Skip to main content
Menu Αναζήτηση

Ο Γιώργος Παλούμπης… κατεβάζει τον «Εθνικό Ελληνορώσων»

Λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης ο σκηνοθέτης μίλησε μαζί μας

Συνέντευξη στη Λεμονιά Βασβάνη

 

Το μπάσκετ αποτέλεσε την αφορμή για να γίνει ο «Εθνικός Ελληνορώσων» του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου. Μια παράσταση από το "Από Μηχανής Θέατρο" που θα δούμε και στην πόλη μας την Τετάρτη 21 και την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου στις 21.00 στο θέατρο Αυλαία, μετά την επιτυχία που συνάντησε στην Αθήνα.

Σε μια συζήτηση που είχε ο Γιώργος Παλούμπης με τον Αντώνη Τσιοτσιόπουλο, ήρθε στο προσκήνιο η ιδέα για .. ένα μονάκι μπάσκετ. Αυτό πυροδότησε τις εξελίξεις. Σταδιακά δημιουργήθηκε ένα έργο που είχε ως θέμα το παιχνίδι αυτό, αλλά και την ανδρική φιλία, την απόδραση από την καθημερινότητα, αλλά και την πορεία προς την ωριμότητα.

«Στην παράσταση οι χαρακτήρες καλούνται να πάρουν αποφάσεις σε ακραίες καταστάσεις και κατ’ επέκταση να αναμετρηθούν ουσιαστικά μεταξύ τους, με το παρελθόν τους και με την προσωπική ηθική τους», σημείωσε ο Γιώργος Παλούμπης που υπογράφει τη σκηνοθεσία. Μας εξήγησε γιατί τα 40 αποτελούν ηλικία ορόσημο, είπε πως συνεχίζει να παίζει μπάσκετ, αν και όχι τόσο συχνά όσο στο παρελθόν, και αποκάλυψε τους διάσημους αθλητές με τους οποίους θα ήθελε να παίξει μπάσκετ.

synedeuxi_paloumpis.jpg

-Παίζετε μπάσκετ;

-Έπαιζα μπάσκετ επί χρόνια. Από το γυμνάσιο ήμουν συνεχώς μέσα σε γήπεδα μπάσκετ, ανοιχτά και κλειστά. Εκτός από τις άπειρες ώρες μονών με φίλους και γνωστούς, έπαιξα και σε ομάδες από το παιδικό επίπεδο μέχρι και το αντρικό. Έχω ζήσει την κουλτούρα του μπάσκετ της γειτονιάς, καθώς και των αγώνων χαμηλών κατηγοριών. Και βέβαια όλα αυτά παράλληλα με την έκρηξη του ελληνικού μπάσκετ που ξεκίνησε με το ευρωμπάσκετ του 87’. Πλέον δεν έχω το χρόνο να παίζω συχνά, αλλά όποτε βρεθεί η ευκαιρία το απολαμβάνω. Αν και το σώμα δεν ακολουθεί πλέον τόσο εύκολα…

 

-Πώς ξεκίνησε η ιδέα για τον Εθνικό Ελληνορώσων;

-Θέλαμε με τον Αντώνη Τσιοτσιόπουλο να γράψουμε ένα έργο, πρώτα γιατί θέλαμε να συνεργαστούμε, εφόσον εκτιμούσαμε ο ένας τη δουλειά του άλλου και μετά για να πούμε μέσα από αυτό πράγματα που μας απασχολούν. Αφού συμφωνήσαμε για το είδος του έργου που θα θέλαμε, είπαμε διάφορες γενικές ιδέες και κάποια στιγμή ο Αντώνης είπε «…ένα μονάκι μπάσκετ». Εκεί έγινε το «κλικ» λόγω της πρωτοτυπίας της ιδέας, αλλά κυρίως λόγω του κοινού μας παρελθόντος σε γήπεδα μπάσκετ (εγώ στου Παπάγου, εκείνος στο Ελληνορώσων). Μέσα από αυτή τη συνθήκη βρήκαμε γόνιμο έδαφος να ασχοληθούμε με το παρελθόν και το παρόν που γνωρίζουμε, με χαρακτήρες αντρών που μας είναι οικείοι, με τη φιλία, τον ανταγωνισμό και τα όρια της ηθικής. Στήναμε μαζί την ιστορία κομμάτι κομμάτι και ο Αντώνης έγραφε το κείμενο.

 

-Πώς λειτουργεί το παιχνίδι για τους ήρωες; Πόσο τους βοηθά να εκτονωθούν;

-Στη συνθήκη του μπάσκετ, ενήλικοι άντρες γύρω στα σαράντα «επιτρέπεται» να συμπεριφέρονται σαν έφηβοι ή και σαν παιδιά. Υπάρχει σωματικότητα. Υπάρχει παιχνίδι και ανταγωνισμός. Σίγουρα όλα αυτά αποτελούν εκτόνωση και απόδραση από την καθημερινότητα τους.

politismos_ethnikos2.jpg

-Τι αλλάζει σταδιακά στην συμπεριφορά τους;

-Πέρα από την εκτόνωση, η παιδική-εφηβική ταυτότητα που αποκτούν μέσα στο τερέν μπορεί να αποβεί κι επικίνδυνη. Μια σύγκρουση «σαραντάρηδων», μέσα στο γήπεδο μπάσκετ, όσο κι αν μοιάζει παιδική και αφελής, όπως άλλοτε, έχει πλέον μεγαλύτερα διακυβεύματα. Στην περίπτωση της ιστορίας του «Εθνικού Ελληνορώσων» τα γεγονότα φέρνουν το ένα το άλλο έτσι που οι χαρακτήρες καλούνται να πάρουν αποφάσεις σε ακραίες καταστάσεις και κατ’ επέκταση να αναμετρηθούν ουσιαστικά μεταξύ τους, με το παρελθόν τους και με την προσωπική ηθική τους. Σαν σταδιακά το έργο να τους αναγκάζει να ωριμάσουν απότομα και να ζυγίσουν ο καθένας τους το σωστό και το λάθος.

