει στο επίκεντρο της την προστασία του εθνικού και δημοσίου συμφέροντος, που θα προάγει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη. Μια πολιτική εθνικής αξιοπρέπειας.
Γιατί μετά τη διαγραφή σας και την παραίτηση του Παπανδρέου από την πρωθυπουργία, δεν επιστρέψατε στο κόμμα; Δεν συμφωνήσατε με το νέο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο;
Από την πρώτη στιγμή που η χώρα μας χρειάστηκε να προστρέξει σε διεθνή βοήθεια για να μη χρεοκοπήσει, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε η αντιπαράθεση δύο ρευμάτων σκέψης, ήδη διαμορφωμένων από παλιά. Το ένα ρεύμα, που αποδέχθηκε νεοφιλελεύθερες ιδέες και συνταγές, δήλωνε απόλυτη προσήλωση στην πολιτική που υπαγόρευε η τριμερής οικονομική επιτήρηση, δηλαδή στη βίαιη δημοσιονομική, οικονομική και κοινωνική αναδιάρθρωση. Οι εκφραστές του είναι γνωστοί, γιατί συνήθως εξασφαλίζουν μεγάλη προβολή από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Το «κοινωνικό» ρεύμα υποστήριζε, στο πλαίσιο ενός εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης, ότι η διάσωση της χώρας εντός του ευρώ απαιτεί μεν δημοσιονομική προσαρμογή και βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, αλλά με εξασφάλιση της αναπτυξιακής δυναμικής και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η σύγκρουση των δύο ρευμάτων ήταν συνεχής, άλλοτε φανερή και άλλοτε υπόκωφη. Στην κυβερνητική πρακτική κυριάρχησε το πρώτο. Η σύγκρουση κορυφώθηκε, όταν η Κυβέρνηση Συνεργασίας έφερε προς ψήφιση στη Βουλή το δεύτερο Μνημόνιο.
Ενώ η ελληνική οικονομία βρισκόταν ήδη σε βαθιά ύφεση και η ανεργία στα ύψη, η χώρα δεσμεύτηκε, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, χωρίς να αποφασίσουν δημοκρατικά τα συλλογικά κομματικά όργανα των κυβερνητικών κομμάτων, να επιβάλει πρόσθετες περικοπές μισθών και συντάξεων, μείωση κατώτατων μισθών και αποδυνάμωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, μείωση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων χωρίς καμία πρόβλεψη για την άσκηση αναπτυξιακής πολιτικής, παροχή φορολογικών απαλλαγών στο τραπεζικό σύστημα, παράλληλα με την φορολογική επιβάρυνση των μεσαίων και ασθενέστερων οικονομικά τάξεων. Με τις δεσμεύσεις που επιβλήθηκαν, η συλλογική αυτονομία των κοινωνικών οργανώσεων και κινημάτων και οι σχετικές με αυτήν συνταγματικές διατάξεις και ευρωπαϊκές συνθήκες καταστρατηγήθηκαν. Μαζί τους καταργήθηκαν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και το εργατικό δίκαιο που τις διέπει. Περιορίστηκε η εθνική κυριαρχία της χώρας μας, καθώς το κράτος παραιτήθηκε, όπως και η Τράπεζα της Ελλάδος, από το καθεστώς ασυλίας έναντι κατασχέσεων περιουσιακών στοιχείων. Η σύγκρουση αυτή οδήγησε πολλούς από το κοινωνικό, κεντροαριστερό ρεύμα στην οριστική ρήξη και στην απόφαση να συμπράξουμε με πολίτες που ασπάζονται τις ίδιες αρχές και αξίες στο πλαίσιο του νέου ελπιδοφόρου Κινήματος: της «Κοινωνικής Συμφωνίας».
