Του Γιώργου Παπαδημητρίου
Η αλήθεια είναι πως είμαστε μαθημένοι. Σε αναβολές και καθυστερήσεις, σε χρονοδιαγράμματα που έμειναν κενό γράμμα, σε προθεσμίες που δεν τηρήθηκαν. Ορισμένες φορές μάλιστα, σε αυτή την πόλη (και στη χώρα ολόκληρη φυσικά, αλλά στα ταλαίπωρα μέρη μας έχουμε μια κάποια εξειδίκευση) η αργοπορία αγγίζει πολλές φορές τα όρια της πρακτικής ή/και ψυχικής ματαίωσης.
Πριν λίγες ημέρες, στις 30 Νοεμβρίου 2025, συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την έναρξη λειτουργίας του μετρό σε μια πόλη που έχει βασανιστεί με τρόπο πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα στον τομέα της συγκοινωνίας. Το κομμάτι της πόλης για το οποίο η χρήση του είναι βολική αγκάλιασε σχεδόν βουρκωμένο την έλευση του μετρό στην καθημερινότητά του. Όσο για τη συνολική εικόνα της κίνησης στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, η η διαφορά ήταν εμφανής σε μπόλικες κεντρικές αρτηρίες σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, τόσο με γυμνό μάτι όσο και τεκμηριωμένα, μέσα από τα αποτελέσματα σχετικών ερευνών.
Έναν χρόνο αργότερα, τα πρώτα γενέθλια του μετρό το βρήκαν κλειστό, προκειμένου να διενεργηθούν οι απαραίτητες δοκιμές για την επέκταση της Καλαμαριάς. Και στην παραπάνω φράση εντοπίζεται ήδη ένα πρώτο φάουλ, καθότι οι αρχικές εξαγγελίες που συνόδευσαν το πανηγυρικό κλίμα των εγκαινίων του μετρό έκαναν λόγο για παράδοση της επέκτασης μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου 2025, σε μια υποσχετική που κουβαλούσε προφανώς και ένα συμβολικό φορτίο.
Ο Νοέμβριος του 2025 πολύ σύντομα έγινε Φεβρουάριος του 2026, μέσα από επίσημες ανακοινώσεις της «Μετρό Θεσσαλονίκης», σε μια καθυστέρηση που έγινε αποδεκτή σχεδόν αυτονόητα και απαθώς από τους κατοίκους της πόλης. Βλέπετε, όταν ένα έργο πνοής έχει συρθεί και ξεχειλωθεί χρονικά για δεκαετίες ολόκληρες, μια μικρή μετάθεση δύο μηνών μοιάζει ασήμαντη. Στο ίδιο κλίμα, όλοι μας σκεφτήκαμε «τι Φλεβάρης, τι Μάρτης», όταν άρχισε σιγά σιγά να γίνεται φανερό (μέσα από μικρο-διαρροές και ανεπιβεβαίωτες φήμες) ότι η επέκταση της Καλαμαριάς πάει για άνοιξη. Ενδιαμέσως, βιώσαμε μια μηνιαία διακοπή λειτουργίας, ενημερωθήκαμε ότι κάτι ανάλογο θα συμβεί στις αρχές του 2026, ενώ είδαμε και τα ωράρια στην επανέναρξη λειτουργίας να είναι κουτσουρεμένα. Όπως είχαμε γράψει ξανά από αυτό το φιλόξενο βήμα, δεν πρόκειται να παραστήσουμε τους ειδήμονες, υποστηρίζοντας πως όλα τα παραπάνω (αναφερόμαστε στις διακοπές για τις δοκιμές και μειωμένα ωράρια, όχι στις γενικές καθυστερήσεις) δεν είναι απαραίτητα, ασχέτως αν δεν γίναμε ποτέ δέκτες μιας εμπεριστατωμένης ανάλυσης για την αναγκαιότητά τους.
