">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
«Δεν είμαι ο Τέτσης. Δεν κάνω ζωγραφική και δεν είμαι ζωγράφος. Απλά χρησιμοποιώ ένα εργαλείο για να εκφράσω κάτι. Στην πραγματικότητα συνεχίζω να αφηγούμαι, αλλά με εικόνες».
Τάδε έφη Θανάσης Λάλας. Ο άνθρωπος που δημοσίευσε 3500 συνεντεύξεις με μοναδικές προσωπικότητες σε όλο τον κόσμο, δούλεψε ως δημοσιογράφος σε έντυπα και εφημερίδες της Ελλάδας και διακρίθηκε ως δημιουργός νέων περιοδικών, τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μια αλλαγή στη ζωή του: έχει αφοσιωθεί στην ζωγραφική και την γλυπτική. Και έχει κάνει μια σειρά από εκθέσεις με τα εικαστικά του έργα.
Μερικά από αυτά θα έχουν την ευκαιρία να δουν από την Παρασκευή 12 Απριλίου (εγκαίνια στις 20.00) όσοι επισκεφθούν το χώρο ARTION Galleries στη Θεσσαλονίκη (Μητροπόλεως 96, τηλ. 2310-253113), όπου και θα φιλοξενηθεί η ατομική έκθεσή του με τίτλο «Ο αινιγματικός κόσμος του Θανάση Λάλα».
Και αν σήμερα ζωγραφίζει ή κάνει γλυπτικές εφαρμογές, αύριο μπορεί να εκφραστεί με έναν άλλο τρόπο για να επικοινωνήσει.
«Δεν με ενδιαφέρουν οι ιδιότητες. Θέλω μια ελευθερία. Να φτιάξω μια αλάνα μέσα στην οποία να με αφήνουν να κάνω αυτό που θέλω. Χωρίς να βλάπτω, αλλά λαμβάνοντας πάντα υπόψη μου ότι υπάρχω επειδή υπάρχουν οι άλλοι», μας είπε ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε χθες στον «Τ.Θ.».
-Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με τη ζωγραφική;
-Ποτέ δεν αναζητώ τίποτα στη ζωή, απλώς περπατάω. Κάνω αυτό που πρέπει να κάνει κάθε άνθρωπος στη ζωή. Να μην σκέφτεται το τέλος και να ξέρει ότι πάντα υπάρχει η αρχή. Ξεκινάω συνέχεια πράγματα… Πώς ένας άνθρωπος σηκώνεται το πρωί μέσα από το όνειρό του και το διακόπτει γιατί αλλιώς θα γίνει εφιάλτης; Απλά βγαίνεις έξω και μετά δεν χρειάζεται να ψάχνεις. Έρχονται σε συναντάνε τα πράγματα. Γιατί υπάρχει ένα σκοτεινό κομμάτι του εαυτού μας που ξέρει και είναι σαν τους μαγνήτες του γλύπτη Τάκη και τραβάει αυτό που θέλει.
-Στα έργα σας υπάρχει μια επιρροή από καλλιτέχνες όπως πχ ο Μιρό...
-Ναι, είναι και Μιρό και Ντιμπιφέ και Πικάσο και Ινδιάνικη τέχνη και αφρικάνικη τέχνη και Art Brut. Είναι χιλιάδες πράγματα μαζί.
Αλλά δεν είναι τόσο το τι είναι, όσο το ότι όλα αυτά είναι για να είμαι εγώ. Αν δεν είμαι εγώ, τότε είναι ένα ζήτημα.
Είναι όπως το να περπατάς και μετά να γράφεις ένα μυθιστόρημα για όλα αυτά που έχεις δει ή έχεις διαβάσει.
Την ίδια στιγμή που λες Μιρό ή Ντιμπιφέ, βλέπεις ότι δεν είναι Ντιμπιφέ, αλλά κάτι άλλο.
Όλο αυτό το πράγμα υπάρχει μια ειλικρίνεια. Έχω την εντύπωση ότι πολλοί άνθρωποι έχουν μια αγωνία να κρύψουν πράγματα. Εγώ δεν έχω καμία αγωνία να κρύψω τίποτα. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ αυτή η δοκιμασία γιατί δεν χρησιμοποιώ τη ζωγραφική σαν ζωγράφος. Δεν είμαι ο Τέτσης. Δεν κάνω ζωγραφική και δεν είμαι ζωγράφος. Απλά χρησιμοποιώ ένα εργαλείο για να εκφράσω κάτι. Και γι’ αυτό πέρα από μια αισθητική προσέγγιση που έχω, που βγαίνει προφανώς από την καλλιέργειά μου και την κουλτούρα μου, στην πραγματικότητα αφηγούμαι, συνεχίζω να αφηγούμαι με εικόνες. Ουσιαστικά θέλω να αφηγηθώ μια ιστορία.
-Γι’ αυτό και η χρήση του λόγου σε πολλά έργα σας στην έκθεση;
-Είναι αναγκαίο. Έτσι μου βγαίνει. Δεν ξέρω το γιατί. Αλλά δεν φοβάμαι κάτι. Η διαφοροποίησή μου από τον ζωγράφο και τον γλύπτη είναι ότι αυτοί προσπαθούν να πάνε πιο μπροστά αυτό που κάνουν σε σχέση με την ιστορία της τέχνης.
Εγώ δεν έχω μπει σε αυτή τη διαδικασία. Πιθανόν να είναι μειονέκτημα αυτό. Αλλά δεν έχω καμία ανάγκη, πέρα από το να επικοινωνήσω, να αφηγηθώ. Επικοινωνούσα με το λόγο. Κάποια πράγματα μου βγαίνουν τώρα με τη ζωγραφική. Αν πχ αύριο το πρωί μπορούσα να επικοινωνήσω με νότες θα επικοινωνούσα με νότες. Δεν με ενδιαφέρουν οι ιδιότητες. Θέλω μια ελευθερία. Να φτιάξω μια αλάνα μέσα στην οποία να με αφήνουν να κάνω αυτό που θέλω. Χωρίς να βλάπτω, αλλά λαμβάνοντας πάντα υπόψη μου ότι υπάρχω επειδή υπάρχουν οι άλλοι.
-Η δημοσιογραφία τι θέση έχει πλέον στη ζωή σας;
-Κάνω κάποια πράγματα στο εξωτερικό. Αλλά ποτέ δεν έκανα δημοσιογραφία με την έννοια του να βγω έξω και να κάνω ρεπορτάζ. Στην πραγματικότητα δεν μπορούσα να γράψω μυθιστορήματα, να επινοήσω ήρωες και γι’ αυτό άρχισα να κάνω συνεντεύξεις στη λογική του ότι έτσι με έναν τρόπο είχα τους ήρωες στα χέρια μου για να μπορέσω να τους επεξεργαστώ. Λογοτεχνία περισσότερο με ενδιέφερε να κάνω και το έκανα με τον τρόπο που βρήκα. Όπως και τώρα… Δεν είμαι ζωγράφος, αλλά κάνω αυτό το πράγμα με τη λογική που βρήκα να το κάνω.
Διάρκεια έως 10/5. Ώρες λειτουργίας Δευτέρα, Τετάρτη 10.00-15.00, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10.00-14.30 και 17.30-21.00, Σάββατο 10.00-15.30.
*Η έκθεση μετά την Θεσσαλονίκη θα μεταφερθεί στην γκαλερί ARTION στη Ν. Υόρκη.
