">
Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
Την τέχνη με την τεχνολογία παντρεύει η Στέλλα Κουκουλάκη στην ατομική έκθεση της με τίτλο «Artcode» που εγκαινιάστηκε το Σάββατο 17/3/2018 στην Artion Galleries (Μητροπόλεως 96).
Και ο τίτλος είναι σαφώς ένα λογοπαίγνιο με τις λέξεις «art» (τέχνη, δηλαδή) και «κώδικας», τόσο αναφορά στο «barcode» το οποίο είναι σήμα κατατεθέν στα έργα της, όσο και με αναφορά στα μαθηματικά και την επιστήμη που επίσης συναντούμε στους πίνακες και τις κατασκευές της.
«Η έκθεση κινείται γύρω από την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και γύρω από την παγκοσμιοποίηση», σχολίασε η ίδια σε μια ξενάγηση που μάς έκανε την ημέρα των εγκαινίων.
Το barcode εμφανίζεται σε πολλά από τα έργα της. Στον πίνακά της «Vision» σχεδίασε έναν κατακερματισμένο άνθρωπο να βλέπει έναν χάρτη τον οποίο έφτιαξε η ίδια. «Θέλω να δείξω πως ο σύγχρονος άνθρωπος οραματίζεται τον κόσμο σαν μια πατρίδα γι’ αυτό έφτιαξα εγώ τον χάρτη. Στην Ελλάδα έβαλα σημαία γιατί ήθελα να παραπέμψω σε μια παλαιότερη ενότητα έργων μου με σημαίες. Και στην άκρη το έργο θυμίζει μια σελίδα που πρέπει να γυρίσουμε. Με αυτό ήθελα να πω ότι γυρνώντας σελίδα θα δημιουργηθούν νέοι δρόμοι και πώς η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το όφελος του ανθρώπου», σχολίασε η ζωγράφος.
Σε ένα άλλο έργο έκανε ξυλόγλυπτες κατασκευές με το barcode των κρασιών, λευκού, ροζέ και κόκκινου. «Αν έχετε iPhone και σκανάρετε την κάτοψη του έργου θα δείτε πως αντιστοιχεί στα ανάλογα κρασιά. Πρόκειται για ένα έργο με το οποίο σχολιάζω την ευρεία κατανάλωση», μάς είπε.
Σχολιάζοντας την θέση που έχουν τα μαθηματικά στα έργα της η κυρία Κουκουλάκη τόνισε πως η ίδια η κατασκευή του έργου σχετίζεται με αυτή την επιστήμη. «Όλα είναι μαθηματικά και η μαθηματική λογική από τα αρχαία χρόνια καλείται να ερμηνεύσει τον κόσμο», σημείωσε, ενώ μιλώντας για τους λεξάριθμους που βάζει στα έργα της είπε πως «τους χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα στην εποχή του Πυθαγόρα».
Στις δημιουργίες της έχει επιρροές από πίνακες όπως η «Τζοκόντα» του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, μέχρι από… μια φούστα του οίκου μόδας Prada, ενώ συχνή είναι στα έργα της η χρήση led φώτων και οθονών, και σε κάποια από αυτά παίζει με τα χρώματα και την έλλειψή τους. Μερικά από τα τελάρα της είναι πολυεπίπεδα, και τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι το ακρυλικό και το λάδι.
«Μετά το 1950 που η τέχνη απομακρύνθηκε από τα φορμαλιστικά πρότυπα ξεκίνησε μια νέα τάση που έπαιρνε παλιά έργα και τα επικαιροποιούσε. Έτσι κι εγώ πήρα τον Ντα Βίντσι, που είχε κώδικες στα έργα του και έγραφε από τα δεξιά προς τα αριστερά, και έκανα ένα έργο δικό μου έργο τα “Εφτά επίπεδα ανάλυσης” στο οποίο ουσιαστικά αποτελεί έναν διάλογο με την Τζοκόντα», σχολίασε η δημιουργός.
Σε περίοπτη θέση είναι ο πίνακας με τον οποίο η ίδια ταξίδεψε το 2010 στην Κίνα για να συμμετάσχει στην Μπιενάλε του Πεκίνου. «Τότε αποφάσισα να φύγω από την εκπαίδευση. Ήταν ένα ρίσκο να αφήσω την σίγουρη δουλειά. Όμως δεν το έχω μετανιώσει. Αυτό το έργο λοιπόν το κατασκεύασα βλέποντας ότι οι νέοι μιμούνται ο ένας τον άλλο και δεν έχουν προσωπικότητα. Γι’ αυτό αφαίρεσα το πρόσωπο στις φιγούρες του πίνακα και στη θέση τους έβαλα barcode», μας εξήγησε.
Μια κατασκευή με την μορφή του χάρτη της Κρήτης είναι πιο δίπλα στην έκθεση. Η ίδια η ζωγράφος είναι γεννημένη στο Ρέθυμνο και ζει στο Ηράκλειο. «Έφυγα τον Ιούλιο του 2015 από την εκπαίδευση και αυτή είναι η 13η ατομική έκθεση. Και είναι η 1η φορά που εκθέτω στη Θεσσαλονίκη», μάς είπε.
Λίγο πιο πέρα υπάρχει ένα έργο που θυμίζει το ανθρώπινο μυαλό, και κοντά του βρίσκεται και μια… εικαστική καρδιά με τις φλέβες και τις αρτηρίες της.
Σε ένα άλλο έργο της θα δούμε να χρησιμοποιεί το «π» και να κάνει αναφορά στο «Εκκρεμές του Φουκό». «Αυτό μας δείχνει πως ο κόσμος έχει προβλήματα, αλλά το μέτρο θα μας σώσει», σχολίασε η ίδια.
«Νομίζω από το 2013 και μετά οι συνθήκες είναι καλύτερες», καταλήγει η κυρία Κουκουλάκη και με ένα θερμό χαμόγελο μάς αποχαιρέτησε.
Διάρκεια έως 30 Μαρτίου 2018.