Γιατί πιστεύετε οι πολίτες θα πρέπει να επιλέξουν μέλη των κυβερνήσεων που πήραν αποφάσεις οι οποίες έπληξαν και πλήττουν ακόμα τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών; Γιατί να εμπιστευτεί τελικά κάποιος το κόμμα σας, όταν εντός αυτού βρίσκονται πολιτικοί που στήριξαν το Μνημόνιο, συμμετέχοντας σε θέσεις ευθύνης;
Θέλουμε να θυμούνται οι πολίτες την παρουσία μας στην κυβέρνηση Παπανδρέου, γιατί όποια πνοή κοινωνικά δίκαιης πολιτικής δόθηκε, οφείλεται στα σημερινά στελέχη της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ. Θυμίζω, ότι σήμερα χιλιάδες νοικοκυριά ευεργετούνται από τον νόμο Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά- είναι ο μόνος νόμος που τους προστατεύει. Θυμίζω, επίσης, ότι όποιες διατάξεις εφαρμόζονται σήμερα για τη δήμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν δηλώθηκαν στο πόθεν έσχες αξιωματούχων ή διατάξεις για περιοριστικούς όρους σε επίορκους υπουργούς και κατάσχεση της περιουσίας τους, οφείλονται σε νόμους που εισηγήθηκα εγώ ως υπουργός Δικαιοσύνης. Εξάλλου, από πολύ νωρίς προειδοποιήσαμε ότι η ασκούμενη πολιτική στο πλαίσιο του μνημονίου θα οδηγούσε τη χώρα στο αδιέξοδο και την ύφεση. Όπως σας είπα, υπήρχε μια διαρκής σύγκρουση στο εσωτερικό της κυβέρνησης Παπανδρέου μεταξύ των συντηρητικών νεοφιλελεύθερων και του κοινωνικού ρεύματος που υποστήριζε τη δίκαιη κατανομή βαρών. Η σύγκρουση αυτή ξέσπασε φανερά και οριστικά μετά τον περασμένο Οκτώβριο. Αρνηθήκαμε το δεύτερο μνημόνιο, διαγραφήκαμε και διαμορφώσαμε, έτσι, με τη σύμπραξη πολλών πολιτών την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ.
Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι οι δημοσκοπήσεις που είδαν το τελευταίο διάστημα το φως της δημοσιότητας σας δίνουν πολύ χαμηλά ποσοστά;
Θα έλεγα ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι. Ένας από αυτούς είναι ότι η Κοινωνική Συμφωνία μιλάει για την ανάγκη ανεξαρτησίας της πολιτικής και η θέση αυτή δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική για τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια, ώστε να «αγκαλιάσουν» την Κοινωνική Συμφωνία με τον τρόπο που «αγκαλιάζουν» ορισμένα άλλα πολιτικά κόμματα και φυσικά τα κόμματα εξουσίας. Ωστόσο, και παρά τα δημοσκοπικά ποσοστά, η Κοινωνική Συμφωνία, μέσα σε λιγότερο από 40 ημέρες από την ίδρυσή της, έχει νομαρχιακές επιτροπές σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας και έχει επίσης υποψήφιους βουλευτές σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες. Στις τάξεις της έχουν προσχωρήσει πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ - μεταξύ αυτών νυν και πρώην βουλευτές ή υποψήφιοι βουλευτές, μέλη του Εθνικού Συμβουλίου ή μέλη νομαρχιακών επιτροπών του ΠΑΣΟΚ - που νοιώθουν ότι δεν τους εκφράζει πλέον ένα κόμμα, το οποίο υιοθετεί με όλες του τις πράξεις νεοφιλελεύθερες και συντηρητικές απόψεις. Και φυσικά έχουν ενταχθεί σε αυτήν και πολλά νέα στελέχη που εκφράζουν την ανησυχία της κοινής γνώμης και την επιθυμία για διαφάνεια και ανατροπή του φαύλου πολιτικού συστήματος, το οποίο πασχίζει με κάθε τρόπο να διατηρηθεί αλώβητο.
Ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών, αν υπάρχει τέτοιο, για την Κοινωνική Συμφωνία;
Θέλουμε τη μεγαλύτερη δυνατή εμπιστοσύνη των πολιτών, θέλουμε να αναδειχθούμε κρίσιμη κοινοβουλευτική δύναμη. Έχουμε επεξεργαστεί ένα συγκεκριμένο και ρεαλιστικό Εθνικό Σχέδιο Οικονομικής Ανασυγκρότησης για την έξοδο της πατρίδας μας από την κρίση. Όσο πιο δυνατή βγει η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ από τις εθνικές εκλογές, τόσο πιο μεγάλη η πιθανότητα να βαδίσουμε προς την ορθή κατεύθυνση, έξω από την κρίση, με δικαιοσύνη και ανάπτυξη.
Αυτή την ώρα υπάρχει μια γενική κρίση στο πολιτικό σύστημα. Πώς σχολιάζετε τις «ψευτομαχίες» μεταξύ των πολιτικών κομμάτων με αφορμή την υπόθεση Τσοχατζόπουλου;
Ανεξάρτητα από όσα λένε τα πολιτικά κόμματα, ο κόσμος γνωρίζει ότι η διαπλοκή και η διαφθορά ευθύνονται για την κατάντια της χώρας. Σε αυτές τις εκλογές ο λαός θα καταδικάσει τους διαπλεκόμενους πολιτικούς - και θα δώσει δύναμη σε εκείνους που αγωνίζονται για την ανεξαρτησία της πολιτικής. Μόνον έτσι μπορεί κανείς να ελπίζει ότι κάτι θα αλλάξει.