Τελευταίο κεφάλαιο στις χίλιες και μια νύχτες του μετρό της Θεσσαλονίκης η έμμεση-ανεπίσημη παραδοχή (αλλά από τα πλέον επίσημα χείλη), στο πλαίσιο τηλεοπτικής εκπομπής, ότι η παράδοση της επέκτασης της Καλαμαριάς δεν θα είναι εφικτή στα τέλη Μαρτίου. Μάλιστα, η δικαιολογία που προκρίθηκε είναι το γεγονός ότι η Κυριακή του Πάσχα καταφθάνει νωρίς φέτος, και πιο συγκεκριμένα στις 12 Απριλίου, επομένως η νέα καθυστέρηση δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μέτρο πρόληψης για την αποφυγή της ταλαιπωρίας του επιβατικού κοινού με κλειστό μετρό (για τις νέες δοκιμές) σε γιορτινή περίοδο.
Για να τα κάνουμε λιανά και δίχως περιστροφές, ας απαριθμήσουμε τα προβληματικά σημεία της τελευταίας εξέλιξης, αν και εφόσον ισχύσουν τα όσα υπονοήθηκαν:
α) Είναι κάπως αστείο να προβάλλεται ως έκτακτο γεγονός κάτι που είναι εκ των προτέρων γνωστό. Η Κυριακή του Πάσχα δεν διαλέγει η ίδια πότε θα εμφανιστεί ανάλογα με τα κέφια της, αλλά προκύπτει με ακρίβεια χιλιοστού βάσει μιας συγκεκριμένη υπολογιστικής μεθόδου*. Παρεμπιπτόντως, αν σας ενδιαφέρει πότε πέφτει η Κυριακή του Πάσχα του 2027, να σας ενημερώσω πως είναι στις 2 Μαΐου, οπότε save the date.
β) Όταν υπάρχει μια αστοχία και ένας λανθασμένος υπολογισμός από πλευράς των εκάστοτε αρμοδίων, ο δρόμος είναι πάντας ένας και μοναδικός: ανάληψη ευθύνης και παράθεση επιχειρημάτων για το εύλογο και λογικό της αργοπορίας. Αντιθέτως, εδώ είδαμε μια αργοπορία να αποδίδεται σε μια τυχαιότητα που δεν είναι τυχαιότητα, και να δικαιολογείται ως υποτιθέμενη προνοητική μέριμνα.
γ) Ήταν ελπίδα μας ότι ο ερχομός του Μετρό θα πυροδοτούσε μια νέα συνθήκη στον δημόσιο λόγο της πόλης και των κατοίκων της, όπου θα κυριαρχούσε η απαίτηση και η διεκδίκηση για τα προφανή και τα εύλογα. Δυστυχώς, βλέπουμε να επικρατεί για πολλοστή φορά μια ανομολόγητη συνθηκολόγηση.
δ) Η ανησυχία είναι πλέον εύλογη για τα μελλούμενα που έχουν εξαγγελθεί, όπως την επέκταση του Μετρό προς τα δυτικά. Σε κάποια στιγμή, πέρα από αοριστολογίες, θα πρέπει να υπάρξουν και ημερομηνίες.
ΥΓ: Πέρα φυσικά από τα εξαγγελθέντα, υπάρχουν και τα απαραίτητα και αυτονόητα που δεν έχουν καν υπονοηθεί, όπως η σύνδεση του Μετρό με το Αεροδρόμιο Μακεδονία και τα ΚΤΕΛ. Προς το παρόν, η Θεσσαλονίκη έχει και δεν έχει μετρό. Θα αποκτήσει κανονικά μετρό όταν θα εξυπηρετείται όλη η πόλη και θα συνδέονται όλοι οι βασικοί της κόμβοι.
* Η Κυριακή του Πάσχα είναι πάντα η πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο που θα προκύψει μετά την εαρινή ισημερία. Ο αρχέγονος παγανισμός πάντα βρίσκεται στον πυρήνα του θρησκευτικού εορτολόγιου, ακόμη και συγκεκαλυμμένος ή καμουφλαρισμένος.
- Θεσσαλονίκη: Έρχεται 24ωρο Μετρό και 4 γραμμές ΟΑΣΘ - Ποια 2 Σάββατα
- Έρχεται 24ωρη πανελλαδική απεργία – Ποιοι κατεβάζουν ρολά, πότε θα γίνει
- Θεσσαλονίκη: Τέλος εκκρεμότητα δεκαετιών - Συμβιβασμός Δήμου Καλαμαριάς με «Ηρακλή»
- Σείεται η Θεσσαλονίκη από τα τρακτέρ: «Απόβαση» αγροτών, έκλεισαν το λιμάνι (VIDEO)
