*Της Λεμονιάς Βασβάνη | Από την έντυπη έκδοση "Τύπος Θεσσαλονίκης"
Ένα έργο-σταθμό της παγκόσμιας δραματουργίας, τον «Βυσσινόκηπο» του Αντόν Τσέχωφ ανεβάζει το ΚΘΒΕ από τις 20 Μαρτίου 2026 στο Βασιλικό Θέατρο, σε μετάφραση Δαυίδ Μαλτέζε και σε σκηνοθεσία & δραματουργική επεξεργασία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.
«Ο Τσέχωφ γράφει για μια κοινωνία που μεταμορφώνεται. Σε αυτό στηρίχτηκε και η παράστασή μας. Η παλιά αριστοκρατία, που για χρόνια είχε μια σταθερή θέση, χάνεται και εμφανίζεται μια νέα κοινωνική πραγματικότητα που θα αλλάξει τα πάντα στην ζωή τους.
Στην παράστασή μας δεν παρουσιάζεται μόνο σαν ιδεολογική σύγκρουση αλλά και σαν μια ανθρώπινη κατάσταση. Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να καταλάβουν και να αποδεχτούν τον νέο κόσμο που έρχεται», ανέφερε στο «ΤyposThes» ο ηθοποιός Βασίλης Ευταξόπουλος.
Όπως τόνισε και σήμερα: «Δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε την απώλεια (…) Ζούμε σε μια εποχή όπου συμβαίνουν γύρω μας πολύ σκληρά πράγματα. Βλέπουμε πολέμους, βομβαρδισμούς, ακόμη και νοσοκομεία να γίνονται στόχοι. Κι όμως, την ίδια στιγμή οι άνθρωποι συνεχίζουμε την καθημερινότητά μας, πίνουμε τον καφέ μας και προσπαθούμε να κρατήσουμε μια αίσθηση κανονικότητας».
Μιλώντας για τον Τσέχωφ είπε πως «καταφέρνει να μας μιλήσει για μεγάλες απώλειες με πολύ χιούμορ αλλά ταυτόχρονα και με έναν πολύ τρυφερό και συγκινητικό τρόπο».
-«Ο Βυσσινόκηπος» είναι ένα έργο-σταθμός στο θέατρο. Τι θα δούμε επί σκηνής στην παραγωγή του ΚΘΒΕ;
-Έχετε δίκιο ότι «Ο Βυσσινόκηπος» είναι ένα έργο σταθμός στο θέατρο και είναι ο λόγος που ανεβαίνει τόσο συχνά. Ένας κόσμος φτάνει στο τέλος του και δίνει την σκυτάλη στο καινούργιο που έρχεται.
Η λέξη που μου γεννήθηκε μέσα από την δουλειά που κάναμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα των προβών είναι η απώλεια . Η Λιούμποφ επιστρέφει στο σπίτι της, σε έναν χώρο γεμάτο μνήμες και συνειδητοποιεί ότι τίποτα δεν είναι πια όπως πριν. Ο βυσσινόκηπος δεν είναι μια περιουσία, είναι το σημείο αναφοράς της ζωής τους, είναι η παιδική τους ηλικία, μόνο σε αυτόν τον χώρο νοιώθουν ασφαλείς. Αυτό που φωτίζεται στην παράσταση μας είναι ο νέος κόσμος που έρχεται αλλά και ο τρόπος που αντιδρούν οι άνθρωποι μπροστά στις μεγάλες αλλαγές της κοινωνίας μας. Προσπαθούν να σταθούν όρθιοι, να συνεχίσουν να ζουν, να γελούν και να μιλούν για μικρά πράγματα, ενώ ξέρουν ότι αυτό που έχουν τελειώνει.
-Το κείμενο αποτελεί και ένα σχόλιο για το τέλος μιας εποχής. Πώς σχολιάζει αυτή την αλλαγή και τις διαφορές των τάξεων;
-Ο Τσέχωφ γράφει για μια κοινωνία που μεταμορφώνεται. Σε αυτό στηρίχτηκε και η παράστασή μας. Η παλιά αριστοκρατία, που για χρόνια είχε μια σταθερή θέση, χάνεται και εμφανίζεται μια νέα κοινωνική πραγματικότητα που θα αλλάξει τα πάντα στην ζωή τους.
Στην παράστασή μας δεν παρουσιάζεται μόνο σαν ιδεολογική σύγκρουση αλλά και σαν μια ανθρώπινη κατάσταση. Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να καταλάβουν και να αποδεχτούν τον νέο κόσμο που έρχεται.
Συνεχίζουν να μιλούν για μικρά καθημερινά πράγματα, να κρατούν τις συνήθειές τους, σαν να προσπαθούν να καθυστερήσουν το αναπόφευκτο.
-Ο ήρωας που υποδύεστε αντιπροσωπεύει το παλιό. Γιατί δεν αντιδρά για να σώσει την περιουσία του; Γιατί υπάρχει η αδράνεια της οικογένειάς του;
-Ο Γκάγιεφ ανήκει σε έναν κόσμο όπου πολλά πράγματα θεωρούνταν δεδομένα. Με έναν τρόπο καταλαβαίνει ότι η πραγματικότητα έχει αλλάξει, αλλά δυσκολεύεται να το αποδεχτεί. Είναι ένας άνθρωπος που ζει περισσότερο μέσα από τις μνήμες του και τις συνήθειες του. Είναι καλοπροαίρετος, ευγενής με μια σχεδόν παιδική αθωότητα. Η αδράνεια του δεν είναι μόνο αδυναμία είναι μια μορφή άρνησης για την αλλαγή η οποία έρχεται. Προσπαθεί να κρατήσει τον κόσμο που γνωρίζει ελπίζοντας ότι θα την καθυστερήσει.
