Συνέντευξη στην Λεμονιά Βασβάνη
Μια ομάδα θεάτρου παρά τη δυσμενή της οικονομική κατάσταση ετοιμάζεται να ανεβάσει το Βυσσινόκηπο του Άντον Τσέχωφ. Όμως ο επικεφαλής της είναι πνιγμένος στα χρέη και ζει κρυφά στον χώρο των προβών για να ξεφύγει από τράπεζες και τοκογλύφους. Σανίδα σωτηρίας φαντάζει η συνεργασία με ένα παλιό τους μέλος που είναι σταρ της τηλεόρασης. Θα τα καταφέρουν;
«Στο έργο μας συναντιούνται η μυθοπλασία με την αλήθεια», ανέφερε ο Στάθης Μαυρόπουλος με αφορμή τις παραστάσεις για το «Πώς να προσποιείστε ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες: Στον Βυσσινόκηπο του Τσέχωφ» που ανεβάζει η ομάδα θεάτρου Γκραν Γκινιόλ στο χώρο της στο ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ λαμπ ( Πεστών 66, Θεσσαλονίκη, 10 λεπτά από τη στάση μετρό Παπάφη).
«Στο θέατρο συμβαίνει συχνά να διαλέγουμε να ασχοληθούμε με ένα έργο που αντικατοπτρίζει τη δεδομένη στιγμή-εποχή την προσωπική μας κατάσταση και κατ’ επέκταση και όσα συμβαίνουν στην κοινωνία γύρω μας», σχολίασε ο ηθοποιός που είναι και ιδρυτικό μέλος της ομάδας.
Παράλληλα αναφέρθηκε στην κυριαρχία της τηλεόρασης και πρόσθεσε πως «αν θέλουμε να υπάρχει θέατρο στην Θεσσαλονίκη πρέπει και να το στηρίζουμε».
-Τι θα δούμε επί σκηνής;
-Ας αφήσουμε το κουβάρι της ιστορίας να ξετυλιχτεί σιγά σιγά και ας δούμε σε αυτήν την ιστορία που είναι τυλιγμένη με ένα περιτύλιγμα αληθοφάνειας τι είναι αλήθεια και τι μυθοπλασία. Η ομάδα θεάτρου Γκραν Γκινιόλ (εμείς - αλήθεια) παρά τη δυσμενή της οικονομική της κατάσταση ετοιμάζεται για ένα ανέβασμα του Βυσσινόκηπου του Άντον Τσέχωφ (μυθοπλασία). Εν τω μεταξύ ο νόμιμος εκπρόσωπος της ομάδας (εγώ δηλαδή - αλήθεια) πνιγμένος στα χρέη και στις κακές οικονομικές επιλογές (μυθοπλασία), έχει υποθηκεύσει το σπίτι του και ζει κρυφά στον χώρο των προβών για να ξεφύγει από τις τράπεζες και τους τοκογλύφους (μυθοπλασία). Ένα σπίτι σε πλειστηριασμό (μυθοπλασία), μια ομάδα στο χείλος της διάλυσης (μυθοπλασία), ένα μέλλον αβέβαιο (μάλλον αλήθεια…). Στην απόγνωση, ένα μέλος της ομάδας έχει την ιδέα: η επιστροφή ενός παλιού μέλους, που σήμερα λάμπει στις οθόνες και τις διαφημίσεις, ως σανίδα σωτηρίας… (μυθοπλασία). Βλέπουμε λοιπόν να συναντιούνται η μυθοπλασία με την αλήθεια.
-Πώς συνομιλούν οι ήρωες με τους ήρωες του Τσέχωφ;
-Οι ήρωες βρίσκονται σε πρόβες για τον Βυσσινόκηπο. Παράλληλα όμως ζουν και τη δική τους ζωή, η οποία για τον καθένα έχει ομοιότητες με τις ζωές των ηρώων του Τσέχωφ.
Δεν ξέρω αν οι ίδιοι έχουν αντιληφθεί ή αντιλαμβάνονται αυτές τις ομοιότητες με τους ήρωες του έργου. Σίγουρα πάντως τις αντιλαμβάνονται οι θεατές. Στο θέατρο μας συμβαίνει πολύ συχνά αυτό και μάλλον μόνο τυχαίο δεν είναι. Να διαλέγουμε να ασχοληθούμε με ένα έργο που αντικατοπτρίζει τη δεδομένη στιγμή-εποχή την προσωπική μας κατάσταση και κατ’ επέκταση και όσα συμβαίνουν στην κοινωνία γύρω μας.
-Στον Βυσσινόκηπο βλέπουμε την αλλαγή μιας εποχής. Τι αλλάζει στο σύμπαν των πρωταγωνιστών της παράστασης; Πώς στέκονται μπροστά στις αλλαγές που έρχονται;
-Ο κάθε ήρωας– όπως και στον Βυσσινόκηπο - έχει μια διαφορετική προσέγγιση. Κάποιοι δεν παίρνουν «χαμπάρι» αυτό που συμβαίνει δίπλα τους και σφυρίζουν αδιάφορα θεωρώντας ότι θα έρθουν μαγικά καλύτερες μέρες, όπως κάνουν και οι πρωταγωνιστές του Βυσσινόκηπου που θεωρούν ότι τα λεφτά για τα χρέη του περίφημου κτήματος τους θα έρθουν ως δια μαγείας από μια γριά πλούσια θεία, άλλοι πάλι αντιλαμβάνονται ότι χρειάζονται δραστικές κινήσεις και αλλαγές για να βγουν από τα αδιέξοδα. Στο έργο του Τσέχωφ αυτό για παράδειγμα το αντιλαμβάνεται ο Λοπάχιν, πρώην μουζίκος και νυν προκομμένος κτηματίας όταν προτείνει στους αριστοκράτες ιδιοκτήτες του να κινηθούν, να βρουν λύσεις, δίνοντας τους προτάσεις, ίσως όχι τόσο ευχάριστες όσο θα ήθελαν, στον δικό μας «Βυσσινόκηπο» είναι ο άνθρωπος που αποφασίζει να φέρει τη «φίρμα» της τηλεόρασης από την Αθήνα ως λύση για να ¨ξελασπώσουν» και κάποιοι αντιστέκονται. Και στα δύο έργα, οι ήρωες αποδέχονται την πραγματικότητα με λύσεις προσωρινές και επίπονες, πολύ δραματικές στον Τσέχωφ, εξαιρετικά κωμικές στο δικό μας.
