Αν το καλοσκεφτούμε, η διαπίστωση αυτή δεν είναι και τόσο αναπάντεχη, αφού όσο περισσότερα ερεθίσματα δέχεται κανείς ταυτόχρονα τόσο πιο πιθανό είναι να αποσυντονιστεί σωματικά. Ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι η επίδραση των περισπασμών μελετήθηκε για πρώτη φορά οργανωμένα σε περιβάλλον εργαστηρίου.
Προκειμένου να επιβεβαιώσουν τη θεωρία τους περί περισπασμών και ασφάλειας κατά τη σωματική άσκηση, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα ζήτησαν από 14 έμπειρους δρομείς να τρέξουν σε διάδρομο. Το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε τρεις φάσεις: Κατά την πρώτη φάση, οι συμμετέχοντες έπρεπε να τρέχουν κοιτάζοντας μια οθόνη στην οποία εμφανίζονταν γράμματα και χρώματα, στη δεύτερη φάση έτρεξαν ακούγοντας διάφορα άτομα να εκφωνούν μια σειρά από λέξεις και, τέλος, στην τρίτη φάση έτρεξαν χωρίς να δέχονται οπτικά ή ηχητικά ερεθίσματα. Στην πρώτη και στη δεύτερη φάση τούς είχε ζητηθεί να παρατηρήσουν και να αναγνωρίσουν συγκεκριμένα ζεύγη γραμμάτων-χρωμάτων και λέξεων-φωνών αντίστοιχα.
Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι στις δύο πρώτες φάσεις του πειράματος, όταν οι δρομείς έπρεπε να επικεντρώνονται στα εξωτερικά ερεθίσματα, ασκούσαν δύναμη στα πόδια τους με πιο έντονο ρυθμό, συγκριτικά με την τρίτη φάση. Επίσης, ανάσαιναν πιο βαριά και οι παλμοί τους αυξήθηκαν περισσότερο. Στη δεύτερη φάση, αυτήν των ηχητικών περισπασμών, διαπιστώθηκε ακόμη ότι δέχονταν ισχυρότερους κραδασμούς, δηλαδή τα πόδια τους χτυπούσαν τον διάδρομο με μεγαλύτερη δύναμη.
Τα αποτελέσματα του πειράματος παρουσιάστηκαν από τους επιστήμονες στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της Ένωσης Ακαδημαϊκών Φυσιάτρων (AAP).
Αν και δεν εξετάστηκε κατά πόσο οι περισπασμοί στη γυμναστική οδηγούν σε τραυματισμούς, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο κίνδυνος αυτός είναι υπαρκτός και σημαντικός, ιδιαίτερα εάν τα ερεθίσματα είναι πολλαπλά, όπως συμβαίνει για παράδειγμα σε ένα μεγάλο και πολυσύχναστο γυμναστήριο.
Πήγη: onmed.gr