-Πώς κουμπώνει στο σήμερα η παράσταση; Στις μέρες μας υπάρχουν άνθρωποι που υιοθετούν ανάλογη συμπεριφορά, και αν ναι γιατί;
-Φυσικά και υπάρχουν. Είναι, νομίζω, ίδιον των ανθρώπων αυτό. Αυτό που κάνει τον Βυσσινόκηπο τόσο σύγχρονο είναι ότι δείχνει ανθρώπους που ζουν μέσα σε μια μεγάλη αλλαγή αλλά συνεχίζουν τη ζωή τους σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Πίνουν τσάι, μιλούν για τον καιρό, κάνουν μικρές καθημερινές κουβέντες, ενώ γύρω τους ένας ολόκληρος κόσμος καταρρέει.
Όταν καταλαβαίνουμε ότι κάτι τελειώνει, συνεχίζουμε να ζούμε μέσα από τις συνήθειές μας, σαν να προσπαθούμε να κρατήσουμε μια κανονικότητα, γιατί στο παρελθόν νιώθουμε ασφαλείς. Δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε την απώλεια.
Ζούμε σε μια εποχή όπου συμβαίνουν γύρω μας πολύ σκληρά πράγματα. Βλέπουμε πολέμους, βομβαρδισμούς, ακόμη και νοσοκομεία να γίνονται στόχοι. Κι όμως, την ίδια στιγμή οι άνθρωποι συνεχίζουμε την καθημερινότητά μας, πίνουμε τον καφέ μας και προσπαθούμε να κρατήσουμε μια αίσθηση κανονικότητας.
Πώς συνδέεται ο βυσσινόκηπος με την αλλαγή που έρχεται;
-Ο βυσσινόκηπος είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα κομμάτι γης. Είναι ένας τόπος γεμάτος μνήμη όπως σας είπα , ένας τρόπος ζωής που ανήκει στο παρελθόν αλλά δεν παύει να είναι το σημείο αναφοράς τους . Δεν χάνεται μόνο η περιουσία αλλά μια ολόκληρη εποχή. Φαίνεται καθαρά η αλλαγή που έρχεται. Για τον Γκάγιεφ είναι κάτι που πρέπει να παραμείνει όπως είναι, ενώ για τον νέο κόσμο είναι ένας χώρος που θα μεταμορφωθεί.
Ο βυσσινόκηπος είναι ο καθρέφτης δύο διαφορετικών εποχών.
-Τι ξεχωρίζετε εσείς στο έργο αυτό του Τσέχωφ;
-Την λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και στη συγκίνηση. Ο Τσέχωφ καταφέρνει να μας μιλήσει για μεγάλες απώλειες με πολύ χιούμορ αλλά ταυτόχρονα και με έναν πολύ τρυφερό και συγκινητικό τρόπο.
Συντελεστές
Μετάφραση: Δαυίδ Μαλτέζε, Σκηνοθεσία — Δραματουργική επεξεργασία-Μουσική επιμέλεια: Αθανασία Καραγιαννοπούλου, Σκηνικά- Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου, Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου, Χορογραφίες: Αναστασία Κελέση, Βοηθός σκηνοθέτη: Μαίρη Ανδρέου, Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Μπάρλας, Video: Mike Rafail, Ηχητικό περιβάλλον: Διονύσης Κωνσταντινίδης, Οργάνωση Παραγωγής: Χριστόφορος Μαριάδης- Άννα Μαρία Γάτου, Φωτογραφίες: Mike Rafail | That long black cloud
*Βοηθός Σκηνογράφου - Ενδυματολόγου (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Χριστίνα Γεωργιάδου
Διανομή: Αντίνοος Αλμπάνης (Λοπάχιν Γερμολάη Αλεξέγιεβιτς), Βασίλης Ευταξόπουλος (Γκάγιεφ Λεονίντ Αντρέγιεβιτς), Χρύσα Ζαφειριάδου (Βάρια), Νίκος Καπέλιος (Συμεόνωφ-Πίσικ Μπορίς Μπορίσοβιτς), Άνθη Κάσινου (Άνια/ Μικρή Λιουμπόφ), Γιώργος Κολοβός (Τροφίμωφ Πιοτρ Σεργκέγιεβιτς), Χρήστος Μαστρογιαννίδης (Επιχόντωφ Σεμιόν Παντελέγιεβιτς), Τατιάνα Μελίδου (Ντουνιάσα), Γιολάντα Μπαλαούρα (Ρανέβσκαγια Λιουμπόφ Αντρέγιεβνα), Κώστας Σαντάς (Φιρς), Άννη Τσολακίδου (Σαρλότα Ιβάνοβνα), Μανώλης Φουντούλης (Ένας περαστικός/ Σταθμάρχης), Γρηγόρης Φρέσκος (Γιάσα).
Φιγκυράν
Σωκράτης Ζδράγκας (Μικρός Λοπάχιν/ σε διπλή διανομή), Μάρκος Κούτοφ- Γεροντίδης (Μικρός Λοπάχιν/ σε διπλή διανομή), Νίκος Χάψαλης (Υπηρέτης/ Ταχυδρόμος).
Χρήσιμα
Πρεμιέρα: Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026, στις 21.00
Ώρες παραστάσεων: Τετάρτη: 19:00, Πέμπτη- Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 18:00- 21:00, Κυριακή: 19:00..
Προπώληση: ntng.gr | more.com. Πληροφορίες: Εκδοτήρια ΚΘΒΕ | Τ. 2315 200 200 | ntng.gr.
