Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

ΑΠΘ: Κατασκευάστηκε πυραυλοκινητήρας υγρών καυσίμων - Η δυνατότητα της Θεσσαλονίκης να γίνει αεροδιαστημικός κόμβος

asat
ΑΠΘ: Κατασκευάστηκε πυραυλοκινητήρας υγρών καυσίμων - Η δυνατότητα της Θεσσαλονίκης να γίνει αεροδιαστημικός κόμβος
Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google Google Logo">
«Θα μπορούσε να είναι πολύ σημαντικός κόμβος επειδή παράγουμε τεχνογνωσία» είπε ο κ. Περικλής Παναγιώτου

Σε ένα πολύ σημαντικό τεχνολογικό επίτευγμα προχώρησαν φοιτητές και φοιτήτριες του ΑΠΘ, καθώς κατάφεραν να κατασκευάσουν πυραυλοκινητήρα υγρών καυσίμων, κάτι που, σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Περικλή Παναγιώτου, δεν είχε επιτευχθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα.

Ο κ. Παναγιώτου μιλώντας στον «Τύπο Θεσσαλονίκης» αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο αν η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αεροδιαστημικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, τονίζοντας ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα, αρκεί να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές. 

Εξηγώντας με απλά λόγια τι ακριβώς πέτυχε η ομάδα του ΑΠΘ με την κατασκευή του κινητήρα, ο επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ είπε:

«Είναι όντως κάτι που μπορεί να φαίνεται περίπλοκο, αλλά επί της ουσίας στους πυραύλους έχουμε να κάνουμε με καύσιμα δύο ειδών. Έχουμε στερεό καύσιμο και υγρά καύσιμα. Η ιδιαιτερότητα στους πυραύλους είναι ότι όταν φτάσουμε ψηλά δεν υπάρχει οξυγόνο, άρα αποθηκεύουμε και το καύσιμο και το οξυγόνο μέσα στον πύραυλο και τα καίμε με έναν ιδιαίτερο και λίγο απαιτητικό τρόπο.

Αυτό καταφέραμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα: να υπάρχει κινητήρας υγρών προωθητικών, όχι στερεό καύσιμο, δηλαδή πυρίτιδα, αλλά υγρών προωθητικών. Έχουμε δηλαδή τη δυνατότητα και το καύσιμο και το οξειδωτικό να τα ψεκάσουμε με μεγάλες πιέσεις και συγκεκριμένη γεωμετρία και να καταφέρουμε να βγάλουμε εντυπωσιακή φλόγα αλλά και να βγάλει την απαραίτητη δύναμη».

Αναφερόμενος στο γιατί είναι σημαντική η συγκεκριμένη τεχνολογία υπογράμμισε ότι η επιτυχία δεν αφορά μόνο την κατασκευή ενός ακόμη πυραυλοκινητήρα, αλλά την ανάπτυξη μιας τεχνολογίας που παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα.

«Είναι από μόνο του τεχνολογικό επίτευγμα, δεν είχε ξαναγίνει μέχρι στιγμής λόγω τεχνικής δυσκολίας. Ένας φορέας με υγρά προωθητικά έχει αρκετά πλεονεκτήματα. Ένα είναι ότι λόγω της πυκνότητας του καυσίμου έχουν μεγάλη ενεργειακή πυκνότητα. Μπορούμε με συγκεκριμένη μάζα να παράγουμε μεγάλη δύναμη.

Ο πύραυλος είναι επαναχρησιμοποιούμενος και μπορούμε να τον γεμίσουμε ξανά με καύσιμο, με προωθητικό, και να τον στείλουμε πάνω. Έχουμε αυτή τη δυνατότητα, ενώ με την πυρίτιδα δεν είναι τόσο εύκολο, είναι μια διαδικασία. Οι μεγάλοι πύραυλοι της ΕΕ χρησιμοποιούν και τα δύο προωθητικά» είπε. 

Πίσω από την κατασκευή του κινητήρα βρίσκεται μια πολυμελής ομάδα φοιτητών από διαφορετικά τμήματα του ΑΠΘ, με την προσπάθεια να εκτείνεται σε βάθος αρκετών ετών.

«Η διαδικασία κράτησε αρκετά χρόνια. Είναι δύσκολο να προσδιορίσω το σύνολο των φοιτητών. Σε βάθος τριετίας θα έλεγα περίπου 200 άτομα. Κυρίως μηχανολόγοι μηχανικοί, αλλά υπάρχει συμμετοχή και από ομάδες ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών υπολογιστών αλλά και από διάφορες άλλες σχολές» είπε ο κ. Παναγιώτου. 

Σύμφωνα με τον κ. Παναγιώτου μάλιστα, ο συγκεκριμένος κινητήρας αναμένεται να τοπιθετηθεί σε πύραυλο που θα χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη τεχνολογία. 

«Ο πύραυλος ήδη κατασκευάζεται και έχουμε σαν στόχο ο κινητήρας αυτής της τεχνολογίας να είναι το βασικό μας εργαλείο στον διεθνή διαγωνισμό στην Πορτογαλία» είπε. 

