Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι χρόνος που περνούν καθιστοί, στη δουλειά ή στο σπίτι, έχει αρνητική επίπτωση στη διατροφή τους. Ωστόσο, αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Preventive Medicine, ερευνητές με επικεφαλής τον Δρ Κερεμ Σουβαλ της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, μελέτησαν τις συνήθειες περισσοτέρων από 4.900 αμερικανών ενηλίκων που είχαν λάβει μέρος σε δύο ομοσπονδιακές δημοσκοπήσεις υγείας από το 2003 έως το 2006.
Ενώ άλλες αντίστοιχες μελέτες συνήθως ζητούσαν από τα άτομα να αυτό-αναφέρουν τον χρόνο που περνούσαν καθιστοί, στην παρούσα έρευνα ελήφθησαν στοιχεία από επιταχυνσιόμετρα (συσκευές μέτρησης της κίνησης ή μη του ατόμου κατά τη διάρκεια της ημέρας).
Από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι, ο χρόνος που περνούσε κάποιος καθιστός (εργαζόμενος, βλέποντας τηλεόραση ή οδηγώντας) δεν σχετιζόταν άμεσα με την ποιότητα της διατροφής του ή την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Επιπλέον, προέκυψε ένας σημαντικός συσχετισμός μεταξύ υψηλότερων ποσοτήτων καθιστικού χρόνου και χαμηλότερης κατανάλωσης τροφών με λίγες θρεπτικές ουσίες και «κενές θερμίδες».
Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι για κάθε λεπτό την ημέρα που το άτομο γυμναζόταν, αυξανόταν η ποιότητα της διατροφής τους, ως απόρροια της κατανάλωσης περισσότερων φρούτων και λιγότερων θερμίδων.
Απαντώντας στο ερώτημα γιατί οι προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η καθιστική συμπεριφορά συνδέεται με κακή διατροφή, ο Δρ Σουβαλ εξηγεί ότι «η επίπτωση προκύπτει όχι από την καθιστική συμπεριφορά, αλλά από την έκθεση του ατόμου που καθήμενος παρακολουθεί τηλεόραση σε διαφημίσεις προϊόντων με πολλές θερμίδες ή από την ασυναίσθητη κατανάλωση τροφής που συνεπάγεται η αφοσίωση σε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα».
Ο ερευνητής πάντως πιστεύει ότι η υπερβολική καθιστική συμπεριφορά μπορεί να είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για κακή υγεία και γι’ αυτό οι πολιτικές δημόσιες υγείας θα πρέπει να έχουν ως στόχο τη μείωση του χρόνου που καθόμαστε.
