Χτυπάει το τηλέφωνο στο σπίτι μιας οικογένειας και το σηκώνει η μητέρα. Ακούγεται η έντρομη φωνή της δασκάλας από το σχολείο. “Κυρία μου, ελάτε αμέσως! Το παιδί σας έχει πάθει αμόκ. Κρατάει ένα χαρτοκόπτη και απειλεί τους συμμαθητές του”.
Πανικόβλητη η μητέρα τρέχει στο σχολείο και βλέπει όντως το γιο της να έχει στριμώξει σε μια γωνία δύο παιδιά από την τάξη του και να τους απειλεί με το χαρτοκόπτη. “Βρε, γαϊδούρι! Τι κάνεις εκεί; Αφησε κάτω αυτό που κρατάς και έλα μαζί μου σπίτι. Τώρα αμέσως”!
Μάνα και γιος επιστρέφουν στο σπίτι και εκείνη τον κλειδώνει στο δωμάτιό του. “Περίμενε να γυρίσει ο πατέρας σου και θα σε τακτοποιήσει”, του λέει.
Κάποια στιγμή ο πατέρας επιστρέφει από τη δουλειά και μαθαίνει τα μαντάτα από τη γυναίκα του. “Δεν έπρεπε να το κλειδώσεις το παιδί. Πήγαινε και πες του να έρθει να του μιλήσω”. Πηγαίνει η μάνα, ανοίγει το δωμάτιο και τι να δει! Το παιδί της έχει φορέσει μια μάσκα, κρατάει ένα τουφέκι-αντίκα που του είχε χαρίσει ο παππούς του και τη σημαδεύει. “Πίσω. Μάνα, και σ’ έφαγα”!
Βάζει τις τσιρίδες η μητέρα του, ακούει ο πατέρας, πηγαίνει στο δωμάτιο και βλέπει το γιο του με το τουφέκι στο χέρι. Βγάζει τη γυναίκα του έξω και ξανακλειδώνει την πόρτα. “Γρήγορα να πάρουμε το γιατρό. Κάτι έχει το παιδί”.
Τηλεφωνούν στο γιατρό και μετά από λίγη ώρα εκείνος φτάνει στο σπίτι. Αφού οι γονείς του εξηγούν τι έχει συμβεί, εκείνος τους λέει: “Αφήστε με να μπω στο δωμάτιο και να εξετάσω το παιδί σας”. Πράγματι, μπαίνει μέσα, κλείνει την πόρτα και μένει περίπου δεκαπέντε λεπτά μαζί με το παιδί. Οι γονείς περιμένουν απέξω έχοντας μεγάλη αγωνία. Κάποια στιγμή η πόρτα ανοίγει και βγαίνει ο γιατρός.
- “Λοιπόν, γιατρε΄, τι συμβαίνει”;
- “Μην ανησυχείτε. Το παιδί έχει μια ίωση”.
- “Τι ίωση, γιατρέ”;
- “Οξεία γκαγκστερίτιδα”.
«Υπάρχουν δύο είδη φωτός: η λάμψη που φωτίζει και το θάμπος που συσκοτίζει».
James Thurber, 1894-1964, Αμερικανός χιουμορίστας
