">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η Γερμανία βρίσκεται ακόμη σε διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης παρότι όλοι οι σοβαροί αναλυτές του εξωτερικού θεωρούν δεδομένο πως οι Σοσιαλδημοκράτες αργά ή γρήγορα θα πουν το μεγάλο ναι στην Άνγκελα Μέρκελ. Το αγκάθι στον… κόρφο της καγκελαρίου όμως δεν θα είναι αυτοί.
Πίσω από τις συμφωνίες των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και Σοσιαλδημοκρατών (SPD) αναδύεται μία σύγκρουση κομβικής σημασίας για την ίδια την καγκελάριο Μέρκελ με το αδερφό της κόμμα, τους Χριστιανοκοινωνιστές (CSU), να επιδιώκει την εγκαθίδρυση σκληρών μέτρων εναντίων των «παραβατών» της ευρωζώνης με τελικό σκοπό την εκδίωξή τους από το κοινό νόμισμα. «Οι Χριστιανοκοινωνιστές θέλουν τα κράτη μέλη που δεν θα είναι σε θέση στο προσεχές μέλλον να ικανοποιούν τα κριτήρια σταθερότητας της Συνθήκης του Μάαστριχτ να έχουν τη δυνατότητα να βγουν από τη ζώνη του ευρώ», αναφέρει 12σέλιδη έκθεση του CSU, όπως αποκαλύπτει το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ.
«Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο – το κόμμα θέλει τα χρεοκοπημένα κράτη μέλη εκτός ευρώ. Αυτή ακριβώς είναι και η θέση που ψηφίστηκε ομόφωνα στο συνέδριο του CSU πέρυσι. Αυτά δεν είναι καλά νέα για τη Μέρκελ, η οποία θα προτιμούσε να μην κουβαλά μαζί της αυτά τα δυνητικά επαχθή ξεσπάσματα κατά της ευρωπαϊκής πολιτικής. Είναι επίσης ένα σημάδι πως το αδερφό κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών δεν θα συμπαρατάσσεται εκ των προτέρων με την καγκελαρία σε φιλικές προς την ΕΕ πολιτικές», αναλύει το Σπίγκελ. Παρότι πολλοί περίμεναν πως η Μέρκελ θα δυσκολευτεί να ικανοποιήσει τους Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι προεκλογικά ζητούσαν νέο Σχέδιο Μάρσαλ και «ανάπτυξη», φαίνεται πως η… δεξιότερη πτέρυγά της είναι αυτή που της προξενεί πρόβλημα.
Η υποκρισία περί Μάαστριχτ
Σκληρούς και άτεγκτους κανόνες ζητούν με στόμφο οι Χριστιανοκοινωνιστές. Ψέματα αραδιάζουν. Αμελούν πως την Συνθήκη δεν την τηρεί ούτε η Γερμανία! Τα διαβόητα αυτά κριτήρια – θεσπισμένα πλήρως αυθαίρετα – προβλέπουν πως τα κράτη μέλη οφείλουν να έχουν δημόσιο έλλειμμα μικρότερο από το 3% του ΑΕΠ τους και δημόσιο χρέος μικρότερο από το 60% του ΑΕΠ τους. Ε, η Γερμανία θα έπρεπε να αυτό-αποβληθεί λοιπόν γιατί το 2011 το χρέος της ήταν 81,2% και το 2012 ήταν 81,9%. Δεν είναι μόνο αυτό. Τα κριτήρια παραβιάζει η ίδια η… ευρωζώνη. Συνολικά τα 17 κράτη μέλη από το 2007 και μετά δεν έχουν πέσει κάτω από το 66% σε ποσοστό χρέους. Κορυφαία χρονιά βεβαίως το 2012 όταν και η ευρωζώνη είχε δημόσιο χρέος 90,6%!
Βαυαρική δεξιά
Κι αν η υποκρισία της επίκλησης των κριτηρίων του Μάαστριχτ είναι έκδηλη, δεν πρέπει να μας μπερδεύει ως προς το στόχο που εξυπηρετεί. Οι Χριστιανοκοινωνιστές δεν είναι κάποια… ουρίτσα της Μέρκελ. Ούτε είναι περίπτωση Φιλελευθέρων που έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία τα τελευταία χρόνια. Υπό τον έλεγχό τους είναι το πιο πλούσιο γερμανικό κρατίδιο, η Βαυαρία, μία πραγματική μήτρα των κολοσσιαίων γερμανικών επιχειρήσεων. Η απόλυτη πλειοψηφία που κέρδισε τον περασμένο Σεπτέμβριο (με 47,7% στις εκλογές) ο πρωθυπουργός Χορστ Ζεεχόφερ του δίνει την άνεση να διαπραγματεύεται από άλλη βάση. Ο λόγος είναι πως το δικό του κρατίδιο ξελασπώνει οικονομικά και το ίδιο το Βερολίνο (!), καθώς το ομοσπονδιακό σύστημα της Γερμανίας υποχρεώνει την μεταφορά πόρων από τα πλούσια στα φτωχότερα κρατίδια.
Εξ ου και είναι ιδιαίτερα σημαντική αυτή τους η θέση για το κοινό νόμισμα. Μπορεί το περιοδικό Σπίγκελ να ερμηνεύει τη στάση τους ως ψηφοθηρικές κορώνες προ των ευρωεκλογών όμως όταν ο ίδιος ο Ζεεχόφερ κινείται στο περιβάλλον της Ζίμενς, της BMW και της Αλιάνζ μία τέτοια ανάλυση φαντάζει ανεπαρκής. Οι εν λόγω οικονομικοί κολοσσοί δεν παίρνουν ελαφρά τέτοιου είδους αιτιάσεις, όπως την αποβολή χωρών από το ευρώ, για να κερδίσει το CSU κάποιους ψήφους. Και μάλιστα για το ευρωκοινοβούλιο. Πράγματι, η γειτνίαση της βαυαρικής δεξιάς με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα της Γερμανίας καθιστά αυτή την πίεση στη Μέρκελ ζήτημα κορυφαίου βεληνεκούς και πρέπει να απασχολεί όλα τα κράτη μέλη του ευρώ. Οι Γερμανοί δεν έχουν αποτινάξει την επιλογή τους να είναι αυτοί ουσιαστικά που θα σημάνουν την διάλυση όλης της ζώνης του κοινού νομίσματος.
