">
στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Μια παράσταση – γέφυρα μνήμης που ενώνει εποχές, τόπους και ανθρώπους, είναι η «Μικρασία», που θα ανεβεί από αυτή την Παρασκευή 21 Μαρτίου στο Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών, σε δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία Λεωνίδα Παπαδόπουλου.
«Μέσα από τη μουσική και τον ακμαίο πολιτισμό της Μικρασίας, συμπεριλαμβανομένου και του Πόντου, θα μιλήσουμε για τον αντίκτυπο που είχε αυτός ο ξεριζωμός, αυτά τα γεγονότα στις ζωές των απλών ανθρώπων» μας είπε ο σκηνοθέτης σε συνέντευξη που μας παραχώρησε.
-Ποια στάθηκε η αφορμή για το έργο;
-Η συμπλήρωση των 90 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά η αρχική σκέψη ήταν να μεταφέρουμε τον ξεριζωμό και την προσφυγιά που βιώνουμε όλοι, με κάποιον άλλο τρόπο βέβαια, στη σημερινή κοινωνία, και να δούμε τη διαχρονικότητα αυτού του θέματος στην ελληνική ιστορία.
-Συνδέεται στο έργο το παρελθόν με το παρόν;
-Ναι. Υπάρχουν σκηνές όπου διαφαίνεται όλη αυτή η αναζήτηση της ταυτότητας του ανθρώπου που θέλει τη δική του πατρίδα, όπου μέσα εκεί μπορεί να δημιουργήσει, να ανθίσει, να ελπίσει για ένα καλύτερο αύριο.
-Η ιδέα πώς προέκυψε;
-Η ιδέα ήταν δική μου. Η παράσταση που θα ανεβεί στη Μονή Λαζαριστών είναι μια συμπαραγωγή της Ομάδας Γέφυρα με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Η αρχική σκέψη ήταν να φτιάξουμε μια παράσταση – γέφυρα πολιτισμών και ανθρώπων, ένα έργο που θα βασίζεται στη μουσική, στον ακμαίο πολιτισμό της Μικρασίας, συμπεριλαμβανομένου και του Πόντου και μέσα από αυτό να μιλήσουμε για τον αντίκτυπο που είχε αυτός ο ξεριζωμός, αυτά τα γεγονότα στις ζωές των απλών ανθρώπων και όχι το θέατρο ως ιστορικό ντοκουμέντο.
Η παράσταση είχε ξεκινήσει στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα στην Αθήνα, ταξίδεψε στο Αγγέλων Βήμα από την Ομάδα Γέφυρα και ήταν μια ευτυχής συγκυρία ότι ο κ. Βούρος την συμπεριέλαβε και στο ρεπερτόριο του ΚΘΒΕ.
-Εσείς έχετε ρίζες από τη Μικρασία;
-Ναι. Ο πατέρας μου είναι πρόσφυγας από την Τραπεζούντα του Πόντου και από τη Σεβαστούπολη, εγώ έζησα και μεγάλωσα στο Πανόραμα, έναν προσφυγικό καταυλισμό, και οι μνήμες των γιαγιάδων και των παππούδων μου πέρασαν και περνάνε στην ψυχή μου και κατ΄επέκταση στον τρόπο που δημιουργώ.
-Πώς συγκεντρώθηκε το υλικό;
-Το υλικό βασίστηκε σε μια έρευνα που έκανα πρόπερσι το καλοκαίρι στα αρχεία προσφυγικού ελληνισμού στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Αλλά στην πορεία όλο αυτό απέκτησε μια θεατρικότητα και έδωσε την έμπνευση σε εμένα και σε άλλους συνεργάτες μου να δημιουργήσουμε ένα θεατρικό κείμενο, που αποτελεί τη βάση της παράστασής μας, και που μαζί με τα υπέροχα τραγούδια της περιοχής συμπληρώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
-Θα δούμε αφηγήσεις διαφορετικών ατόμων που συνδέονται με μουσική;
-Ναι, είναι κάποιες αφηγήσεις, κάποια κείμενα που γράφτηκαν εμπνευσμένα από αφηγήσεις, μουσικές και εικόνες. Προσπαθώ στις παραστάσεις που φτιάχνω να εντάσσω πάρα πολύ το στοιχείο της κινηματογραφικής εικόνας. Η ατμόσφαιρα παίζει έναν ιδιαίτερα συγκινησιακό ρόλο σε αυτό που φτιάχνω.
-Πείτε μας δυο λόγια για την Ομάδα Γέφυρα.
-Η Ομάδα ξεκίνησε την άνοιξη του 2012. Η πρώτη μας παράσταση ήταν το έργο «Θάψτε τους νεκρούς» στο οποίο έκανα μια διασκευή με τίτλο «Άθαφτοι νεκροί». Ήταν ένα αντιπολεμικό κείμενο, που διαπραγματευόταν και πάλι τον αντίκτυπο μεγάλων γεγονότων, ενός πολέμου εν προκειμένω, στις ζωές και στις ψυχές των απλών ανθρώπων. Στις δουλειές που έχουμε κάνει θίγουμε το πώς ο άνθρωπος γίνεται έρμαιο στις αποφάσεις άλλων κι όμως παραμένει δυνατός απέναντι στην πορεία της ζωής του και στην πορεία της ιστορίας.
-Οπότε είστε αισιόδοξος;
-Πάντα. Η ελπίδα είναι αυτό που χαρακτηρίζει και τις παραστάσεις που δημιουργούμε αλλά και είναι αυτό που πρέπει να κρατήσουμε όλοι μέσα μας για να συνεχίσουμε.
Παραστάσεις Τετάρτη και Κυριακή 19.00, Πέμπτη και Παρασκευή 21.00, Σάββατο 18.00 και 21.00. Τηλ. κρατήσεων: 2315 200200.