-Μέσα σε τόσες δυσκολίες που βιώνουν οι πρωταγωνιστές πώς λειτουργεί το χιούμορ; Και πώς επιδρά στην δική μας ζωή;
-Το χιούμορ είναι κινητήριος δύναμη μέχρι ενός σημείου. Οι ήρωες του έργου – τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς- επιλέγουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματά τους με σκωπτικό τρόπο, σαν να μην τους αφορούν, σαν να ελπίζουν ότι κάτι θα γίνει και θα λυθούν από μόνα τους. Ξεπερνώντας το στάδιο του χιούμορ, έχουν σχεδόν αγγίξει τα όρια του «πουλάω τρέλα». Ζουν παράλογα και σ’ αυτό τους βοηθάει και η φύση της δουλειάς τους, να υποδύονται με διάφορους τρόπους το «είμαστε μια χαρά». Τα προβλήματα όμως είναι υπαρκτά και κάποια στιγμή θα τα αντιμετωπίσουν. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό και των ηρώων του Βυσσινόκηπου του Τέχωφ και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα χαρακτηριστικό πολλών ανθρώπων της εποχής μας.
-Η σανίδα σωτηρίας είναι ένας τηλεοπτικός σταρ. Γιατί; Ποιο το σχόλιο για την κυριαρχία της τηλεόρασης;
-Η κυριαρχία της τηλεόρασης είναι καταλυτική. Το βλέπουμε και στην πόλη μας κάθε φορά που έρχεται ένας θίασος από την Αθήνα. Δεν έχει σημασία τι είναι η παράσταση, αν έχει κάτι να πει, αν είναι μια καλοστημένη δουλειά ή μια αρπαχτή γραμμένη στο γόνατο, αλλά το ποιος παίζει. Η αναγνωρισιμότητα των πρωταγωνιστών από την τηλεόραση. Σκεφτείτε, σπανίως λέμε θα πάω να δω το τάδε έργο, αλλά συνήθως λέμε έρχεται ο τάδε που είναι γνωστός από την δείνα σειρά στην τηλεόραση. Θυμάμαι μια φορά είχα πάει να δω μια πολύ «ψαγμένη» παράσταση, σε πολύ κεντρικό θέατρο, μια μέρα με απίστευτη βροχή και ανήμερα του Πολυτεχνείου με μια πόλη με κλειστούς δρόμους και επεισόδια, υποθέτοντας ότι θα είμαστε κάτι ελάχιστοι θεατές στο θέατρο. Ο πρωταγωνιστής όμως ήταν διάσημος από σειρά στην τηλεόραση και το θέατρο ήταν φίσκα από κόσμο που στο τέλος περίμενε για μια σέλφι και ένα αυτόγραφο. Αυτό δεν αναιρεί σε τίποτα το ταλέντο και την αξία των ηθοποιών που παίζουν στην τηλεόραση. Το αντίθετο, αν όμως θέλουμε να υπάρχει θέατρο στην Θεσσαλονίκη πρέπει και να το στηρίζουμε. Αυτός είναι και ο λόγος που οι νέοι ηθοποιοί φεύγουν τρέχοντας για κάτω. Υπάρχουν σχόλια στην παράσταση για όλα αυτά τα φαινόμενα πάντα με αγάπη και χιούμορ.
-Πώς βλέπετε την σημερινή θεατρική πραγματικότητα στην πόλη μας; Τι σας προβληματίζει και τι σας δίνει ελπίδα;
-Δύσκολη η θεατρική πραγματικότητα της Θεσσαλονίκης. Με προβληματίζει το ότι αρκετοί νέοι καλλιτέχνες φεύγουν από την πόλη με το που ολοκληρώνουν τις σπουδές τους. Με προβληματίζει ότι τα λεφτά του Υπουργείου Πολιτισμού δεν φτάνουν για όλες τις ομάδες της πόλης. Η τέχνη χρειάζεται χρήματα και αυτό δεν είναι αυτονόητο, ούτε γίνεται να κάνεις θέατρο δουλεύοντας ταυτόχρονα σε άλλες 10 δουλειές για να επιβιώσεις αλλά και για να βρεις τα χρήματα για μια θεατρική παραγωγή για παράδειγμα. Υπάρχουν ομάδες – μια από αυτές είμαστε και εμείς- που επιμένουν να παραμείνουν να δημιουργήσουν εδώ με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται.
Χρήσιμα
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Από 31 Οκτωβρίου, κάθε Παρασκευή-Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00. Διάρκεια: 90 λεπτά.
Τιμές εισιτηρίων: 15€ κανονικό | 12€ μειωμένο (φοιτητών, ανέργων, ΑμεΑ, πολυτέκνων, άνω των 65). Προπώληση εισιτηρίων: more.com.
Απαραίτητη η κράτηση ή προαγορά εισιτηρίου. Πληροφορίες: 6986818052, [email protected].
