Τι σημαίνει για εμάς το έθνος; Τι μας κρατά δεμένους, σε αυτόν τον τόπο; Ο Παντελής Μπακατσέλος και η ομάδα yapi21 επιχειρούν να δώσουν την δική τους ματιά στα παραπάνω ερωτήματα μέσα από την παράσταση «Σε γνωρίζω / Nation in progress», που μετά την πρώτη γνωριμία της με το κοινό την περασμένη άνοιξη στο Φεστιβάλ Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της πόλης του Δήμου Θεσσαλονίκης, επιστρέφει στο Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης (Κωνσταντινουπόλεως 75, Ανάληψη) από τις 30 Οκτωβρίου και για λίγες βραδιές.
«Τα δυτικά έθνη έχουν μάλλον όλα κρίση ταυτότητας. Κι εμείς μαζί τους (…). Ξεκινήσαμε με 5-10 ερωτήσεις και φτιάξαμε μια παράσταση με 110 ερωτήσεις. Στην πορεία μάθαμε σίγουρα παραπάνω πράγματα για τους φόβους και τις ανησυχίες μας», ανέφερε ο σκηνοθέτης στο «ΤyposThes».
Επί σκηνής τέσσερις ηθοποιοί, λένε τις δικές τους ιστορίες, μαλώνουν για το ποιος θα κρατήσει την ελληνική σημαία, αναγκάζουν ο ένας τον άλλον να χορέψουν μαζί τσάμικο και βλέπουν την Ελλάδα ως μια εντελώς προσωπική υπόθεση μέσα στη συλλογική εμπειρία…
Credits: DIMITRIS MOUGGOS
-Τι σημαίνει για εσάς το έθνος;
-Είναι όσα κάνουμε και τα θεωρούμε χαρακτηριστικά μόνο του δικού μας έθνους. Οι παρελάσεις, τα πανηγύρια, η πορεία του Πολυτεχνείου. Οι υπερπροστατευτικές μάνες, ο φρέντο εσπρέσο, η ιδέα ότι όλοι οι πολιτισμοί ξεκινάνε από τον δικό μας. Και το έθνος ανασαίνει στην πεποίθηση ότι τα κάνουμε μόνο εμείς.
-Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την παράσταση;
-Καθόμασταν σαν ομάδα και αναρωτιόμασταν αυτό που με ρώτησες πριν. Τα δυτικά έθνη έχουν μάλλον όλα κρίση ταυτότητας. Κι εμείς μαζί τους. Αν σταματήσουμε να πιστεύουμε στο έθνος μας, αυτό θα πάψει να υπάρχει όπως η Τίνκερμπελ; Οπότε ξεκινήσαμε με 5-10 ερωτήσεις και φτιάξαμε μια παράσταση με 110 ερωτήσεις. Στην πορεία μάθαμε σίγουρα παραπάνω πράγματα για τους φόβους και τις ανησυχίες μας.
-Πώς σχολιάζει τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας;
-Δε σχολιάζει. Στην παράσταση επιχειρούμε να συνδέσουμε όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα με τις προσωπικές μας εμπειρίες, λίγο για να τα κατανοήσουμε και λίγο για να βρούμε τη θέση μας μέσα σε αυτά. Και αφού ούτε βέβαιες απαντήσεις μπορέσαμε να δώσουμε στις δικές μας ερωτήσεις, απαντήσαμε με διάφορες απόψεις πάνω στα συστατικά της Ελλάδας, τόσο παράξενες, τόσο αλλόκοτες και παραληρηματικές που μας ταρακουνήσανε τα κλισέ. Γιατί τα πρώτα σχόλια που κάναμε πάνω στον Εθνικό ύμνο, τη σημαία, τις παραδόσεις κλπ. ήταν τα πιο στερεοτυπικά που μπορείς να σκεφτείς. Με τα κλισέ μένεις ακίνητος, όποτε στην παράσταση τα γυρνάμε ανάποδα μπας και πάμε παρακάτω.
