">
Μία συγκινητική στιγμή εκτυλίχθηκε κατά τη βράβευση του Τάσου Χατζηγιοβάνη στην γιορτή του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών & Ποδοσφαιριστριών (ΠΣΑΠΠ), όπου ο ποδοσφαιριστής παρέλαβε ένα ειδικό βραβείο για την κοινωνική και φιλανθρωπική του δράση.
Ο ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ είχε σταθεί στο πλευρό του μικρού Δημήτρη-Όθωνα, προσφέροντας 12.500 ευρώ για την κάλυψη των αναγκών της θεραπείας του. Μια προσπάθεια που, δυστυχώς, δεν είχε το τέλος που όλοι θα ήθελαν, καθώς το παιδί «έφυγε» από τη ζωή.
Η απώλεια του μικρού Δημήτρη-Όθωνα έκανε ακόμη πιο δύσκολη τη στιγμή της βράβευσης για τον ποδοσφαιριστή, ο οποίος εμφανίστηκε εμφανώς συγκινημένος και μίλησε για τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να βοηθήσει, υπογραμμίζοντας πως ποτέ δεν είχε ως στόχο την προβολή ή την επιβράβευση, ενώ άφησε αιχμές για το σκάνδαλο με την ΜΚΟ, όπου έχει έρθει τις τελευταίες μέρες στο φως της δημοσιότητας.
«Μου είναι πολύ δύσκολη στιγμή και κρατιέμαι να μην συγκινηθώ. Θα ήθελα πρώτα από όλα να ευχαριστήσω τον ΠΣΑΠ για αυτήν την τιμή. Δεν έκανα αυτή τη δωρεά για να προβληθώ, δεν σκέφτηκα στιγμή ότι θα ήμουν σήμερα εδώ. Το μόνο που θα ήθελα είναι να βοηθήσω ένα παιδί να ζήσει.
Όταν έμαθα την ιστορία του μικρού Δημήτρη, το μόνο που ήθελα ήταν να βοηθήσω. Και προχώρησα με την σκέψη να βοηθήσω τον μικρό Δημήτρη να έχει μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Ήμουν σε επαφή με την μητέρα του και ήλπιζα να ζήσει. Δυστυχώς ο Δημήτρης έφυγε από τη ζωή.
Όσα μαθαίνω τις τελευταίες μέρες με στεναχωρούν και με προβληματίζουν βαθειά. Αν κάτι κρατάω από όσα συμβαίνουν είναι πως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να βεβαιωνόμαστε ότι η βοήθειά μας φτάνει εκεί που πρέπει. Αλλά να μην κλείσουμε την καρδιά μας. Γιατί και αύριο θα υπάρχει ένας άνθρωπος που θα χρειάζεται τη βοήθειά μας. Μια οικογένεια που θα περνά δύσκολα, κάποιος που θα έχει ανάγκη να νιώσει ότι δεν είναι μόνος. Δεν μπορούμε πάντα να αλλάξουμε την έκβαση μιας δύσκολης ιστορίας. Μπορούμε όμως να σταθούμε δίπλα σε εκείνον που την ζει, ο καθένας όπως μπορεί. Σκέφτομαι όλους εκείνους που προσφέρουν αθόρυβα, κάθε μέρα, χωρίς ποτέ κανείς να μάθει το όνομά τους. Θα ‘θέλα το σημερινό χειροκρότημα να φτάσει και σε αυτούς. Εγώ πιστεύω ότι το καλό πάντα θα νικά. Και θα συνεχίζω να προσφέρω».