 

-Γιατί τα 40 είναι ορόσημο για αυτούς;

-Δεν είναι απαραίτητα ο αριθμός 40. Αλλά πάντως αυτή είναι περίπου η ηλικία που ο άνθρωπος έχει, ή πρέπει να έχει, δημιουργήσει μια στάση ζωής. Σε όλα τα επίπεδα: Οικογένεια, επάγγελμα, ιδεολογία κτλ. Πλέον δεν αναμετρώνται παιδιά. Αναμετρώνται στάσεις ζωής. Πλέον οι προσωπικότητες είναι «ολοκληρωμένες». Αλλά κι οι εγωισμοί μεγαλύτεροι. Αυτά που τους όριζαν στο παρελθόν δεν ισχύουν πια. Παρ’ ότι στο γήπεδο συμπεριφέρονται σα να ισχύουν.

Επίσης, τα σώματα είναι πιο έτοιμα να τραυματιστούν, να πάθουν τραβήγματα και αυχενικά. Είναι μια όμορφη ηλικία. Το πιστεύω.

 

-Τι πιστεύετε για την ανδρική φιλία;

-Είναι όπως συνήθως λέμε δυνατή. Και καθαρή. Το έργο όμως λέει ότι δεν είναι πάντα. Και ειδικά στην ηλικία των ηρώων μπορεί πολλά να μπουν στη μέση. Εγωισμοί, συμφέροντα, ανταγωνισμοί, λάθη του παρελθόντος… Ή του παρόντος.

ethnikos.jpg

-Πρόκειται για ένα σύγχρονο ελληνικό κείμενο. Πώς κρίνετε την θεατρική γραφή των ημερών μας;

-Γίνονται πολλές προσπάθειες. Γράφει πολύς κόσμος και αυτό είναι πιστεύω καλό. Από αυτά τα έργα βέβαια λίγα ξεχωρίζουν ως αξιόλογα και αυτό είναι λογικό. Θα ήθελα η εποχή που πέρασε και περνάει ακόμα η χώρα μας να δημιουργήσει ένα ρεύμα θεατρικών έργων που να αποτυπώνει την ατμόσφαιρα, το συναίσθημα και τα ερωτηματικά του καιρού αυτού. Και επιπλέον να «μείνουν» έργα σημαντικά με διαχρονική αξία. Δεν το ξέρουμε ακόμα αν κάτι τέτοιο θα συμβεί, αλλά έχω μια αίσθηση ότι αρχίζει να διαμορφώνεται. Ο λόγος που με απασχολεί όλο αυτό και συχνά καταπιάνομαι με σημερινά ελληνικά κείμενα, είναι γιατί οι προβληματισμοί τους πηγάζουν από το εδώ και το τώρα που μας καίει, άρα είναι οικείοι και ισχυροί.

 

-Σε μια φανταστική ομάδα μπάσκετ, ποιους συμπαίκτες θα διαλέγατε και γιατί και ποιον θα θέλατε για αντίπαλο;

-Οι ήρωες μου στο μπάσκετ ήταν ο Λάρρυ Μπερντ, ο Μάτζικ Τζόνσον, ο απίστευτος Μάικλ Τζόρνταν και όλοι οι σταρ του ΝΒΑ εκείνης της εποχής. Όπως φυσικά και ο Νίκος Γκάλης και όλη εκείνη η παρέα. Σήμερα είναι ο Γιάννης Αντετοκούμπο, ο Στήβεν Κάρρυ, ο Λεμπρόν Τζέημς κτλ. Πάντα λοιπόν φαντασιωνόμουν να βρισκόμουν μέσα σε έναν αγώνα με παιχταράδες τέτοιου επιπέδου έστω και για λίγο. Και να έκανα ένα σουτ. Και να το έβαζα. Χαχαχα. Δεν έχει σημασία ποιοι θα ήταν συμπαίχτες και ποιοι αντίπαλοι.

 

Συντελεστές

Κείμενο: Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Γιώργος Παλούμπης, Σκηνικά: Ηλέκτρα Σταμπούλου, Κοστούμια: Ομάδα Boudoir, Φωτισμοί: Βασίλης  Κλωτσοτήρας, Ηχητική επιμέλεια: Ανδρέας Μιχόπουλος, Βοηθός Σκηνοθέτη: Μιχάλης Ζαχαρίας, Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας, Σχεδιασμός Αφίσας: Θωμάς Παπάζογλου/

Παίζουν: Στάθης Σταμουλακάτος, Μάκης Παπαδημητράτος, Θάνος Αλεξίου, Κώστας Φυτίλης Στέλιος Δημόπουλος, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος

 

Χρήσιμα

Παραστάσεις: 21 και 22 Νοεμβρίου στις 21.00 στο Θέατρο Αυλαία (Πλατεία ΧΑΝΘ, πλευρά Τσιμισκή, τηλ.: 2310 230013, ώρες: 09:30-13:30 & 17:30-21:30).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