Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, κατήγγειλε στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της G8 στη Ντοβίλ της Γαλλίας, «τη δικτατορία των δικαστών της αριστεράς» σε κατ΄ ιδίαν συνομιλία του με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος αντέδρασε ψυχρά και με έκπληξη.
Η νέα «καταγγελία» Μπερλουσκόνι στον Ομπάμα έχει προκαλέσει κύμα ειρωνείας στα ιταλικά μέσα, ενώ ο ιταλικός τύπος τον χαρακτηρίζει «περίγελο». Αφορμή ήταν η συνάντηση του Καβαλιέρε με τον Ομπάμα. Ο Μπερλουσκόνι, ο οποίος δεν είχε ακόμα τετ α τετ συνάντηση με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, πλησίασε με το φωτογράφο του τον Ομπάμα, ο οποίος ήταν καθισμένος στο μεγάλο τραπέζι στην αίθουσα της συνόδου, χτυπώντας τον ελαφρά στον ώμο. «Παρουσιάσαμε τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης και για μάς είναι θεμελιώδες, γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε περίπου, μια δικτατορία δικαστών της αριστεράς», είπε ο Μπερλουσκόνι. Τα σχόλιά του καταγράφηκαν από τις τηλεοπτικές κάμερες που βρίσκονταν κοντά. Μπροστά στον απαθή Ομπάμα, ο Ιταλός πρωθυπουργός συνέχισε: «Μου έκαναν 31 δίκες και αθωώθηκα σε όλες» ενώ συνέχισε να μιλά για ακόμα δυο λεπτά στον ελαφρώς έκπληκτο Ομπάμα.
Ο Μπερλουσκόνι άλλωστε με την εξουσία που έχει συγκεντρώσει στα χέρια του υπενθυμίζει ξεχασμένους όρους, όπως πατριαρχία και φαλλοκρατισμός. Φαίνονται παρωχημένοι οι εν λόγω όροι εν έτει 2011 αλλά πραγματικά είναι επίκαιροι και κρύβονται πίσω από δομές, συμπεριφορές, θεσμούς, βλέμματα, μισθούς και νοοτροπίες. Μήπως η οικονομική κατάσταση δεν είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτά; Μήπως η ανισότητα δεν μασκαρεύεται ως απελευθέρωση όπως η οικονομική σκλαβιά σε ελευθερία επιλογών; Το ίνδαλμα των απανταχού φαλλοκρατών δεν είναι τυχαία ο ίδιος άνθρωπος που συγκεντρώνει όλα τα ΜΜΕ της Ιταλίας. Δεν είναι τυχαία θιασώτης του οικονομικού φιλελευθερισμού. Δεν είναι τυχαία ο πρωθυπουργός των σκανδάλων, που προετοιμάζει νέες επιθέσεις σε μισθούς και συντάξεις. Είναι ένα σύμβολο της πραγματικότητας του 2011. Μέσα από παρωχημένους για κάποιους όρους είναι επιτακτική ανάγκη μιας πραγματικής ουσιαστικής χειραφέτησης, που δεν αφορά μονάχα τις γυναίκες αλλά και όλα τα ανθρώπινα όντα, γιατί η ανατροπή της κοινωνίας της ανισότητας δεν αφορά έτσι τυποποιημένα όπως μας δίνετε τους Αριστερούς.