">
Δεν έχω διαβάσει στη ζωή μου, ούτε ένα κείμενο για την αυτοσχεδιαστική jazz που να βγάζει νόημα. Τις περισσότερες φορές τα κείμενα για τη μουσική αποτυγχάνουν, έχει ειπωθεί μάλιστα ότι «το να γράφεις για τη μουσική, είναι σαν να χορεύεις περιγράφοντας την αρχιτεκτονική», σχεδόν αδύνατον δηλαδή. Και ενώ πάντα μας γοητεύει η πρόκληση και το αποτολμούμε, σε αυτή την περίπτωση δε θα προσπαθήσω καν.
Στα πλαίσια των 50ων Δημητρίων, ο Σάκης Παπαδημητρίου παρουσιάζει απόψε την παράσταση «Πρώτη Κίνηση – 50 χρόνια τραγούδια, συνθέσεις, αυτοσχεδιασμοί», με τη συνοδεία 6 μουσικών (δείτε όλες τις πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ).
Η jazz είναι δύσκολη σε κάθε περίπτωση. Από το hard bop της Αμερικής του ’50, μέχρι την αφαιρετική οπτική των σύγχρονων Σκανδιναβών της ECM, κρύβει ένα σύμπαν μυστικών, μέσα στο οποίο μπορεί να χαθεί ο καθένας. Πόσο μάλλον σε ένα πλαίσιο αυτοσχεδιασμών, όπου ούτε καν ο ίδιος ο σολίστας δεν είναι βέβαιος που θα τον οδηγήσει η ελευθεριότητα της μουσικής.
Αξίζει κάποια στιγμή να κάνουμε μια ενδελεχή έρευνα στους Έλληνες jazzmen; Σίγουρα, και θα είναι ένα ταξίδι μόνο για γενναίους…
Γιάννης Καψάσκης
