">
Του Σωτήρη Μπαμπατζιμόπουλου
Τα μεγάλα κανάλια και οι μεγαλοδημοσιογράφοι μπορούν να ανασάνουν με ανακούφιση. Βασικά ήδη το κάνουν. Πριν ένα μήνα θυμήθηκαν τι σημαίνει δημοσιογραφία και σοκαρισμένοι όχι τόσο από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ όσο από αυτό που κρύβεται από πίσω, δηλαδή τον κραδασμό των σταθερών, επιτίθονταν σ’ ό,τι «συριζικό» είχε δυο πόδια και μιλούσε. Επί ένα ολόκληρο μήνα οι δημοσιογράφοι δημαγωγούσαν και ειρωνεύονταν τους καλεσμένους του ΣΥΡΙΖΑ και προειδοποιούσαν για όλες τις πιθανές ή άκρως φανταστικές συνέπειες μιας πρωτιάς. Προχθές μετά τα πρώτα αποτελέσματα, όλοι χαμογελούσαν, χτυπούσαν φιλικά τις πλάτες, χάιδευαν τους καλεσμένους τους (όπως κάνουν εδώ και σαράντα χρόνια) και μιλούσαν μέχρι και με συμπάθεια για το κόμμα του Τσίπρα! Θα τρελαθούμε τελείως.
Η Ευρώπη ανακουφίστηκε επίσης, επειδή θα σεβαστούμε την υποτέλειά μας και θα συνεχίσουμε ένα αρρωστημένο μοντέλο το οποίο μας οδηγεί με γρήγορα βήματα στην οικονομική καταστροφή. Το μεγαλύτερο ανέκδοτο θα είναι να χρεοκοπήσουμε επί κυβέρνησης Σαμαρά και ο ανεκδιήγητος πρωθυπουργός να βαφτίσει τη χρεοκοπία «νίκη» διότι έγινε με όρους που μόνο αυτός μπορούσε να θέσει. Τέτοια είναι η σχιζοφρένεια και η υποκρισία. Πριν ένα χρόνο ο Σαμαράς μιλούσε για τρομοκρατικό ψευτοδίλημμα εξόδου από το ευρώ ή μνημονίου και τώρα στήριξε όλη την προεκλογική του προπαγάνδα σε αυτό που κατηγορούσε. Πριν δεκαετίες η υποκρισία των πολιτικών χανόταν στο βάθος της ανυπαρξίας. Τώρα υπάρχει το youtube. Ε, και;
Όσο για μας, μπορεί να μην μάθουμε ποτέ τι θα γινόταν σε περίπτωση που σχηματιζόταν κυβέρνηση με αρχηγό τον Τσίπρα, αλλά ξέρουμε πολύ καλά τι θα γίνει τώρα. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ούτε το δάνειο ούτε η ανεργία ούτε η έλλειψη φαρμάκων, η μείωση των μισθών ούτε φυσικά οι μετανάστες που τρώνε ξύλο. Όλα τα παραπάνω είναι τα θανατηφόρα συμπτώματα ενός βαθιά άρρωστου κρατικού μηχανισμού ο οποίος εδώ και 38 χρόνια αργοπεθαίνει καθώς το δηλητηριάζουν οι πολιτικές και οι πολιτικοί των δυο μεγάλων κομμάτων. Το σύστημα σάπισε από μέσα διότι χτίστηκε και χτίζεται σε λάθος βάση. Ακόμα κι αν προσωρινά κάποιοι δείκτες φτιάξουν (που η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι δείκτες θα αντανακλώνται μόνο στους κρατικούς ισολογισμούς και στα στατιστικά της εθνικής υπηρεσίας κι όχι στο βιοτικό μας επίπεδο το οποίο θα συνεχίσει να πέφτει στο Γκραν Κάνυον), τίποτα δεν θα έχει διορθωθεί. Αν τα θεμέλια είναι χαλασμένα, λίγη σημασία έχει αν θα βάψεις το μπαλκόνι στον πέμπτο όροφο. Και σίγουρα δεν θα τα φτιάξουν αυτοί που τα έσκαψαν με τις σπάτουλες. Οι αοριστίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ όταν μιλάμε για αναδιάρθρωση, ισότητα, ίσες ευκαιρίες, πάταξη της διαφθοράς και άλλα τέτοια όμορφα, σε κάνουν απλώς να απελπίζεσαι και να σου ξυπνάνε τα πιο βίαια ένστικτα.
Επιλέξαμε τη διαιώνιση μιας άρρωστης νοοτροπίας. Καμιά χώρα δεν σώθηκε την Κυριακή και όλοι το ξέρουν. Όπως τραγούδησε και ο έξοχος Λέοναρντ Κοέν «όλοι ξέρουν ότι η βάρκα μπάζει νερά / όλοι ξέρουν ότι ο καπετάνιος είπε ψέματα / όλοι έχουν αυτό το συναίσθημα απελπισίας / λες και ο πατέρας τους ή ο σκύλος τους μόλις πέθανε».
