">
Άρθρο του Κώστα Κιλτίδη
Υποψήφιου Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του ΛΑ.Ο.Σ.
Η Θεσσαλονίκη από την δημιουργία της και μετέπειτα, ως αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού, είχε αντικειμενικά γνωρίσματα ανάπτυξης και πολιτισμού. Κόμβος συγκοινωνιακός, γεωπολιτική θέση με ενδοχώρα, έδωσε και πήρε στο διάβα της ιστορίας γεγονότα και δημιουργία αξιοζήλευτη. Ήταν συμβασιλεύουσα εις πείσμα των εχθρών και διαστρεβλωτών του ελληνισμού του Βυζαντίου. Επίκεντρο φυσικό της Μακεδονικής ζωής.
Λεηλατήθηκε και καταπατήθηκε από βαρβάρους και λαούς, αλλά πολλές φορές αναγεννήθηκε και μερικές φορές αναστήθηκε. Ήταν και παραμένει συμπρωτεύουσα στο νέο ελληνικό κράτος επί 100 χρόνια, πλάθοντας την νέα ταυτότητά της. Με πρόσφυγες και νεοπρόσφυγες, χωρίς όμως το «βάρος» των εθνικοτήτων των οθωμανικών χρόνων. Έχοντας το φάρο της ορθοδοξίας, το Άγιο Όρος, μπροστά της και παρακαταθήκη την Παναγιώτητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αναδεικνύεται δικαιωματικά σε ισχυρό κέντρο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού της Διασποράς.
Τα τελευταία 20 χρόνια, με την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και το άνοιγμα των συνόρων προς βορρά, σημειώθηκε ταχύτατα διαφυγή κεφαλαίων και είσοδος φθηνών εργατικών χειρών. Τους νόμους της φύσεως και των λαών αρνήθηκαν να δουν οι πολιτικοί, οδήγησαν την πολιτική σε χρεοκοπία και την χώρα στο χείλος του γκρεμού. Οι διαπιστώσεις για δυσπραγία, για αποθέωση της ανεργίας και τη στασιμότητα στο επίπεδο της ανάπτυξης και της καθημερινότητας, νομίζω ότι περιττεύουν. Η ταυτότητα του θεσσαλονικιού μεταλλάσσεται, οι εφημερίδες της πόλεως δεν διαβάζονται και κάθε τοπικό μέσο ενημέρωσης υποβαθμίζεται. Η φτωχομάνα πόλη, αποτελεί παρελθόν. Χάνει τα «πλούτη» της τα παλιά, χωρίς να αποκτά καινούργια. Πολλές φορές ακούγεται, όχι πάντα άδικα, ότι για όλα φταίει η Αθήνα. Συμπλεγματισμός και απομονωτισμός όμως δεν ταιριάζουν σ΄ αυτή την πόλη, στο επίκεντρο της Μακεδονίας. Εμείς είμαστε οι σωτήρες της και οι αναγεννητές της και η αλήθεια βρίσκεται στο δίκιο αυτής της πόλης. Γιατί άραγε δεν υπάρχουν υποστηρικτικά αεροδρόμια γύρω από την πόλη; Γιατί άλλες μικρότερες πόλεις έχουν πιστωτικά ιδρύματα, δηλαδή τράπεζες για ενίσχυση της τοπικής επιχειρηματικότητας και απουσιάζουν από την Μακεδονία γενικότερα; Πόσο αξιοποιήσαμε το Άγιο Όρος, που αντί βοηθείας, χτυπιέται απ΄ την πολιτεία και πολλές φορές από εμάς τους ίδιους;
Γιατί δεν ανοίξαμε τους ορίζοντες των τουριστικών προορισμών προς την ενδοχώρα περιμετρικά της Θεσσαλονίκης; Πώς χάθηκαν τα κίνητρα για το βορειοελλαδικό τόξο και καταργήθηκαν τα αντικίνητρα έναντι της υπόλοιπης επικράτειας; Πού είναι η βιομηχανία ζάχαρης και πού οι βιοτεχνίες και οι κλωστοϋφαντουργίες; Η ευθύνη βαριά για τα τελευταία 25 χρόνια της στασιμότητας και οπισθοδρόμησης.
Η Θεσσαλονίκη όμως θα ζήσει. Αυτός είναι ο φυσικός της προορισμός. Ας αγωνισθούμε για την καρδιά μας, τη Μακεδονία και τη ζωή μας. Οι λύσεις είναι μπροστά μας. Ας τις αγκαλιάσουμε.