Η επιτυχία βέβαια δεν ήρθε κατευθείαν, καθώς σύμφωνα με τον καθηγητή, προηγήθηκαν δύο αποτυχημένες προσπάθειες. 

«Με βάση την πληροφορία που έχω, δεν είχε γίνει κάποια τέτοια προσπάθεια στην Ελλάδα. Η μόνη που γνωρίζω εγώ είναι πέρυσι το καλοκαίρι, τον Μάιο, από την ομάδα μας, αλλά δεν ολοκληρώθηκε λόγω τεχνικών προβλημάτων» είπε και συμπλήρωσε:

«Ναι, κάναμε κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες. Σαν πειράματα στο πεδίο ήταν δύο. Έγινε δοκιμή, δεν δούλεψε όπως έπρεπε και έγιναν διορθώσεις. Οι προσπάθειες αυτές ήταν πάνω από δύο χρόνια μελέτης».

Κοντά στις 100.000 ευρώ το συνολικό κόστος

Ένα τέτοιο εγχείρημα απαιτεί, πέρα από την επιστημονική και τεχνική γνώση, και σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Σύμφωνα με τον κ. Παναγιώτου, το συνολικό κόστος της προσπάθειας υπολογίζεται κοντά στις 100.000 ευρώ, με σημαντική συμβολή χορηγών.

«Για τον συγκεκριμένο κινητήρα μιλάμε για αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Ένα κομμάτι αυτών είναι χορηγίες που μας τιμούν με την εμπιστοσύνη τους. Υπάρχουν μηχανουργεία που χορηγούν την κατεργασία, αλλά και υπάρχουν και άλλες χορηγίες. Όλη αυτή η προσπάθεια, με μια εκτίμηση, θεωρώ ότι είναι κοντά στις 100.000 ευρώ».

«Είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στα παιδιά»

Όπως επισήμανε ο ίδιος, δεν υπήρξε καμία στιγμή που να θεώρησε ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα δεν θα ολοκληρωθεί με επιτυχία: 

«Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στα παιδιά. Δεν υπήρχε αμφιβολία για το αν θα πετύχει. Σίγουρα χρειαζόταν στήριξη σε σημεία που κάπου κόλλησαν» σχολίασε. 

Η Θεσσαλονίκη ως αεροδιαστημικός κόμβος 

Η επιτυχία του συγκεκριμένου εγχειρήματος, θέτει και το ερώτημα αν η Θεσσαλονίκη μπορεί να εξελιχθεί σε αεροδιαστημικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με τον κ. Παναγιώτου να μιλά για τη σημαντικότητα της ύπαρξης υποδομών. 

«Ναι, υπάρχει η δυνατότητα. Θα μπορούσε να είναι πολύ σημαντικός κόμβος επειδή παράγουμε τεχνογνωσία. Το σημαντικότερο που θα πω ότι πρέπει να υπάρχει είναι χώροι δοκιμών, που θα πάει κάποιος και θα εκτοξεύσει έναν πύραυλο.

Υπάρχει στήριξη από κάποιους φορείς, αλλά ακόμα δεν έχουμε φτάσει στο επίπεδο άλλων χωρών. Είναι πολύ δύσκολο να εκτοξεύσεις πύραυλο για να βγάλεις συμπεράσματα. Αν θέλουμε να μιλάμε για κόμβο, θα πρέπει να υπάρξει ένας χώρος».

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το ζήτημα της παραμονής των νέων επιστημόνων στη Θεσσαλονίκη. Παρά την τεχνογνωσία που αποκτούν μέσα από τέτοιες πανεπιστημιακές ομάδες, οι δυνατότητες επαγγελματικής απορρόφησης στον συγκεκριμένο τομέα παραμένουν περιορισμένες.

«Δυστυχώς στον τομέα της πυραυλικής μένουν οι άνθρωποι που κρατάμε με τα δικά μας ερευνητικά προγράμματα. Η δική μας ομάδα αριθμεί περίπου 15 άτομα, οπότε υπάρχουν περίπου 5 άτομα σε άλλα πόστα και όχι απαραίτητα Θεσσαλονίκη και οι άλλοι βγαίνουν και έξω.

Αν υπήρχε δομή εδώ, θα έμεναν τουλάχιστον οι μισές και οι μισοί. Είναι ο λόγος που θέλουμε συνέχεια να πιέζουμε για να γίνει το επόμενο βήμα. Στα λόγια το ακούμε πολύ, επαναλαμβάνεται πολύ το brain gain, αλλά δεν είναι στο επίπεδο που πρέπει.

Η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να είναι πολύ σημαντικός κόμβος. Έχει ήδη έντονη δραστηριότητα σε ερευνητικό επίπεδο» είπε ο κ. Παναγιώτου. 

Ακολουθήστε το Typosthes στo Google news Google News

Περισσότερα από Θεσσαλονίκη

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ
Καιρός στη Θεσσαλονίκη: Με βροχές ξεκινάει η μέρα - Αναλυτικά η πρόγνωση

Οι 4 μεγάλες τάσεις που θα διαμορφώσουν την αγορά εργασίας έως το 2035
εργαζόμενοι