-Ο τίτλος περιέχει το στοιχείο της εξέλιξης. Πώς αυτό αποτυπώνεται στη σκηνή;
-Στη σκηνή βλέπουμε 4 ανθρώπους που μεταξύ τους έχουν πολύ διαφορετικές απόψεις για το πώς νιώθουν ως κομμάτια αυτού του έθνους. Κανείς όμως δεν μπορεί να αφήσει την κατάσταση ως έχει. Όλοι γυρεύουν έναν τρόπο να προχωρήσουν. Δεν ξέρουν που θέλουν να πάνε αλλά προσπαθούν να κουνηθούν από τη θέση τους. Οι τρόποι που βρίσκουν μπορεί να φαίνονται περίεργοι, ηλίθιοι, αυτοκαταστροφικοί αλλά σίγουρα αποτελούν εξέλιξη σε σχέση με αυτό που ζούμε. Και η Ελλάδα νομίζω είναι in progress, δεν είναι ακόμα νεκρή άρα στάσιμη. Τώρα progress είναι το τρέξιμο, είναι και το κουτρουβάλημα.
-Ποια τα κοινά στοιχεία στις 4 αφηγήσεις;
-Αυτή η αναζήτηση της διεξόδου. Άλλος για να κρατήσει το έθνος ζωντανό, άλλη για να κρατήσει τον εαυτό της ζωντανό μέσα στο έθνος. Ή ήσυχο. Ή ελεύθερο. Όλοι βρίσκουμε τοίχους και ψάχνουμε τρόπους για να τους αντιμετωπίσουμε. Τώρα σκέφτομαι ότι ίσως αυτές οι διαφορές μας, μέσα σε μια ομάδα, σε μια παρέα, σε μια χώρα, μας συνδέουν ίσως ακόμα πιο πολύ από τα κοινά μας στοιχεία. Οι ομοιότητες μας επιτρέπουν να συνεννοηθούμε και οι διαφορές μας κρατάνε ζωντανό το ενδιαφέρον.
-Πού εστιάσατε την ματιά σας;
-Σε χίλια δυο πράματα. Σε μεγάλο βαθμό στις αναμνήσεις μας. Ας πούμε, ο Νικηταράς είναι μια σημαντική φιγούρα της επανάστασης του 1821, αλλά για τον Γιάννη είναι ο ρόλος που έπαιξε στη γιορτή της 25ης όταν ήταν στο νηπιαγωγείο. Οι παραδοσιακοί χοροί είναι στοιχείο της λαογραφίας μας, αλλά για την Ευρώπη ήταν το μάθημα που την ταλαιπωρούσε στην επαγγελματική σχολή χορού.
-Τι θα ακολουθήσει για εσάς και για την ομάδα;
-Αναπόφευκτα θα πέσουμε σε τοίχο και θα ψάξουμε αλλόκοτους τρόπους για να τον αντιμετωπίσουμε.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Παντελής Μπακατσέλος, Σκηνογραφία/ενδυματολογία: Γιώτα Ορφανίδου, Φωτιστικός σχεδιασμός: Αριάδνη Ζούπινα, Επιμέλεια κίνησης: Ευρώπη Κεσσίδου, Αφίσα/οπτική ταυτότητα: Ζενεβιέβ Αθανασοπούλου, Γεωργία Αθανασοπούλου, Φωτογραφίες: Κώστας Αργύρης, Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Γιώργος Σταυρακίδης, Παραγωγή: Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης, Παίζουν: Ευρώπη Κεσσίδου, Γιάννης Μονοκρούσος, Παντελής Μπακατσέλος, Βασιλική Σασλή.
Χρήσιμα
Παίζεται: 30 & 31 Οκτωβρίου και 1, 20, 21 & 22 Νοεμβρίου (Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00). Διάρκεια: 60 λεπτά.
Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό 14€, Μειωμένο (Φοιτητικό, Ανέργων, ΑΜΕΑ, άνω των 65) 12€, Ατέλεια 8€ (στο ταμείο του θεάτρου).
Προπώληση: more.com & στο ταμείο του Θεάτρου Τεχνών Θεσσαλονίκης (καθημερινές 9:00-15:00). Πληροφορίες: 2311218224.
